Voor hen die mijn andere Blog (In de Super) ook lezen is deze foto geen verrassend verschijnsel. Ik schreef er al over in een vorig bericht op dat Blog. (Korte inhoud van het voorafgaande, voor hen die het niet lazen: ik beklom, 1n '12 de Berg, de Alpe d' Huez, met een zooi maten. Daar schreef ik een boek over dat via Freemusketeers, zie op hun site, uitgegeven werd. Freemusketeers is een hele goeie club mensen, overigens!)
Nu zijn boeken over persoonlijke herinneringen niet een groot verkoopnummer hoor en zeker niet als die ook nog eens over fietsen gaan. Veel mensen in ons land fietsen wel maar lezen minder en net omgekeerd. Dus ja, ik heb er, ik ben overenthousiast nu, misschien honderd van verkocht. Al met al kwam ik net uit de kosten, nee, ik lieg, ik hield er een paar florijnen, dukaten mag ook, aan over, genoeg om een nieuw buitenbandje voor de fiets te kopen. Dus de (fiets) kenner weet dan wel dat ik geen Ome Dagobert ven geworden Nu hoeft dat ook niet, natuurlijk. Maar goed, op een gegeven moment was de uitgeverij Freemusketeers dan, de "markt" opgegaan en was bij diverse US uitgeverijen (ook POD) terecht gekomen. Oh, geen slecht woord over de Free mensen en zo hoor. De club, ik heb er twee boeken uitgegeven, hebben me altijd correct behandeld. Een club nette mensen, die een hoop schrijvers de kans geven hun (eerste) boek(en) daar te laten verschijnen. Der zijn wat voorwaarden aan, natuurlijk, maar waar heb je dat niet, maar dan heb je ook een keurig verzorgd en fraai uitgegeven werkje in handen. Voor de nog niet: "ik-weet-het-nog-niet-echt-maar-ja-ik-wil-wel-schrijven-en-uitgeven-besloten" auteurs onder jullie, lezertjes, bezoek hun site en lees. Bij vragen? Mail me en ik help je, waar ik kan. (Lucedith@gmail.com)
Terzijde: ook Bookscout is eeen goede POD uitgeverij, hoor!
Een jaar of twee, drie later, kreeg ik een verzoek van een of ander Yankee "spin-off" van de uitgeverij dat ze mijn boek wilden uitgeven in de "Whole of the US". Sterker nog, ze zouden min "book publishen" en voor een "world wide" advertentie en zo zorgen. Ik was, toen, best wel vereerd, natuurlijk. Toe maar, dacht ik, een schrijverke van helemaal niks, zoals ik ben, die opeens naast de grote US schrijvers zou worden uitgegeven. Sterker nog: der zouwe film rechten van mijn boek worden verkocht en man, ik zou slapend, nu ja, fietsend, rijk worden, zuks dan. Maar: ja, zoals alles in het leven, hebben dingen een keerzijde.
Want, like I said, ja ik switch af en toe even naar het Amerikaans, I didn't feel a f... for that, want ik moest dan wel 50 US roebels betalen voor die eer. Nou ja, dat zag ik niet helemaal echt zitten, zeg maar. Dus: thanks, but, no thanks.
Goed. Ik ben wel een klein beetje ijdel, niets menselijk is des mensen vreemd, toch. Niet zozeer op mijn burger uiterlijk,maar mijn 'fietsuiterlijk' is altijd correct. Goede schoenen, schone fiets, schone sokken, bidons netjes, en de juiste helm bij de juiste fiets! Maar, af en toe check ik toch op Google ook heel even mijn naam. Gewoon om te zien of mijn naam op Blogs of zo, nog word genoemd.
Wat schetst dus mijn totale verbazing toen ik bovenstaande "cover" tegenkwam op een Australische webshop. Mijn omslag, die ik had uitgezocht, mijn naam en de naam van het boek, dat ik verzonnen had en dat nu letterlijk vertaald was?
Mooi gebaar overigens en nog steeds leuk om te zien, me "trensleted in het Engliesj." Maar ja, als die mannen dat boek dan uitgeven, ik ben der blij mee, zou ik toch wel een contract of iets van die aard moeten hebben getekend, toch? (Verrassend antwoord, misschien, maar dat heb ik niet. Nu ja, misschien de Vrije Musketiers? Nou, dan loop ik binnen denk ik, binnenkort en zal een secretaresse het schrijven van mijn Bloggies overnemen. Geloof je het zelf? Dus nee.
Ik heb een ver familielid die ik ooit ontmoette in dat prachtige land/continent, een mailtje gestuurd om eens te bekijken of hij er wat over uit kon vragen.
I'll let you know, mates, fair dinkum!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten