zondag 24 september 2017

Keizer Peter de Derde

Wij, de volgers van het WK fietsen in het jaar 2017 in Bergen, hebben een unieke prestatie gezien! Onze NL renners en rensters hebben maar het liefst zeven gouden en drie zilveren medailles gewonnen. (Ik heb hier de ploegentijdritten bijgeteld, natuurlijk!) Maar: ook de wielerstrijd bij de dames met hun perfecte planning behoorde daartoe. Ook de 'grote' heren hadden een perfect plan, maar dat kwam niet helemaal uit, nu ja, dat hadden we eerder al gelezen en gehoord in de interviews met Dumoulin. Ik hoopte dan ook nergens op, maar de oranje mannen lieten zich wel goed zien: Lars Boom, Nikki Terpstra en Tom Dumoulin waren nadrukkelijk aanwezig in de finale. Helaas, was het resultaat niet daar, maar ja, een WK op de weg is anders dan een grote ronde, zeg maar. Dus ja, goed gereden Oranje mannen!
Maar wat we wel zagen was dat Peter Sagan voor de derde keer achter elkaar wereldkampioen op de weg werd! Da's een uniek iets. Drie jaar op rij, dat is inderdaad nog nooit eerder vertoond. Ja, ook Oscar(ito) Freire heeft drie maal de regenboogtrui mogen dragen. Kennen jullie hem nog? Die kleine en frêle, maar o zo sympathieke Spanjaard? Mijn jongste dochter heeft nog een handtekening van hem gekregen, toen hij mee deed in het "RAI Derny Criterium", een leuke wedstrijd die (ooit) in Mokum Zuid werd verreden. Hij, Oscar, was toen nog bijna geheel onbekend, overigens. Het was een aardig mannetje, een klein Spanjaartje dat toen een beetje stond te kleumen in de Hollandse (het was toen bijna herfst) kilte. Ik en mijn kleine meissie, hadden nog nooit van het mannetje gehoord, maar ja, het was een coureur, we vroegen hem om een handtekening en hij was waarschijnlijk zo blij dat hij een handtekening mocht zetten bij een fan, dat hij ook nog een paar fraaie Spaanse woorden sprak aan ons, die wij niet helemaal begrepen. Achteraf is 'onze' Oscarito ook drie maal wereldkampioen geworden, hij werd dan wel natuurlijk fel toegejuicht, op tv dan, door ons gezin! Oscar was en bleef al die jaren, onze favoriet!
Er zijn leuke anekdotes over Freire te vertellen, overigens. Hij was nogal vergeetachtig, naar het schijnt. Er was eens een dag dat hij wilde gaan trainen, maar het weer was slecht in zijn dorp. Dus ging Oscar vijftig kilometer verder op trainen, maar daar was het weer ook niet goed, het regende daar ook en zo. Nu ja, in de auto gestapt en weer een kilometer of vijftig verderop gereden. Nee, ook daar was het ballen weer, en ja, dan maar weer een uurtje verder rijden in de auto en goh,  zowaar, daar was het droog en zonnig.
Oscarito deed zijn gewone schoenen uit, pakte zijn koersschoentjes, deed die aan zijn voeten, trok zijn koershemd aan, stopte zijn spulletjes in zijn hemd en deed de achterklep van zijn Seat open en ... hij was zijn fiets vergeten mee te nemen! Tja, Freire, een hele fijne en goeie coureur die overigens jaren lang bij de RABO ploeg heeft gereden.

Nee, vandaag was het niet aan de Nederlandse mannen, hoor, het team was gewoon niet sterk genoeg. De Noren wilden natuurlijk, voor eigen volk winnen, met Boasson Hagen of met Kristoff. De Duitsers hadden weinig ijzers in het vuur, de Italianen wel, maar het zat er ook gewoon niet in.
Er was maar een supermachtige wielrenner vandaag: Peter Sagan, de Keizer  van de koers, de enige man die drie keer achter elkaar wereld kampioen wordt. Alle petten die ik in mijn bezit heb gaan diep naar beneden voor deze fantastische Slowaakse renner! Je hebt hem de hele dag niet gezien, in de laatste drie minuten komt hij naar voren en wint een 'massa' sprint! Hoe g.voed kan je dan zijn?

Over het WK in Bergen: een heel fraai parkoers natuurlijk in een hele fraaie stad en prachtige omgeving en zo. De regie van het WK was overigens niet goed, vaak zag ik te veel mooie beelden van een mooie "umgebung", maar zag ik, nu ja, zagen we, de kijkers, te weinig van de koers. De regie schakelde op de meest onverwachte momenten over naar niets toe doende (achterhoede) beelden. Dat was vaak heel jammer, maar goed, het zij zo. Jammer ook dat we, eerder, veel te veel beelden zagen van Froome, die het echt aflegde tegen Dumoulin in de tijdrit en te weinig informatie kregen over de tijdverschillen tussen Dumoulin en die Froome en zo.

Conclusie: Nederland heeft zijn zijn beste WK ooit verreden, denk ik. Nee, we hebben geen mannelijke WK, maar vooral wel goud bij de dames en op de tijdritten.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het nieuwe verraad

 In 1938 vloog Neville Chamberlain naar München, de hoofdstad van Beieren, in Zuid Duitsland, om onderhandelingen te voeren met de (tot nu t...