Dus ja, de frustraties liepen, nu ja, lopen, hoog op, bij mij, dan. Donderdag werd ik weer zo vaak misleid dat ik totaal afhaakte en de vrijdag als rustdag heb ingelast. Nee, even een dag niet fietsen. Nu, vandaag, zaterdag, ben ik behoorlijk uitgerust, (wel gefietst),heb flink veel bijgeslapen en lekker boeken en kranten zitten lezen. Ook de laptop werd veel gebruikt. Ik kijk, later op de avond, onder het genot van een biertje, de hele serie Godfather films. Wat me opvalt is dat dat prachtige muziek thema, je kent het wel, tada da da da da daa, eigenlijk alleen in het derde deel helemaal te horen is. In de eerste twee delen, die beter zijn, hoor, hoor je alleen de aanzet van dat nummer.
Maar goed, vandaag had ik de route nog eens extra goed op de kaart nagezien. Daar rechtdoor, daar links en dan de borden met die plaatsnaam aanhouden. Tuurlijk, man! Denk na. In dit land borden met bewegwijzering? Wees nu eens slim! Dus bij Zutendaal, nauwelijks "10 k out", zat ik op een pad dat, hoewel fraai en schoon en onderhouden was, totaal niet de kant op ging die ik wilde. Nu ja, de kinderhand en zo, dus ik reed het maar af. Het was echt een mooi fietspad en even waande ik me in de hemel van de fietsers: Nederland. Want: geen gillende en denderende motoren*, geen meuk, nauwelijks dan, op de weg, goedlopend asfalt en een fraaie klim van tien procent. Dat klimmetje, echt heel lang was het nu ook weer niet, een vier k of zo, eindigde in een geweldig uitzicht. Ik besloot om in Maasmechelen, dat hier staat aangegeven als Mechelen aan de Maas, hetgeen natuurlijk weer verwarrend is, dezelfde weg terug te nemen. Ja, fietspad is fietspad, klimmetje is klimmetje en mooi is gewoon mooi. Waarschijnlijk waren hier Nederlanders aan het werk geweest, om dit geheel aan te leggen. Maar, na heel veel gezoek en ge-kijk op kaarten, was dit pad nu ook weer niet het pad dat ik wilde fietsen, maar het lag er toevallig.
Dus, ja, zeggen jullie, je hebt geen hoge pet op van de Belgen? Ja, dat is correct en tevens juist. Een apenland, zoals ik al zei, een land waar inefficiënt zijn eerder regel dan uitzondering is, een land dat smerig en rommelig is. Waar internet het alleen doet op momenten dat "men" het wil, een land waar "men" huizen bouwt zoals "men" het wil, grond beheert zoals "men" het wil. Een land zonder duidelijke lijnen of richtlijnen. Verkeersborden die waarschuwen dat je nu 50 mag, opgevolgd door een bord, twee meter verder, dat zegt dat je 70 mag, opgevolgd door een bord, net zo veel meter verder, dat zegt dat je 90 mag, en dan weer gevolgd door borden die zeggen dat je, nu ja, weer 50 en zo. Maar waarom ga je dan in godsnaam weer eens naar dat land? Ik weet het niet. Misschien, zoals mijn lief zegt, omdat we het "thuis" zo veel beter geregeld hebben dat het bijna steriel of perfect lijkt, in verhouding dan, tot veel andere landen.
Voor de frituurkoten? Kan, maar die zijn op de meest onmogelijke tijden open of juist weer niet. Voor de kranten? Die zijn niet te lezen, zo slecht zien ze er uit en zoveel lijken ze op roddelbladen. Voor de restaurants? Misschien, maar we eten niet veel buiten de deur.
Nu ja, lief en ik kijken veel naar de Vlaamse tv. We zijn verslaafd aan de soap serie "Thuis" en missen, waar mogelijk, geen enkele uitzending daarvan. Misschien is dat de reden?
In elk geval, ik heb vandaag toch weer kilometers gemaakt, steeds maar met het oog op de zonnestand, het oor naar de windrichting en uiteindelijk kwam ik gewoon weer bij het park waar we onze domicilie hebben gekozen. Het is fris, een schrale wind uit het noordoosten maakt het onaangenaam om buiten te zijn. Op ons terrasje voor de deur is het niet aangenaam toeven, hoewel het overdekt is. Ik poets de fiets nog, pak een "fris pintje" en ga morgen toch nog maar eens het niet eerder gevonden fietspad opzoeken.
Misschien morgen eens een Vlaamse friet steken?
* Ik las een discussie in de Volkskrant die ik vandaag kocht: ook onder de Nederlandse niet hardfietsers is er een gemor over de knallende tweewielers. Ik juich dat van harte toe! ik kom er nog op terug. Maar, ik zie, maar vooral hoor, hier nauwelijks van die hartverscheurende krengen. Dat is dus de reden dat ik van dit land houdt!*
Geen opmerkingen:
Een reactie posten