Nu ja, chaos in Frankrijk is ongeveer gelijk aan het gewone leven daar, natuurlijk. Fransen zijn chaotisch en kunnen niet veel dingen gewoon goed organiseren. De woorden: 'met de Franse slag', zoals wij die vaak opperen als we wat dingetjes of een ding gedaan hebben die beter konden, lees: de afwas/het schoonmaken van het fornuis/de fiets poetsen/de schoenen verzorgen/het wijnrek uitruimen/de boekenkast verzorgen, nu ja, duizenden voorbeelden zijn er van, maar de essentie is er: als het allemaal wat rommelig en niet georganiseerd verloopt, dan heet dat, bij ons, in ons Nederlands spraakgebruik: 'met de Franse slag.' (Fransen kennende zullen ze dat met de Spaans-/Italiaanse/-Belgische slag noemen en ja, daarin hebben ze ook weer gelijk.)
Ik geloof niet dat er een land is waar men zo strak en goed dingen regelt (behalve de spelling misschien, die is in ons taalgebied hopeloos) als in het onze. Polderen heet dat, geloof ik. (Het Franse woord voor polder is overigens Polder, met een accent naar rechts op de e. Grappig, niet?)
Maar enfin, mon dieu, we hadden het toch over de TdF, die hier, allez, gisteren, van start ging? Ja, daar hadden we het over. Een etappe met een giga historie, nu al. Een fraaie etappe, ook door de landschappen en een tragische etappe door allerlei heel vervelende valpartijen en ja, zelfs op dag een, al drie uitvallers, waaronder mijn all time favoriet, John Degenkolb, John Beton, een heerlijke en eerlijke coureur.
Goed/soit, we zijn een paar dagen later nu, na de vijfde dag, waarin de JUMBO/VISMA/HEMA ploeg haar tweede overwinning in vijf dagen behaalde. Roglic was gisteren iedereen te slim af, nu ja, hij was gewoon de sterkste bergop en won de etappe en schoof op in het AK. Maar niet zover dat het team de trui moest verdedigen, hetgeen de club van Alaphilippe wel moet doen en zich daardoor aardig 'oprookt', dixit Maarten Ducrot. Vandaag was het een redelijk rustige etappe, ik zag er niet al te veel van, we waren eindelijk eens weer op bezoek, op afstand, natuurlijk, bij de kleinkinderen en hun ouders en ja, gelukkig: het gat allemaal goed en ze zijn allemaal gezond en het gaat goed op de diverse scholen. Heerlijk, om te horen en nog veel heerlijker om het grut te zien en zoon en schoondochter, allebei in blakende gezondheid, ook weer eens te zien. (Heerlijk stel mensen, overigens, hoor.)
Maar: in het gedoe over de Jumbo's vergeten we even dat er meer NL coureurs zijn. De Bouk natuurlijk, Joris Nieuwenhuizen en vergeet vooral Cees Bol niet, de 25e jarige sprinter uit Zaandam, die al eens een derde, vandaag een tweede en een zevende plaats heeft behaald in deze TdF, applaus alom, het wordt een hele grote! Tja en vandaag was het dus voor een sprint te doen en, wat de doorsnee kenner een beetje verwachtte en de doorsnee liefhebber hoopte, werd het dus niet Bol, fraai tweede, maar het werd Wout van Aert die, na een enorm goed geziene sprint, de zegebloemen, zoals dat zo fraai heette ooit, meenam.
Knap gedaan van 'ons' team, knap gereden van Cees Bol, ook. We hebben een gouden toekomst met mensen zoals hij, zoals Joris Nieuwenhuizen en de beide VdP's, want David, de broer van, doet het uitsteekbaar in buitenlandse koersen.
Tom D. voelt zich wat minder in vorm. Logisch, hij heeft bijna vierhonderd dagen niet gekoerst, maar hij gaat er door komen hoor, let op mijn woorden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten