Dus fietste ik heerlijk langs de "Stelling van Mokum", zeg maar. Over en via allerlei paadjes kwam ik uiteindelijk terecht in Hoofddorp, de hoofdstad van de gemeente Haarlemmermeer. Hoofddorp is een een mooie*/lelijk*/afgrijselijke*/geen mening*/ stad, nu ja, dorp. Je mag, natuurlijk doorkrassen wat je mening is. Ik heb er wat en niets mee. Da's natuurlijk ook heel dubbel. Maar goed Hoofddorp is en zal altijd blijven. Een (ooit) dorp in een (toen) nieuwe en grote en woeste polder, massaal groot en daar is dus een dorp in gebouwd zoals dat alleen maar de Nederlandse waterbouwkundigen op kunnen leveren. Rijdt er eens door, van zuid naar noord. Je komt gauw uit op de straat die "Graan voor Visch" heet. Die straat begint bij nummer huisnummer 1380 of nog hoger, ik geloof bij nummer vijftienhonderd of zo en telt dan af naar nummer twee. Moeizaam aftellen, vaak zijn het percelen waar slechts een enkel gebouw op staat zodat je flink moet doortrappen voor je bij nummer 1200 bent, begrijp je? En dat nog 1200 nummers door. Maar goed, ik reed afgelopen zondag van oost naar west en volgde de fietsroute van de Stelling. Een fietsroute die overigens ooit was aangegeven met die bekende zeshoekige bordjes, groen omrand en die helemaal perfect aangaven waar je nu heen moest. Die zijn, ben ik bang voor, nu allemaal opgegaan in het systeem van de fietsroutes. Je jent ze wel. Een bordje dat aangeeft dat je nu knooppunt 68 nadert, dat daarna aangeeft dat je knooppunt 13 en 78 nadert en waar je dus helemaal niets mee kan, omdat je een wat snellere fietser bent dan de, vaak super senioren, die die "knooppunten" routes gebruiken. (Ik kom daar later nog wel eens op terug, do not worry.)
Ik kwam langs en onder het station van Hoofddorp door, zocht heel even tevergeefs naar het groen omrande bordje en moest dus terug naar mijn interne harde schijf. Ik heb de Stelling vaak gereden, soms in een keer, vaker in delen, en wist dus dat ik de "gedekte weg" moest volgen. Een, nu, fietspad, maar ooit een route voor de militairen om snel van het ene naar het andere fort te kunnen gaan zonder natte voeten te krijgen, want voor die gedekte weg was het immers geïnundeerd? (Nat, dus, onder water gezet) Ik maakte een bocht in het fietspad en dronk een slok. Plots hoorde ik een hoop lawijt en gekraai en geschreeuw. Eerlijk, het was bij de beesten af.
Nu, even heel racistisch en helemaal niet parlementair en helemaal open voor de kritiek van jullie lezers, dacht ik: 'Gv. ben ik in een wijk vol donkere mensen gekomen die een BBQ houden?' Nee, dat mag ik niet zeggen, oh man, hoe politiek incorrect ben ik nu, hoe moeilijk doe ik, maar: ik heb meer dan tien jaar in een wijk gewoond die, door de verbouwing van de Bijlmer, waar steeds meer mensen uit onze Zuid-Amerikaanse gebiedsdelen gingen wonen, en ja, daar was lawaai en overlast troef. ("Nu ja, meester Spong, waarde edelachtbare, zeg ik dus tijdens de rechtszaak, het is persoonlijk door me waargenomen en het is dus de aanleiding geweest om ASAP te verhuizen omdat de overlast veel te ver ging en veel te lang doorging")
Toen ik dan ook nog eens, direct achter me ook nog eens een zwarte schaduw zag en vooral hoorde, met veel lawaai, zie boven, schrok ik me helemaal terug in die tijd. Eerlijk is waar, ik dacht heel even, opgeschrokken uit de zeg maar vreedzame "kick" die het fietsen je biedt, dat ik in de Bijlmer terecht was gekomen. Maar, nee, dus, gelukkig, dus. Ik fietste nog steeds in Hoofddorp. Ik had de zon in mijn rug en zag aan de schaduwen die voor me op het fietspad vielen, dat er wat akeligs achter me aanzat. Ik draaide mijn hoofd om, moeilijk, ik moest ook op het pad voor me letten en zag een hele grote en pikzwarte vogel direct achter me vliegen op een hoogte die nogal heel onaangenaam was, namelijk op mijn hoofd hoogte. De vogel, een kraai, een roek, een kauw, ik heb het haar/hem niet naar de afkomst gevraagd, deed hele vervelende aanslagen naar mijn figuur, met name naar mijn hoofd, helm en nek. Die nek zit net onder die helm, nu ja, da's flauw. Maar ook begon het beest in min shirt te pikken, de rugzijde dan. Ik schrok me de koelera en merkte de pikken van de scherpe snavel van het beest wel door mijn shirt en T-shirt heen. Ik maakte afwerende bewegingen met mijn hand, maar de zwarte vogel had een andere rijschool dan de mijne gevolgd en reageerde niet op die gebiedende aanwijzingen.
F... it! Ik begon nu echt een beetje te vrezen voor de lak op mijn fraaie helm en zo. Nee, dat is grootspraak, ik was bang dat dat beest me een wond zou kunnen bezorgen en een eventueel aanwezige "Papegaaien ziekte" of zuks kunnen bezorgen. Het beest werd wilder en wilder en ja, het vluchthormoon, I love Adrenaline" begon in mijn spiercellen binnen te dringen, nu ja, te spuiten, en ik zette aan. Ik reed, las ik achteraf thuis van mijn fiets PC'tje af, op een gegeven moment zelfs vijfenvijftig (plus een beetje) kilometer per uur. (Sir Bradley Wiggings fietste slechts 54,85 in zijn wereld uur record, so: eat your heart out, Sir Brad en ik heb nog steeds wel een baard!) Ik fietste sneller dan een kraai kan vliegen, schijnbaar, want de vogel draaide af en ging een oudere mijnheer op een E-bike achtervolgen!
Maar, ja adrenaline geeft nogal wat aan het menselijk systeem, dat kan ik je verzekeren. Ik fietste de laatste vijftig kilometer met de wind mee, af en toe nog denkend waarom dat beest MIJ nu juist moest hebben. Nou ja, ik draag vaak wat donkere wielerkleding, zonder rare reclame opschriften en zo, een donkerblauwe en zilverkleurige helm, een beetje in de kleuren van de geliefde fiets, maar zeker niets wat enorme agressie op zou kunnen wekken. Ik ben geen ornitholoog en heb er ook al helemaal geen behoefte aan om dat te gaan worden na afgelopen zondag, maar maf vind ik het wel. Gekke vogels, zijn er toch.
=Vandaag vier uur gefietst door het Waterland, heerlijk, nauwelijks een fietser tegengekomen. Krijg ik op FB een leuk discussie stuk van maatje F. Waarom veel fietsers, met kromme sturen, zich zo misdragen?! Daar heeft mijn Gab gelijk in. Veel van die wannabee Contadors of Nibalis, moeten nu hun fiets inleveren. Tja, hoe doe je dat? Later meer er over.=
Hee Gab. Weet je zeker dat het geen aasgier was??? Maar gelukkig ben je er schadevrij uitgefietst.
BeantwoordenVerwijderenDe jongen van deze grote zwarte vogels worden op een bepaalde leeftijd het nest uitgezet. Ze kunnen dan niet vliegen echter de ouders waken over hun jong en als je dichterbij komt vallen ze je aan. Dat zal er dus gebeurd zijn hihihi
BeantwoordenVerwijderen