maandag 11 juli 2022

ASO fietsers

Tja.

Vaak, te vaak, lees je in of op, de media dat de fietser, de sportfietser, de fietstoerist, zoals dat  in Vlaanderen heet, heel veel narigheid te weeg brengt. Ze zijn asociaal, nemen de hele weg in gebruik, doen geen moer aan veiligheid van de medeweggebruiker en dat soort zaken hoor je meer. 

Ik ben ook een enthousiaste fietstoerist. Bij goed weer klim ik op een van mijn drie fietsen met kromme sturen en ga de landerijen rond mijn 'dorp' in. Amstelveen, mijn zogenaamde dorp, is met bijna 100.000 inwoners natuurlijk meer een stad. Een bruisende stad. Amstelveen herbergt een enorme 'witte boorden' industrie. Er zijn heel veel Japanse bedrijven gesitueerd in mijn dorp, blijf ik Amstelveen maar even noemen. Sony en Hewlett Packer zijn daar de grotere van, maar er zijn er meer, hoor. Dus ja, de grootste niet Nl bevolkingsgroep in ons fraaie dorp, zijn Japanners. Rustige, stille en bescheiden mensen, vaak redelijk jong, met een of twee kleine kinderen in kinderwagen of buggy bij hen, als je ziet winkelen.

Ook wonen er heel veel Indiërs, van die High Tech figuren, in ons dorp. Die mensen werken vaak op de zogenaamde Zuid As, daar waar men het geld uitgeeft dat in Rotterdam wordt verdiend, zeiden de Rotjeknorrders altijd. Maar da's natuurlijk onzin. Amsterdam werkt heel hard en Amstelveen ook, voornamelijk door heel veel golfbanen aan te leggen en te onderhouden.

Ik fiets vrij vaak over die golfbanen, er is een heel fraai fietspad aangelegd langs die, noem je het zo, links? Nu ja, ik zie heel veel van die golf mensen m/v, mag dat overigens nog geschreven worden, of moet ik dat hele alfabet erbij schrijven, LBHQTI, zuks dan? Zij, de golfers, gaan keurig rechts op het pad voor de golfers, ik ga keurig links op het pad van de fietsers, hoor. Dus geen conflicten, natuurlijk. 

Maar: er is veel onvrede over mensen zoals ik en met mij vele en vele duizenden. Wij, fietstoeristen, schijnen de nieuwe Taliban te zijn, of de nieuwe RARA of de bende van Jan de Lichte. (OK, dat is voor de kenners van Louis Paul Boon, natuurlijk.)

Wij zijn, na de Tokkies, de nieuwe aso's van de wereld. Dat is overigens wel een heel klein beetje waar. Ik leg dat uit.

Nogmaals en voor de zoveelste nogmaals. Ik ben ook zo een fietser op een fiets met een krom stuur. Maar! Ik ben geen aso. Ik stop voor overstekende mensen, voor rode lichten, steek mijn klauw uit als ik afsla, bedank en groet de 'seingevers' nu ja de m/v die de wegen bewaken en heb een PLEURIS hekel aan de mensen op snelle fietsen die dat niet doen. Daarom rijd ik altijd solo, nooit in een groep met van die magoggels. En ja, er is idd een groep van die egocentrische, wannabe Wout van Aert idioten die alle regels met voeten treden. Ik haat die gasten ook, maar, zoals Theo, in een van de fb meldingen, al zei, het is een minderheid, die, helaas, wel heel erg veel opvalt en ons, gewone fietsers, een slechte naam bezorgen. Ik spreek ze er geregeld op aan. Ik heb hun aso gedrag meerdere malen meegemaakt in oa de toeristen versie van de Amstel Gold Race. Het zijn vaak studentjes of wat van dat jongere grut, die denken dat ze alles maar kunnen maken. Maar: ook oudere in strakke pakken gehulde kerels zie ik dat soort dingen uithalen en dat maakt me sad. Ik heb ooit eens, een keer of twee, trachten uit te leggen aan dat soort idioten, want dat zijn het, dat ze, ons allemaal, goed bedoelende fietsers, een slechte naam gaven. Ze keken me appelig aan en vonden me een ouwe rechtse mannelijk geslachtsdeel. Triest, niet voor mij, voor hen.

Aan de andere kant is het ook zo dat heel veel gemotoriseerde verkeersdeelnemers faeces, zeg maar schijt, hebben aan fietsers. Het aantal malen dat ik bijna ben aangereden door die benzine, dan wel diesel, verbrande mensen is nog al frequent. Het overkwam me vandaag drie maal en alle keren had ik voorrang. Het zogenaamd onschuldige lachje van de diverse bestuurders hielp niet echt mee om mijn adrenaline niveau echt om laag te brengen.

Oh ja, er zitten er ook goede tussen, hoor. Die hebben vaak zelf een fiets en laten je voorgaan, maar dat is zelden. Nee, wij fietsers, ik steek de hand in mijn eigen, doen vaak fout en maken fouten, maar de mede weg gebruiker is ook heel vaak verkeerd bezig. 

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het nieuwe verraad

 In 1938 vloog Neville Chamberlain naar München, de hoofdstad van Beieren, in Zuid Duitsland, om onderhandelingen te voeren met de (tot nu t...