Wat is fietsen toch heerlijk, zowel actief als passief. Van beiden heb ik genoten vandaag. Vanmorgen om half zes (0530) al, ben ik langs de verstilde en donkere Amstel naar mijn werk gereden. Het water was rimpelloos, een enkele nachtvogel, of vroege vogel, trok een klein spoor over het oppervlak en de stilte, die wij, stedelingen, zo vaak missen was alom aanwezig in ruime mate en spotgoedkoop.
Wel een drukke dag op het werk, maar gelukkig was ik om 1200 toch gereed met (bijna) alles en kon ik de terugtocht aanvaarden.
Ik woon in Amstelveen en werk in Amsterdam Oost. Tussen beide locaties ligt die prachtige Amstel en daarnaast, ingeklemd tussen rivier en beide steden, ligt de fraaie Amstelveense Middenpolder.
Dit gebied wordt heel langzaam 'teruggeven' aan de natuur, door er een soort 'wetland' van te maken.
Waar onze voorouders naarstig, met schep en riek, dijkjes opwierpen en slootjes groeven en turf staken, gaan grote grijpgrage machines nu hun eeuwenoude werk verstoren en waterplassen, kanaaltjes en dat soort zaken aanleggen, zodat zwerf- en hangganzen en al dat soort watergevogelte zo ongestoord mogelijk kunnen broeden en foerageren.
En daar fiets ik dus tussen door, af en toe gehinderd door en geschrokken van zo'n op-wiekend, van de nationale luchtvaartmaatschappij bekende, grote witte vogel, die, water na druipend van zijn landing
gestel, mij dan nog bespat. Het water geurt naar veen en vis en lichte rotting, maar mens, wat een heerlijk gedoe.
Thuiskomend, heb ik echtgenote hartelijk en gemeend gezoend en samen hebben we even gewinkeld voor de nodige dingen, en dan ga ik ervoor zitten, want de 'Bels' zendt de eerste etappe van 'De Driedaagse van de Panne-Koksijde' uit, een van die beroemde en beruchte Vlaamse koersen die de maanden maart en april zo veel kleur geven.
Het commentaar is van Wuyts en De Cauwer, allebei goed voor een heerlijk en soms wat chauvinistisch commentaar, maar altijd goed en to the point. Omdat ik natuurlijk al voor vijf uur op was, glijden mijn ogen af en toe even weg, maar ik zie wel alles!
Onder andere dat fraaie Vlaamse land en de enthousiaste toeschouwers! De befaamde man die (bij bijna alle koersen) op diverse locaties rond het parkoers is te zien en dan zijn spandoek met zijn naam "LUC" hoog houdt, doet me wat, naamgenoot, immers!
De wedstrijd is goed, afwisselend, met een spervuur van de marrages en ontsnappingen en uiteindelijk een massasprint gewonnen door een Tsjech, Peter Sagan.
Zou hij weten dat er een naamgenoot is die hele fraaie boeken schreef, een beetje in de trant van Sartre? Ze is, het was een Française, die in de jaren '70 nogal gevierd was, waarschijnlijk vergeten. Ze heette Francoise Sagan en een van haar beroemde boeken (toen) was: "Houdt U van Brahms?"
Tja, ik ga meer eens verder. Heb nog veel te lezen en zo.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten