Tourkoorts 1.

Vrijdag gaat het beginnen, het EK voetbal. Heel Nederland kleurt nu al oranje, veel straten zijn al weer versierd, (de brandweer keurt die versieringen tegenwoordig op de brandveiligheid), in alle winkels word je bijna doodgegooid met oranje artikelen en bij Appie staaan de kinderen in rijen achter de kassa's te vragen om de voetbalplaatjes, die onze nationale blauwe trots bij elke 15 euro aan boodschappen verstrekt. (Maar ik houd ze lekker zelf, geef ze aan Serge, dat is mijn oudste zoon, dat weet je nu ondertussen wel, want die spaart ze ook.)
Ben ik ook nerveus? Nee hoor, ik heb al gezegd dat voetbal en ik geen echte vrienden zijn, maar heel langzaam breekt bij mij wel die andere koorts door. Nee, niet voor Wimbledon natuurlijk, maar dat had je uit mijn vorige Blog al begrepen, nee, die voor de Tour van elk, dus ook dit jaar. Deze begint op 30 juni in Luik en eindigt op 22 juli, traditioneel natuurlijk, in Parijs. Drie weken fietsen, drie weken Tour, drie weken prachtige, ontroerende, sensationele en soms afgrijselijke beelden van een peloton van een 200 man of zo die door hitte en kou, regen en wind over vlakke of bultige wegen hun geld verdienen. Maar ook drie weken opgefoktheid van de media, want wees eerlijk, de Tour is een opgefokte zaak. Zie maar eens naar de Vuelta, ook een zware rittenkoers, vaak zwaarder dan de Franse, maar daar gaat alles er veel rustiger aan toe. Zelfs de Giro is veel meer ontspannen en dat wil wat zeggen voor Italianen.
Hoewel ik helemaal geen insider ben in de wielerwereld, ik ben een geïnteresseerde liefhebber, meer niet, begrijp ik wel dat het gonst in het peloton en in die wereld waar de omerta nog hoogtij viert.
Om te beginnen zal ik jullie meedelen dat ik de Tour via mijn Blog een paar keer per week zal 'beschouwen', aldus sprak de geleerde. Ik zal mijn visie (voor wat die waard is) geven over de koers, over de coureurs, over het parkoers en al wat mij zo opvalt.
Maar ik zal wel beginnen met te schrijven over wie ik denk dat er kanshebbers zijn voor de eindoverwinning. Dat is moeilijker dan je zo zou denken, want de lijst met mogelijke kanshebbers is vrij groot. Maar als eerste is daar natuurlijk Cadel Evans. Helaas, wil ik haast zeggen, want ik vind het een 'drollencoureur'. Een man met veel talent, een goede fietser, maar met de uitstraling van een hunnenbed. Een aanklamper, een man die nooit zelf zal aanvallen en die, in het wiel rijdend van anderen, zijn kansen afwacht. Meer zal ik, en kan ik, niet over de antiheld zeggen.
Dan: Hesjedahl. Een Canadees van Scandinavische afstamming die natuurlijk de Giro wist te winnen. (Een in mijn ogen vrij saaie Giro overigens, hoor! De titelkandidaten durfden geen enkele echte aanval te plaatsen.) Maar een man met karakter. Dan: Bradley Wiggins. Een volledige coureur die zijn sporen al verdiend heeft, een Brit die heel het UK aan de fiets kan helpen.
Pierre Rolland, een jonge Fransman uit de ploeg van, en tevens maatje van, Thomas Voeckler. Hij won vorig jaar de witte trui en ik zou zeggen: let op deze vogel. Verder zijn Nibali, Vanendert en Vandenbroucke natuurlijk kanshebbers. Schleck? Ik weet het niet. De man had een dergelijk slecht voorjaar, in 'zijn' koers, LBL slechts als 50ste aankomen? Ook de kritiek van Bruyneel op hem viel slecht, maar was terecht. Maar: fietsen zou geen fietsen zijn zonder 'zand-in-de-ogen-strooierij', zonder dubieuze uitspraken en zonder 'ik-houd-mijn-kopman-uit-beeld' gedoe, kortom, zonder list en bedrog (Herman Chevrolet). En daar is die Bruyneel nu enorm bedreven in. Anders win je als ploegleider  geen zeven rondes met  Armstrong en ook nog eens twee met Contador.
Bruyneel is 'De Vos Reynaerde' in mijn ogen. Sluw en 'doortrapt', een man die de wielersport helemaal, maar dan ook helemaal kent, maar op een goede en positieve manier. Doortrapt is het goede woord dan ook niet, maar ik kom niet op een beter.
Weet je trouwens nog hoe hij, jaren geleden, kilometers in het wiel van 'Big Mig' rijdend in een etappe naar Luik, Tour '95, alsnog die etappe won?
En onze jongens dan? Nou, daar ben ik redelijk positief over. Ik begin bij Gesink. De man schijnt zijn kop er weer helemaal bij te hebben, na  het privé drama wat het gezin trof, enige tijd terug. Ik zie hem hoge ogen gooien, zeker na de voor hem zo goed verlopen ronde van California. Mollema? Ja, ik weet het niet. Mollema is nu nog steeds de grote belofte die het (voorlopig) nog niet kan waarmaken. Ik hoop vooral op Wout Poels, goede tweede in Luxemburg en karaktermannetje. En Kruiswijk. Daar is mijn hoop op gevestigd, voor wat betreft 'onze' succesen.
Maar, achteraf zal het wel weer een Sammie Sanchez, een Ivan Basso of een Valverde zijn die met de winst gaan lopen. Coureurs die allen niet helemaal onbesproken van gedrag zijn. Maar ja, zo gaat dat bij het fietsjewielen. Soit. Ik beloof dat ik je verder lastig ga blijven vallen met het gedoe over de fiets.

(Ik heb overigens gehoord dat Mart Smeets toch weer doorgaat met zijn late avond programma. En dat nadat ik me zo vreselijk verheugd had op het nieuws van het vorige jaar, dat 'ie er mee zou stoppen. Weer drie weken lang de 'Smeets show'. Gruwelijk. Weer drie weken lang de uitspraken als: "U, kijker, hebt er nog nooit van gehoord, maar morgen gaan de renners een berg op, die wij, kenners, al jaren kennen: de Tourmalet. Het is niet erg dat U nooit van die berg gehoord hebt, maar, wij, kenners, etc en bla bla bla." Er schuiven natuurlijk weer allemaal hotemetoten die geen ene flikker verstand van wielrennen, fietsen of afzien hebben. Figuren met rare petjes en vreemdere snorren die hun wijn komen promoten, figuren die een hitje hebben gemaakt en hun CD willen verkopen, figuren die een boek hebben geschreven over het lijden van de hordenloper of de bijenteler of zo en dat boekje willen verkopen. Maar nooit een 'live' coureur aan tafel. (Nou ja, soms schuift Boogerd aan, of Ducrot. En DAT zijn dan de uitzendingen die opeens het aanzien waard zijn. Maar ja, die mannen hebben alleen wat te vertellen over het eigenlijke onderwerp en promoten zich zelf niet, (oud) coureurs doen dat niet zo vaak. Dus worden ze door Smeets en zijn clubje uitverkorenen weer ondergesneeuwd en zitten ze er een beetje voor Jan je-weet-wel bij.
Ik ga dit jaar maar naar het na etappe programma op de Bels kijken. Het heet 'De tafel" geloof ik. Mijn jongste dochter, Esmee, smste me dat ze daar aan een goed programma deden. Daar hadden ze vorig jaar zowaar Contador aan tafel. Maar ja, die maakt geen wijn en zingt geen derderangs liedjes of schrijft boekjes over mieren of zo.
Die stomme Belgen toch.)