Ik ga over een man schrijven die totaal een boef was, maar een hele aardige boef en een hele leuke boef. Zijn naam is niet zo belangrijk, eigenlijk, laten we hem Sjeng noemen. Ja, ik weet dat dat een Limburgse naam is, maar hij kwam echt niet uit die fraaie provincie met bijna allemaal leuke en vrolijke mensen, maar uit een vissersdorp aan het IJsselmeer.
Nee, ik wil zijn echte naam niet noemen, ik weet niet of hij nog leeft en of zijn familieleden dit Blogje gaan lezen, nee, hij was eigenlijk wel een hele leuke en hartelijke kerel die heel veel jaren de kantines van de diverse Marine Opkomst Centra dreef.
Dit moet ik natuurlijk uitleggen en ja, dat is wel even doorbijten en doorlezen. De Marine bestond in mijn jaren van 1970/2002 nog voor 80% uit beroeps mensen, m/v, natuurlijk, waarbij de V een minderheid was, maar door ons, M, wel heel erg op prijs werd gesteld. Die zogenaamde MARVA's (MARrine Vrouwen Afdeling) waren super meide/vrouwen en net zo professioneel als wij, de mannen, maar wij hadden dan wel als jongere matrozen met ons rare Donald Duck hemd aan en onze petten, met lint, op. Zij hadden een ander uniform, een ander hoofddeksel en dat hoedje stond hun wel heel veel beter.
Wij werden, allemaal, ook de leden van het Korps Mariniers, gekeurd in het MARKEURSEL. Tja, de KM heeft een voorkeur voor dat soort anagrammen. Dat MARKEURSEL betekend, de naam en de plaats is nu al jaren anders, overigens, "Marine Keuring en Selectie Centrum" en het was gevestigd in Hollandse Rading, aan de Noodweg in Hollandse Rading, een vlek in de buurt van Loosdrecht, een plaatsje onder Hilversum. (Het werd later verplaatst naar Mokum, de stad van mijn dromen en heette toen SELCEN en er werd ook KL en Klu gekeurd, ja misschien ook wel KMAR?)
(Na de ramp met het neergeschoten vliegtuig, de MH 17 werden de kisten van de overledenen hier, in Hollandse Rading in de grote exercitie hal geplaatst voor de mensen om afscheid te nemen. Het kamp was overigens toen in dienst als Opleiding Centrum Militair Geneeskundige Dienst, het zogenaamde OCMGD, waar ik nog les heb gegeven en als chef opleidingen heb gediend, soit.)
Goed, er was in dat centrum ook een kantine, nu ja, cafetaria, meer en beter genoemd, en daar kon je eigenlijk heel veel bestellen, koffie/thee/blikjes fris/en nee geen bier, dat was verboden. De verkoper in die kantine was dus die S. Hij was al jaren een BOTT der eerste klasse. OK, een BOTT, uitleggen, is/was, vroeger een man/persoon die bottelier werd genoemd en die dus eten/vlees/drank en bier en voorraden bestelde en beheerde. Een belangrijk persoon dus, want hij ging over die voorraden, iets wat heel belangrijk was op de marine schepen, die vaak maanden van de havens weg waren. Die functionaris had, samen met de kok en de hofmeester, nog al wat in de melk te brokkelen als het over het eten en over de voeding ging.
In de kantine van dat MARKEURSEL had je niet zoveel keuze, dacht ik. Als 'keurling', ik spreek over maart 1970, was dat een gevulde koek, een kano, een bierworstje en ja, dan hield het wel op. Maar achter de balie, in het domein van S, kon je genoeg keuzes maken.
Sjeng had daar onder andere een frituur bak staan waar hij met liefde en aandacht frikandellen in het vet gooide, maar ook bittergarnituur. Later, ik werkte toen zelf op dat centrum, kwam ik hem geregeld tegen met zijn frituur! En man, wat was dat lekker! Af en toe maakte ik daar wel gebruik van. En nee, hij vroeg daar, gek genoeg, nooit ene rooie cent voor, maar, geloof het of niet, ik gaf hem wel een piek per keer.
Hij maakte ook lekkere tosti's, die hij verkocht voor een piek, een gulden, zeg maar een halve euro, nou dat is goedkoop toch?
Maar: S had, als BOTT een afspraak met zijn collegae in het grote kamp, dat Hilversum was namelijk een heel groot opleidingskamp, dat hij daar ouder brood (een dag oud) en ham en kaas kon overnemen (ook even oud), dat anders weggegooid zou worden, gratis over kon nemen, KM rantsoenen dus. Daar bereidde hij, hoe moeilijk kan het zijn, dus die tosti's van en daar rekende een piek voor, en dus stak hij al die pieken in zijn jaszak.
Goh ja, S deed het allemaal perfect. Tot hij werd overgeplaatst en voorgedragen werd voor een lintje!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten