Ja, in al het gedoe van de afgelopen TdF week, is het drama, want dat is het wel natuurlijk, van Remco Evenepoel stilaan voorbij gegaan. Niet op de Belse tv natuurlijk, daar wordt hij (in mijn ogen ook nog terecht) nog als de nieuwe messias en opvolger van Merckx bestempeld. Dat is hij, een nieuwe en sterke loot aan het firmament van de zo te vaak nieuwe Merckx'en genoemde bijna grootheden. Ik ga geen namen te veel noemen: Fons de Wolf, Frank VdB, Daniel Willems, Leif Hoste, maar der waren zo veel. Helemaal door de Vlaamse pers groot geschreven, bijna, grote renners, die over goede benen beschikten, maar dat niet helemaal waar konden maken.
Vaak branden die jongens op, veel te vroeg, veel te snel. Omdat ze geen nieuwe Merckx waren, dat nooit konden worden, maar omdat de Belgische media, Tv/Radio/Pers en zo, dat van die jongens verwachtten. De mannen konden de druk niet aan en deemsterden weg, zoals dat fraai in het Vlaams heet. Nu ja, ze zijn allemaal wel goed terecht gekomen, hoop ik, een fietsen zaakje of en een frituur of zo, waar hun naam dan opstond en voor de nodige klandizie en frankskes zorgden.
Nu zou je denken dat de nieuwe ster aan het Vlaamse wielerfirmament met wat meer zorg gebracht zou worden. Een geweldige jonge knaap, een fenomeen, zelfs, zou niet door de ploegleiding in dat zelfde dwaze circus moeten worden gebracht, toch? De man, nu ja, jonge man, heeft eerst een beperkte voetbal carrière gehad, onder andere bij PSV, die van de lampenfabriek in Eindhoven en, geloof ik, even bij Anderlecht, maar het beviel niet en hij kwam in de woestere wereld van het fietsen terecht. Jong nog en onervaren. Maar: een geweldig talent. Hij reed de sterren van de hemel en ja, als je dan ploegleider/directeur van een grote ploeg als Deceunick-Quick Step bent, wil je dat talent wel laten zien. Maar, in mijn ogen, moet je zo een jonge jongen, met nauwelijks ervaring, wel een beetje tegen zich zelf beschermen en hem, op die jonge leeftijd met dat gebrek aan ervaring in zware ritten, niet al die zware en gevaarlijke ritten moeten laten maken?
De Ronde van Lombardije bijvoorbeeld, is een hele moeilijke en zware koers, waar allen de gelouterde profs rijden en niet een manneke, met respect, hoor, van net twintig. Toch wilde hij die klassieker rijden en, eerzuchtig als hij is, een nobele eigenschap, natuurlijk, wilde hij die ook winnen. Patrick Lefevre liet zich overhalen, nu ja, ter meerder eer en glorie van en voor zijn sponsoren en stelde de jonge man op. Het resultaat is bekend. Remco, de kroonprins, miste, door niet al te ervaren te zijn, een bocht, stortte in een ravijn(tje), brak zijn heup en is voorlopig een jaar uit koers.
Maar wat zijn de gevolgen voor hem, psychisch? Val angst? Faal angst? ik durf het nog niet te zeggen. Hij moet helemaal opnieuw beginnen, maar het is een taaie, hoor, hij komt er wel. Maar hopelijk heeft Lefevre, der staat een streepje op een van die e's. ik weet het, nu zijn lesje geleerd en gaat hij Evenepoel en andere jonge coureurs meer intomen?
Ik heb vandaag nauwelijks iets van de TdF gezien, de lief en ik hebben onze achtermiddag tijd verdaan op een zalig, maar fris, terrasje in Oldenkott(e), een piepklein vlekje, exact op de vroegere grens tussen NL en de BRD. Onze telefoons werden gek. Een meter naar rechts en we hadden BRD aansluiting, een meter naar links en de NL telefoon dienst nam het weer over. Dat etablissement zat overigens stampvol met bewoners van een bejaardentehuis uit Oldenzaal, begrepen we, die een (hele lange) lunch daar gebruikten. Tegen de tijd dat onze vakantiehap, zoals altijd iets fris en een tosti, die trouwens heel goed was, arriveerde, werden die oudere mensen geëvacueerd naar hun bus. Een trieste optocht van misschien tachtig jarigen, allen ondersteund door rollators, grijze mensen, die somber waren en stuurs keken. Wij keken elkaar en. 'Nee, zo gaan wij nooit worden', zeiden we tegen elkaar en keken elkaar nog eens aan.
Terug thuis, nu ja, in de vakantiewoning, keek ik naar de laatste 20 km van een etappe waarin nog al wat gebeurd was, bleek later. Tja, zo gaat dat. Maar we hadden een heerlijke middag gehad. En een zalige tosti.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten