Het leek aanvankelijk een GDI te worden waarin "onze" renners niet op het hoogste plan zouden meespelen. Goed, Bert Jan Lindeman debuteerde aardig in zijn eerste optreden, hij reed een dag in de blauwe trui van het bergklassement, Moreno Hofland eindigde een paar keer kort in de sprint, maar ja, verder, nee, het ging niet zo best. Kruijswijk haalde een keer een tweede en een zesde plek in een etappe en ja, dat was het dan wel. Dacht ik, dacht menig koersvolger. Maar ja, opeens brak de zon door bij Steven Kruijswijk en bij de leiding van de "LottoNL-Jumbo" ploeg. (Twee hele goede vijfde plaatsen, hoor, ook nog) De zwart-gele wielerploeg die de opvolger werd van het RABOBANK team, dat even, een jaar of twee, in het groenachtige shirt van de Belkin ploeg reed. (Belkin was overigens een USA bedrijf dat zeg maar toelevering dingen maakte en verkocht op het PC gebied, snoeren en USB sticks, dat soort dingen, weet je wel.) Nu ja, LottoNL is een nieuwe formule, een soort dependance van de Belgische Lotto ploeg, maar die zich dan verbonden heeft aan een Supermarkt keten, die niet De Keten is, maar die Michiel de Ruyter sponsort, nu ja, ik heb de feiten verkeerd. JUMBO is een hele grote speler in de supermarktwereld en doet de Appie grote concurrentie aan. Ja, Ap is de grootste in ons land en gaat "Delhaize" in België overnemen, maar geloof maar dat de prikken van Jumbo behoorlijk pijn doen bij de Zaankanters.
In elk geval, de GDI verliep niet al te best voor "onze" jongens. Kruijswijk, 27 en geboren en getogen in Brabant en wonende in Den Bosch en, soms in Girona, verloor heel veel tijd, door pech, valpartijen en ja, gewoon, door niet al te slim te koersen.
Maar hij herpakte zich en hoe. Afgelopen dinsdag zat hij helemaal vooraan met onder andere Contador en Mikel Landa. Hij ging als eerste over de top van de Motirolo, de meest gevreesde col van Italië, zich zo scharend in een rijtje met fameuze voorgangers, waar onder andere Marco Pantani, (nog steeds bejubeld en gemist in zijn land), toe behoorde. Lance Armstrong, ja ik weet het, noemde die berg het zwaarste wat hem ooit is overkomen, overigens.
Kruijswijk haalde met die actie de "blauwe trui" binnen. En de vriendschap van Contador. Hij, Kruijswijk, reed tijdens de klim kilometers zeg maar, de hele klim, voor "Il Pistolero" en deed geweldig knechten- en kopwerk. Uiteindelijk had hij, naast die felbegeerde trui, ook een plaats binnen de top tien van het klassement behaald. Let op: vriend zijn/worden met Contador kan nooit kwaad. Dat komt je, als coureur, altijd ten goede.
Maar: Contador was in die rit boos, heel boos. Hij reed eerder namelijk lek, een kilometer of wat voor de aanvang van de beklimming van die monsterberg. Zijn directe tegenstanders, Aru,de nummer twee van het algemeen klassement en Mikel Landa, de numero tres, en zeg maar, de hele Astana ploeg, gingen er als een speer vandoor en ze zetten de kleine Spanjaard op een minuut achterstand.
Nu is het wielrennen een sport van list en bedrog, bedriegerij en een sport om elkaar naar de kloten helpen en elkaar verne....! Ja, het is natuurlijk van huis uit een katholieke sport en dan heb je dat dus gauw. Maar: er is in ieder geval 1 (een) code in die sport. Je valt de kopmannen domweg gewoon niet aan als ze pech hebben of als ze gevallen zijn. Maar, dat deed de Astana ploeg, van nummer twee in het klassement Fabio Aru, dus wel. Als een speer gingen ze, nadat Contador lek gereden was, rijden en ja, de hele club van Alberto moest helemaal en heel erg en heel diep in de beugels om de achterstand te verkleinen. Contador was "not pleased", sterker, helemaal "pissed off" en hij deed een huzarenstuk. Hij begon aan de gevreesde berg met vijftig seconden achterstand, (wat is dat nou, zeggen niet fietskenners?) en haalde de top en het einde van de etappe, met bijna een minuut voorsprong op zijn belager Aru.
Bij de fietsvolgers zal die etappe altijd in het geheugen opgeslagen zijn. (Hij deed dat, overigens, geholpen, zoals gezegd door Kruijswijk, die dus nu een vriend voor het leven heeft gemaakt.)
Vandaag was er een etappe die er wat makkelijker uitzag. Maar: de nummer twee in het klassement, die Landa dan, ook van de Astana ploeg, werd opgehouden door een valpartij. Contador zag zijn kans schoon: hij gaf het bekende koekje van eigen deeg aan de Astana mannen die in dat fraaie hemelsblauwe shirt fietsen. Hij ging er dus vandoor. In een totaal verbrokkeld peloton overigens. Gilbert, een Waal, een man waar ik "een boontje" voor heb, won de etappe, Contador won een dikke minuut op Landa en Aru en Kruijswijk behield zijn blauwe trui.
Er komen nog twee moorddadig zware etappes. Contador wint de GDI, maar kan onze hoop de trui en zijn achtste plek behouden? Nu ja, nog een hoop plezier en spanning in elk geval.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten