(Vrij naar: Egidius waar bestu bleven, een gedicht van Jan Moritoen een ingezetene van Brugge, rond 1400. Ja, dit is natuurlijk lekker snobistisch, een beetje Thierry Baudet achtig, die natuurlijk de snob off all times is.)
Maar goed, het gaat nu even over Jan Raas, want: waar is die beste van alle Nederlandse klassieker renners gebleven? Persoonlijk had ik een behoorlijk boontje, zoals de Vlamingen zeggen, voor Raas, hoor. De manier waarop de man vijf! keer, nog steeds een uniek record, de Amstel Gold Race, later Amstel Gold Raas genoemd, won, staat me nog helemaal helder voor ogen. De manier waarop hij, ook in Valkenburg, WK werd en de rel daarom heen is mij op de (nieuwe) ooglenzen gegrift. De Ronde (der is der maar een, natuurlijk, die van Vlaanderen) die hij won, Parijs Roubaix, al die andere koersen! Goh, der was maar een toprenner en dat was Raas, zou je denken. Verder, maar nu een korte opsomming, zoveel papier heb ik niet, het is maar een A4tje, won hij: tien toer etappes, Milaan San Remo, Parijs Brussel, Parijs Tours, Kuurne-Brussel-Kuurne, de Omloop, Gent-Wevelgem. Meer en meer, maar nu even genoeg, ok? Googel het verder maar.
Maar er reden er nog meeer rond in die jaren, het gouden kwartet werden die gasten genoemd. Hennie Kuiper, Gerrie Kneteman en natuurlijk ook good old Joop. Heerlijke tijden waren dat, vooral ook omdat ene Peter Post zo een fantastische ploeg rond die gasten had geformeerd. Oh ja, daar reden ook mannen als Lubberding, De Cauwer, Oosterbosch (helaas +) en diverse Katwijks in rond, maar de grote vier waren echt de grote vier.
De manier waarop Raas heerste in het peloton is het vermelden waard. Hij wist echt alles van zijn tegenstanders, echt alles, heb ik me laten vertellen. 'Die en die coureur pakte dit of dat, die en die renner had problemen met zijn partner thuis, die had schulden, die coureur had een auto total gereden, nu ja, noem maar op, hij wist waar hij op moest letten en hoe hij de zwakheden/fouten/misstappen van zijn tegenstanders kon uitpluizen en tegen hen gebruiken. Nee: ik geloof niet dat hij hen chanteerde, absoluut niet, daarvoor was de (heren)boer te veel een gentleman, maar hij kende hun zwakke plekken.
Hij was ook ongenaakbaar. Tijdens dat WK in Valkenburg liet de (NL) tv, die de uitzending verzorgde, ook ongenaakbaar zien hoe Raas door zijn Oranje ploegmaats meermalen de Cauberg op werd geholpen door aan zijn shirt of aan zijn broek hem naar boven te trekken. De NOS?NPO?NTS?, hoe heette dat toen nog maar weer, was 'eerlijk' in hun verslaggeving, kreet men later, bij monde van commentator Smeets. Dat mag zo zijn, maar dat er meerdere adsiprant/aspirant kampioenen zo werden opgeleverd, vergat men uit te zenden.
Soit en goed. Raas werd succesvol ploegleidere van onder andere Kwantum hallen en Rabo bank, maar trok zich later helemaal terug uit het (wieler) leven.
Raas heeft misschien niet veel vrienden, geloof ik, maar veel vijanden zal hij niet hebben. Hij was een rechtdoorzee coureur die veel vloekte en schold, maar ook zijn respect voor tegenstanders en ploegmaten toonde. Jan Raas heeft zich helemaal teruggetrokken uit het oipnebare leven. Dat moeten we respecteren en dat doe ik ook.
Het is nu 2019 en Dylan Groenewegen heeft net de gele trui in Parijs-Nice aangetrokken. Groenewegen heeft wat van Raas weg: enorme laatste snok en een goede plaatsing in de eindsprint weten te pakken. Maar: Raas zou zich niet meer herkennen in deze wielerwereld, denk ik. Gelikt, ja, maar dat waren renners altijd al, maar nu, met allemaal metertjes: afstand, snelheid, wattage, RPM, ga niet in het rood, dat soort zaken? Raas deed het op gevoel. Nee, ik zeg niet dat het toen beter was, helemaal niet, hoor. Ik ben gek van al die compurtjes op mijn drie fietsen en ja, ik heb ook een hartslagmeter en zo, die ik, ik fiets geen bergen meer op, mijn eigen keuze, af en toe nog wel eens aanheb en dan voel ik wel dat de conditie er is.
Maar goed, het kwartet waren goden en ja, er komen dus weer nieuwe goden aan, waaronder Groenewegen en Jakobs. Het voorjaar is begonnen: let op de koersen!
Veel plezier!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten