Laat ik gewoon eerlijk zijn, ik heb niet veel te doen, momenteel. Ik ben met "ziekteverlof", zeg maar, ik schreef daar al, veel te vaak, over en ben der overigens natuurlijk niet helemaal blij mee, maar goed, dingen gaan zoals ze gaan! Ik heb, mensen zullen hopelijk niet jaloers op me zijn, maar ik heb niets om ook niet jaloers over te zijn, hoor. Nee, ik heb niets levensbedreigend. (Huh? wat hebbie dan? Mail me, ik leg je het je uit.)
Maar, ik heb nu wel tijd genoeg om die tijd die ik over heb op de racefiets te spenderen. Dus ja, ik fiets zo veel en zo vaak als ik kan. Voor mij is het overigens wel therapie. Fietsende lezers van mijn Blog begrijpen me wel. Je gaat, soms met een hoop sores en narigheid in je hoofd, de straat uit, je kiest een route, je geniet van het landschap en van de uitzichten, die je misschien al honderden malen hebt gezien, maar je kop krijgt: "ledigheid", krijgt ruimte om je "sh.." te verwerken of daar, misschien tijdelijk, afstand van te nemen. Dat je weer en wind tegen kan hebben: alla! (Zonder 'h' aan het einde overigens!) Dat is dus echt buiten zijn.
Dus ja, ik heb ruimte en tijd genoeg om in en rond de stad waar ik woon te gaan fietsen. Mijn stad, Amstelveen, nu ja, we zijn dan maar net aan met 85.000 mensen, (zonder toegevoegde asielzoekers, overigens) maar dat is toch wel een stad, eigenlijk, ligt, behalve aan de noordkant, waar ze een uitstulping is in Mokum, om het maar zo fraai te zeggen, helemaal in het groen. Oost, zuid, west, ik kan helemaal door een heleboel fraaie landelijk decors, vol met polders en polderwegen, riviertjes en kreken en meertjes en kanalen, mijn tochten maken. Ik kan, op weinige kilometers naar een andere kant, richting de fraaie en oude rivier de Vecht bereiken, een zijtak van de "eerste" en de oudste rivier de Rijn, de Romeinen bevoeren haar al duizenden jaren her, naar het oosten fietsen en zo dan naar Loenen en Utrecht (ook al zo een oude Romeinse stad) en zelfs verder rijden (Woerden en Alphen) en kom door allerlei miniplaatsjes en stadjes. Ik kan ook een rondje om Schiphol maken, ik fiets dan naar het zuidwesten en zie dan nauwelijks huizen of mensen, alleen maar veel Jumbo achtige grote vliegtuigen. Nee, niet van die dingen van die winkel maar van die grote vliegtuig joekels! (Weten jullie overigens dat er per minuut een van die grote "repat vogels" landt op onze nationale luchthaven? En dat er ook weer een per minuut opstijgt? Bijna 24h/d? Ze komen bijna dagelijks over ons huis, dus ja, wij kunnen het weten.)
En ik kan, bij gunstige noordelijke wind naar Monnickendam en Volendam fietsen, helemaal over rustige dijken en zo. Zandvoort? Binnen een uur, nu ja, iets meer, sta ik op het strand. Maar, heel vaak moet/wil ik nog wel eens door de grootse en leukste stad van ons land.
Vroeger, (nu ja, toen ik nog werkte), deed ik dat werk in Oost, in Mokum oost dan. Mijn route ging dan, altijd voor zes uur in de ochtend, via Buitenveldert, waar ik altijd een helverlichte flatwoning zag waar traditionele Joodse mannen "zich hulden in vreemde gewaden en doelloos ronddwaalden" leek me, ondertussen gebeden prevelend, leek me dan weer. Via de Amstel en een stukkie oost kwam ik op de werkplek. Maar: zo makkelijk was het ook allemaal weer niet. In ieder geval niet op de fietspaden!
De doorsnee Amsterdammer, maar vooral de fietsende Amsterdammer, is een rebel. Nee, da's te fraai gezegd. Het zijn in het echt effing anarchisten, die zich niet storen aan God of gebod! Klaar. De waarheid is gewoon zo dat de Mokumer sch... heeft aan de wereld en aan de samenleving en zich zelf uitroept tot het middelpunt van die samenleving. En ja, zowel m/v! Dat merk je, misschien in de opgewonden standjes die je vaak ziet op interviews op de buis, vaak zijn die gehouden op de Dappermarkt of op de Albert Cuyp, waar de opstandige Mokumer zich, zogenaamd, profileert en zich afstandelijk afzet van alles wat met regering of bestuur te maken heeft! "Goh", zegt half Nederland dan, "die Amsterdammers, die durven het wel te zeggen, niet?" Nee. Niet! Die zogenaamde vrije en vrolijke Amsterdammers, wonen allemaal al helemaal niet meer in Amsterdam. Die wonen in Almere, Zaanstad, Purmerend of Lelystad. Ze zijn hun stad ontvlucht! Die mensen die je ziet en hoort zijn allemaal import. Uit het vaak hele verre buitenland of uit de provincie! Het zijn "boeren", ja zo heet dat in de hoofdstad, uit Purmerend of Almere of Zaanstad. Ze hebben geen idee wat een Mokumer zegt of denkt of zo. Vaak zijn het jongeren die in de stad wonen en leren, Studenten, zeg maar.
Wat ik wel zeker weet is dat die lui geen ene moer van het verkeer weten. Het zijn echt niet alleen de "stuudjes" die op de stad afkomen en haar verkeer onveiligmaken, natuurlijk. Het zijn ook horden toeristen ook, hoor. Maar, de ergste vijand van de "goede" fietser, die ik denk dat ik ben, want ik steek mijn klauw uit als ik afsla, ik wacht voor rode lichten, noem maar op, maar, nogmaals, de grootste vijanden van de ECHTE fietser, zijn de 'fietsers'. Continue met zo een ding aan het oor of voor het oog, altijd met oordopjes in, door rood rijden en dan schelden als ze bijna voor hun klo... worden gereden, altijd op hun tenen getrapt als je wel voorrang neemt, waar je recht op hebt, nooit een klauw uitstekend als ze afslaan en jou, als ECHTE fietser dus vaak in de problemen brengt, tegen de verkeersstroom in gaat en ja, natuurlijk: je hebt geen licht op je fiets, ja, hallo, waarom zou je drie eurie uitgeven voor lampjes? De anderen, zoals het altijd bij hun is, moeten maar opletten hoor, jij bent toch de heilige op de weg! Wie zijn die anderen dan wel dat ze jou iets in de weg mogen leggen?
Ik heb het er helemaal niet moeilijk mee, hoor! Ik negeer ze, ik deel wel eens een elleboog stoot of zo uit, schreeuw, als ik vlak achter zo'n idioot, m/v, passeer wel een een diepe "Tarzan" kreet, geniet van het schrikken en ga soms ook het Vondelpark in. Da's dan wel weer lachen. Daar komen mensen die nog nooit hebben gefietst hun eerste lessen nemen. Dan denk ik wel eens dat de wereld nog gered kan worden. Fiets meer, altijd beter toch?
(Oh ja, die foto? Die kreeg ik van een van mijn beste vrienden, die helaas veel en veel te vroeg is weggegaan. Jan D. Hij stuurde me de foto vanuit de States, hij was toen al niet helemaal lekker, zei die. Vier maanden later stonden wij, zijn maten, aan zijn sterfbed. Ben der nog niet goed van!)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten