WK voetbal en de Tour, een vooruitblik.

Het WK voetbal is natuurlijk nog helemaal niet gedaan, in tegendeel. Aanstaande zondag gaat het echt om het "eggie". Er moet dan in de zoveelste finales tegen Mexico gespeeld en, gewonnen worden. Altijd stress, natuurlijk, maar ik gun "onze" mannen alle succes, hoewel ik, niet al te enthousiast volger van voetbaltoernooien sinds '74, ("we zijn er weer ingetuind", was dat Theo Reitsma?) dit toernooi toch redelijk gevolgd heb. Dat was ook naar aanleiding van een "Oranje" blog dat ik op een andere site, die van De Keten, In de super, heet dat Blog, had beloofd te gaan schrijven.
Maar goed, voor de ware fietsliefhebber komt zijn tweede WK van het jaar eraan. Nu ja, misschien wel het tweede dan, maar wel het meest prestigieuze WK. Wij, liefhebbers, hebben natuurlijk de prachtige voorjaarsklassiekers gehad, de Giro is verreden en we krijgen nog, later, de Vuelta en het echte WK. Fietsers doen dat elk jaar, trouwens, hoor! Veel wedstrijden per jaar en niet eens in de zoveel jaar een toernooitje! (Een voetbal toernooi met heel veel rustdagen, maar dat terzijde. Wielrenners hebben dat niet zo. Oh ja, en fietsers bijten elkaar ook niet om er daarna gewoon mee weg te komen!)

De Tour begint op zaterdag 5 juli. In de UK overigens, een land waar ooit de voetbalsport werd uitgevonden, waar het Rugby en het cricket ontstond en het land dat de eerste doping leveranciers ter wereld had. Dat is een lang en achterhaald verhaal, ik ga der even niet op in. Maar een land waar het fietsen nauwelijks bestond. Nu ja, men had wel fietsen natuurlijk. De "Bobby's" reden vaak hun "beat" op zo een ding, stationswachters gebruikten het voertuig, maar echte wielrenners zag men niet veel uit de UK komen. Tommy Simpson, natuurlijk, "put me on my bike", zei hij, terwijl hij, op de flanken van de Mont Ventoux, stierf. Barry Hoban, die later met de weduwe Simpson trouwde, (Helen) maar dat was het wel ongeveer, qua Engels fietsen.. 
In de jaren zeventig kwam er een revival van het fietsen. Een heel bekende Engelse fietsenfabrikant, toen nog klein, wilde een stapje in de wereld doen om haar marktaandeel te vergroten. Die fabrikant was Raleigh, die fuseerde met een fabrikant van naadloze stalen buizen: Tube Investments.Er werd een Engelse wielerploeg geformeerd: TI Raleigh, maar ze braken geen potten. Het was dus de bedoeling om wereldwijd de naam te promoten en zo zochten ze, op 'The continent" een wielerploeg. Uiteindelijk kwamen ze uit in Amstelveen en bij Peter Post. 
Hij had naam gemaakt in het baanwielrennen, maar was ook goed op de weg geweest. Het snelheidsrecord van Parijs-Roubaix staat nog steeds op zijn naam trouwens, geloof ik. Post stelde een ploeg samen, die in het eerste en het tweede jaar nog "geen potten kon breken" zoals men in Vlaanderen zou zeggen. Maar daarna kwamen zijn en de Nederlandse jaren. Hij nam mensen als Raas, Knetemann, Lubberding, Gerben Karsten, Rene Pijnen en later, Henny Kuiper in dienst.Hij zorgde dat de mannen een mooi en strak, rood/geel/zwart tenue hadden, liet ze, na de wedstrijd in fraaie trainingspakken lopen als ze door de Tv geïnterviewd werden, zorgde voor mooie kostuums voor buiten de wedstrijden en was heel goed bezig met het zorgen voor de sponsor. Hij zag dat er op de broeken van de coureurs veel meer plaats was voor de naam van de sponsor(en) en hij kwam met het revolutionaire idee om de naam op de broeken verticaal te zetten, maar, als de benen van de man in beeld kwamen tijdens de wedstrijd, zagen de Tv kijkers die steeds horizontaal in beeld, begrijpen jullie? 
Ook met voeding en verzorging en met logistiek was hij ver vooruit. En: dat leverde resultaten op! Ik zal kort zijn, helemaal tegen mijn gebruikelijke ik in. De Engelse ploeg, die bijna helemaal Nederlands was, won eigenlijk alles wat er te winnen viel. Met Joop Zoetemelk wonnen ze ook nog eens de Tour. Peter Post was de uitvinder van het 'totaal wielrennen', zoals hij dat noemde en dat op de voetbalvelden van de wereld ook door clubs als Ajax en 010 werd uitgedragen. Toen! Ik zie het een beetje terug in het "onze" jongens af in dit WK. Een goed geleid team, alles klopt, er is vertrouwen tussen spelers en leiding en de resultaten zijn er dus naar. 
Dat goede gevoel krijg ik ook over het Belkin team. De ploeg waar Bau en Lau voor fietsen. De, onbetrouwbare sponsor, een echte Hank the Yank, heeft het contract, dat nog minstens een jaar zou lopen, enerzijds opgezegd! Schande Belkin en ik ga al de zooi die je verkoopt boycotten en zal dat ook aan mijn vrienden op Facebook zetten! Jullie zijn bedriegers! Belkin!
Nou, even tot zover. Sir Bradley doet niet mee, Froome is niet in topconditie, Johnny zien we niet en verder is er heel veel hoop op een paar top tien plaatsen.


Ik wacht a.s zondag even af en zal dan, hopelijk een juichend Blog kunnen schrijven?!