Zoals ik al eens een keer geschreven had, moest ik een anderhalve week geleden, nu ja, op de datum van dit schrijven al weer weken later, in 'De Pijp' zijn, dat niet al te fraaie deel van Amsterdam. Ik moest naar de Karel du Jardin straat zijn, op een bepaald nummer. Het was een onderdeel van het 'Cardiologisch Centrum', een grote groep onderzoek bureaus van en voor mensen die hartklachten hebben en, nu, ja, die had ik al een tijdje. Niets ernstigs volgens de huisarts, hij vond het hart goed klinken en de bloeddruk was ook wel aardig goed, maar toch. Hij vond het verstandig dat ik een ECG liet maken. Hij maakte een afspreek voor me bij een Cardiologisch centrum in 'De Pijp', ik schreef er al eerder over.
Enfin, ik dat kastje gehaald, op het lijf laten monteren en 24 uur om gehouden. Daarna, na die dag, met de fiets naar zuid en dat dingetje, een kastje van niets, dat bevestigd was op 3 punten op mijn borst, weer ingeleverd en dus wachten op de uitslag. Die kwam tien dagen later. De huisarts belde en vertelde dat er eigenlijk totaal niets aan de hand was. Ja, men had wel wat niet ritmisch gedoe opgevangen en zo, maar dat was heel normaal en niet gevaarlijk. 'Niet ritmisch, dokter, lijk ik op Gordon?' grapte ik, maar dat deed hem niet veel.
Hij noemde een diagnose met zestien letters of zo en ik zei dat dat het ultieme scrabble woord was. En met dertien maal de drie letter waarde, zei de arts. Geinig!
Wel wilde hij me een pilletje voorschrijven, zodat mijn hartslag werd genormaliseerd. 'Nou graag dus, ik baal hier enorm van.' Dus kreeg ik een bèta blokker van een onaanzienlijk aantal milligrammen, 1 maal daags, en het advies om zoveel mogelijk koffie te vermijden en ja, da's een probleem. Ik ben een koffieleut, nee, ik moet meteen zeggen, ik was een koffieleut. 's Morgens dronk ik twee fikse mokken, nogal sterk donker brouwsel en ja, ook 's avond dronk ik er nog twee. Ik heb dat koffie gedoe dus terug gebracht naar een, half en vrij slap bakkie, in de ochtend, je kan die verslaving toch niet laten, schijnbaar. (Dat liedje: 'Een kopje koffie, een kopje koffie, en zo, ik weet niet meer hoe die band heet) en dan twee mokken thee, citroen- of muntthee, in de avond. En nee, ik mis het niet, nu ja, een beetje, maar het resultaat is er wel.
Ik heb nog wel van die wat nare aanvalletjes, zoals ik dat gedoe dan maar noem, maar veel minder en veel minder intensief. Maar ja, het is natuurlijk wel allemaal stress waar het om draait. Bijvoorbeeld: een week of wat geleden had ik totaal geen internet, helemaal weg. Dus: hartkloppingen. Daarna deed de PC het helemaal niet meer en ja, we moesten een nieuwe kopen en zo, dus: stress. Kort daarop stortte onze tv helemaal in en was de geliefde bijna een dag bezig om een nieuwe uit te zoeken en te bestellen, dus, ja: weer stress. En ja, daar stond, in de bestelling bij dat er GEEN afstandbediening werd meegeleverd. K.. mp, met hoofdletters. Dus naar het dichtstbijzijnde filiaal van die winkel om navraag te doen, maar dat dichtstbijzijnde filiaal was natuurlijk opgeheven en verplaatst naar een heel andere kant van de wijk. Gelukkig wist ik de weg er naar toe, dwaalde een halfuur door dat enorme grote winkel centrum, het Gelderlandplein, heet dat, even voor de liefhebbers van enorme winkelcentra en kwam daar dan uiteindelijk. Ik vroeg de verkoper of er bij een nieuwe tv zo een afstand ding werd bijgeleverd of dat ik die apart moest aanschaffen. (Dat leek mij helemaal logisch, maar ja, je kunt nooit weten.) Hij keek me, terecht, denk ik, wat laatdunkend aan en verteld dat er NATUURLIJK een afstand etc bij elke nieuwe tv werd bijgeleverd. Ik voelde me heel dom, maar de pil had toegeslagen en het hart deed het best en goed en zo.
(Gelukkig had in die dagen een inwonend kind toevallig een tv over en kon die installeren, maar: dat was gestreamd kijken, zoals dat heet en er was geen afstandbediening en geen ondertiteling en geen teletekst, maar ja, je hebt wat bewegend behang, nietwaar, maar toch bedankt aan dat inwonende kind.)
Toen kwam de bestelling weer niet en ja, nu ja, je begrijpt het. Toen die tv dus eindelijk bezorgd was, moest ik dat ding, totaal niet techneutisch als ik ben, gaan installeren, dus ja, weer stress? Nee, nee, totaal niet. Heel simpel juist. Doe de batterijen in je afstandbediening, druk op aan en volg de handleiding op je tv scherm, kies de juiste codes, te zien op het net, in ons geval bij Ziggo en druk op installeren! Vijf minuten later keken we op onze eigen nieuwe tv, naar onze favoriete soap op de Belg, zowaar met ondertiteling. Zonder stress. Heerlijk!
Vandaag was het eindelijk eens voorjaar! Dus met korte broek en met een zomershirt aan op de race fiets. Geen stress.Geluk! Zon en warmte. Weer eens wat anders!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten