De titel van het Blog is natuurlijk gejat van het boek "De nieuwe fiets" van ene mijnheer Roeleven, die vermoedelijk een veel betere fietser en een veel betere schrijver is dan ik dat ben of ooit zal zijn. (Boog ik deemoedig het hoofd en kroop ik door meters stof.) De schrijver vertelt het verhaal waarin hij een, in Italië, op maat- en handgemaakte fiets heeft afgehaald bij een gespecialiseerde fietsenboer en dat rijwiel via de Dolomieten en de Alpen, naar 'huis' brengt. Dat was dus vanuit Italië naar Nederland. Het schijnt een fantastisch boek te zijn. En nee, ik heb het nog niet gelezen. Kwestie van een beetje jaloersheid, misschien. Ik ga dat uitleggen.
Ik heb zelf namelijk drie boeken geschreven over 'mijn' fiets avonturen en belevenissen, waaronder een boek dat de fraaie en dekkende titel De Berg draagt en waarin ik beschrijf hoe ik, met een groep goede vrienden, de Alp d' ben opgefietst en over alle trainingsritten en voorbereidingen daar aan voorafgaand. Een heel gedoe en die voorbereiding(en) en de trainingen hebben twee jaar gekost, maar het resultaat was dan ook geweldig. Het boek schrijven duurde net zo lang als de voorbereidingen en zo, natuurlijk, een goede twee jaar, dus. Ik vond geen enkele uitgever voor dat, overigens heel fraaie boek, dus is het uiteindelijk maar via een POD uitgeverij op de markt gekomen. Dus ja, een beetje na-ijver zit er wel in, in dit stukje. Maar het is de schrijver van harte gegund, overigens. (Je kunt eigenlijk het hele boek nalezen in mijn Blogs, die in deze reeks, Lucas fietst en schrijft, zijn verschenen.)
Maar in elk, en in mijn geval, ik kon afgelopen zaterdag ook een "nieuwe fiets" gaan afhalen. Niet uit Italië, niet op maat- of handgemaakt, maar gewoon bij mijn vaste fietsenboer, Peter Nieuwkerk in Amstelveen, winkelcentrum De Brink, zeg maar. Ik heb bij en via hem zelf al minsten drie racefietsen gekocht en de jongste zoon heeft daar een MB en een "met-meerdere-inwendige-versnellingen-uitgeruste" herenfiets gekocht. Momenteel ben ik dus de gelukkige bezitter van drie operationele racefietsen. (Er staan nog twee fraaie fietsen in redelijke staat in mijn schuur. Je mag ze komen halen, free of charge!)
Dat kopen van (weer een) fiets is iets wat geen echtgenote of partner zal begrijpen, weten fietsliefhebbers die dit stukje, misschien, zullen lezen. "Je kan toch maar op een fiets tegelijk rijden?", zeggen vrouwelijke partners dan. Ja, mijn E. ook, hoor. Oh, dat argument is zo te verslaan, natuurlijk. Hoe, ik snap hem niet? Hoe, ik weet niet hoe ik die van mij dat mot vertellen? Schoenen. Hoeveel schoenen heeft je partner? Hoeveel tasjes en zo? Dus zeg je, in antwoord: "Je kan toch maar op of in een paar .. etc." begrijp je?
'Maar', en daar had E., de vrouw en liefde van mijn leven, wel weer gelijk in, 'waarom koop je der nu weer een bij?' Nou ja, om dat fietsenplan dus. Om dat ik het kon. Mijn baas, maar er zijn er gelukkig heel veel bedrijven, heeft een lopende afspraak met de regering om het aanschaffen van fietsen voor het woon-werk verkeer te stimuleren. Vanwege het mieliejeu en zo en dus om het autogebruik te verminderen. Maar ook, omdat de werknemer dan zou worden gestimuleerd om te bewegen en dus gezonder zouden zijn en minder ziek en minder absent. Dus beter en zo dus, voor werknemer en werkgever, toch?
Nu is zo'n fietsenplan aan bepaalde zaken gebonden. Je moet minstens nog drie jaar te gaan hebben bij je baas, je mag in de afgelopen drie jaar niet al eens eerder meegedaan hebben aan dat fietsplan en, maar dat vind ik zo een rare stelling: je mag niet meer dan tien, (10), kilometer van je werk wonen? Hoezo? dacht ik al jaren, maar dit voorjaar viel het kwartje. Je hebt recht op reiskosten teruggave via de belastingdienst bij een afstand boven die tien (10) kilometer.
Dus kwam ik, wederom, (want ik moet nog drie jaar, verzuchtte hij) in aanmerking voor het aanschaffen van een "nieuwe fiets" van de zaak. "In mijn tijd", sprak de oude grijsaard, "ging je langs de fietsenwinkels voor folders." Maar nee, dat is niet meer zo.
Dus checkte ik het net. Ik had een aardig idee wat ik wilde. Ik ben nogal Giant verslaafd, namelijk. Ik heb er al twee in mijn renstal staan en het is een goed merk en een bedrijf dat een geweldige service verleend. En de fietsen zijn superbe!
=morgen gaan we door=
Geen opmerkingen:
Een reactie posten