Dit berichtje is veel later geschreven, ik had eerst geen inspiratie. Writers block?
Het is al sinds jaren her dat er in onze vakantie gefietst word. Door mij, natuurlijk, maar soms met de geliefde. Met goed weer, uiteraard. Maar deze vakantie, vanaf vier april tot de 11e van die maand, gaat het niet worden. Een vakantietje, zonder fiets dus. Dat vraagt om uitleg.
Vanaf dat de geliefde, mijn E, elkaar vonden, na allebei rampzalige eerste huwelijken, zijn we een stel, nu al zo'n 39 jaar, waarvan 38 jaar gehuwd. In al die jaren, op misschien een of twee jaar na, zijn we elk jaar op vakantie geweest met de kinderen. Eerst met drie kinderen, dan weer met twee van deszelven, dan weer drie en later, toen de kids groter en het huis uit waren, met zijn beidjes. Toen de kinderen nog klein en schoolgaand waren, gingen we elk jaar twee weken weg, naar een bungalowpark, ergens in ons land of, soms, in België. Hoewel het zomervakantie was en het dus vaak dure maanden waren, deden we het toch. Over het algemeen gingen we dan vrijdag in het begin van de middag naar het bungalowpark en installeerden ons, deden boodschappen, kookten en genoten nog wat van wat het park ons te bieden had, vogelgezang, rust, ruimte, speelterreinen voor de kinderen en soms konden ze nog even gaan zwemmen. Later werd er gegeten en na gedane zaken keerde de rust terug en hadden we avondje samen.
De dag na aankomst keerde ik dan weer terug naar de woning, overhandigde de sleutels aan de buurvrouw die voor de planten wilde zorgen, pakte de racefiets in op de achterbank en vertrok weer naar het vakantieadres, waar ik, vaak dezelfde dag nog, een kort ritje maakte in de omgeving, op die racefiets. Dat ging zo enkele jaren door, totdat de kinderen hun eigen en vaak eigenwijze, gang gingen. Vanaf dat moment waren we even het spoor bijster, maar de lief had een goede oplossing. "Nu de kinderen er niet meer bij zijn, hoeven we ook niet meer in het, hele dure, hoogseizoen op vakantie te gaan", meende ze, "we kunnen nu bijvoorbeeld een weekje in het, veel goedkopere, voor- en naseizoen gaan. En, de fiets kan op de achterbank mee, wel met bescherming onder die ketting, natuurlijk."
Tja, een waarheid als een huis en zo deden we en doen we dat ook al jaren. De auto inpakken, de (uit elkaar gehaalde fiets, op een plaid op de achterbank, de bagage achterin en dan, twee maal 's jaars een weekje weg, heerlijk rustig, geen gedoe met gillende kinderen en ik fiets in de ochtend vaak een uurtje of twee. Daarna gaan we winkelen, rijden een stuk door de omgeving, pikken een terrasje, tosti, glaasje van het een of, niet alcoholisch, iets en dan terug, chillen, wat koken of afhalen, veel lezen, tv kijken, filmpje op de laptop, nu ja, vakantie.
Dat is jaren goed gegaan, altijd, nu ja, met bijna altijd goed weer, in ieder geval, op een buitje na, droog weer. Mijn E heeft er een handje van om fantastische goed weer weken te kiezen. We hebben, in de door haar gekozen vakantie periodes, altijd geweldig voor- of najaars- weer gehad. Ik fietste dan in de ochtend en ja, de rest hebben jullie al gelezen.
Tot die vreselijke vakantie van begin dit jaar, in april, in het fraaie Putten. De lief had weer eens een fantastisch park geboekt, een heerlijke woning, ruimte voor ons beiden en ja, ook voor de fiets. Maar, zij had ook het meerder dag weer overzicht bekeken en dat viel behoorlijk tegen. Veel nattigheid, veel wind en nee, geen fietsweer. Ook het KNMI bemoeide zich ermee. "Geen fietsweer, Lucas", hoorde ik de weervrouw zeggen. Dus, helaas, de fiets bleef thuis en ja, de KNMI mensen hadden gelijk, het was een week vol noodweer, hagel, donder, natte sneeuw en ja, ook regen. (Gelukkig had ik net John Connolly ontdekt en die boeken waren meegegaan. Heerlijk om te lezen.)
Gelukkig hadden we veel boeken en puzzels mee, ik had de hele Endeauvour series bij me en nee, we gingen er af en toe even uit voor een boodschapje. Helaas en heel veel minder gezien van die prachtige streek op de Veluwe. In september gaan we weer een weekje weg, naar Eibergen. Ik ga dan waarschijnlijk Zieuwent weer her revisiten?
Soit, nu nog twee weken fietsen kijken en dan is de Tour helaas gedaan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten