Hoi liefhebbers van het fietsen. Ja, ja, ze heeft het eindelijk gedaan. Ze heeft eindelijk en geheel verdiend en helemaal goed en niet gestolen haar enige missende zege behaald, de Olympische medaille behaalt. Chapeau mevrouw Vos! U was natuurlijk al jaren de beste vrouw overall, maar nu is het verhaal helemaal af, denk ik.
Ik heb vandaag genoten van het fietsen van de dames. Een sport die vaak een ondergeschoven kindje was in het fietswereldje heeft zich vandaag op haar allerbest getoond! Marianne Vos viel aan, dicteerde de wedstrijd, keek slim uit haar ogen, berekende haar kansen, liet zich niet gek maken en won goud! Ja, zo simpel leek het, maar dat was het natuurlijk niet. Er was een sterk veld tegenstandsers die allemaal wisten dat de te kloppen vrouw onze Vos was.
Maar, zoals het bij de heren wel lukt om Cavendish een oor aan te naaien, lukte dat bij de dames niet.
Vos won, majestueus! Nogmaals: Chapeau.
Over die Cav nog even: in een interview dat hem de dag na de veloren finale werd afgenomen reageerde hij bitter en een beetje zuur. (begrijplijk, natuurlijk) Maar, verklaarde hij, niemand wilde winnen, ze wilden alleen maar mij verslaan! Ja, dat dankt je de donder! Als jij en je team gedurende drie weken je medeprof's op het hakblok legt en ze drie weken achter elkaar pijn doet en ze als gekken laat rijden om de krenten uit de pap te kunnen halen, dan kun je begrijpen dat de mannen je terug pijn gaan doen en jou en je ploeg ook wel eens op het hakblok willen zien liggen. Dat gebeurde en ik vond het geweldig om te zien dat er bijna geen team was dat Sky kwam helpen.
Tja, ik zou nog wat vertellen over mijn mening over de 'oortjes'.
Het is nu een jaar of wat terug dat er in de TDF een hel etappe geneuzeld werd over de moderne communicatiemiddelen die in het huidige peloton ter beschikking staan. De heren Smeets en Dijkstra zagen kans om een hele etappe hun gal te spugen over die 'oortjes', daarmee de vreugde van het kijken naar een etappe tot nihil te reduceren. Heel hypend NL was het natuurlijk meteen met die twee eens, zonder zich af te vragen waarom ze het nu met het dynamische, maar voornamelijk onzin uitkramende duo (toen dan), eens was. Want de coureurs zouden zelf niet meer hoeven te denken, zouden zelf niet meer hoeven aan te vallen en zouden al die tactische bewegingen van hun ploegleiders door krijgen. De Engelsman zou zeggen: "What utter rot!" wat een nonsens! In onze huidige maatschappij wordt, tot vervelens toe, ook mijn BLOGS natuurlijk, gecommuniceerd. Je kunt geen blik op straat werpen of er lopen/zitten/staan tientallen, nee honderdtallen mensen te bellen, sms en, twitteren whatsappen en weet ik veel hoe het allemaal heet.
In de geliefde schaatsport van de heer Dijkstra staan er coaches met rondebordjes langs de kant van de baan. Bij het voetbal staan coaches en trainers te schreeuwen en te gebaren en dat geldt natuurlijk voor elke sport. Daar wordt over wissels en time outs gezeurd, over ballen die in of uit waren en al dat soort zaken. Maar waarom mag in het fietsen dan niet gecommuniceerd worden met de 'speler'?
Het fietsen is, samen met de marathon, de enige sport die niet op een afgebakend terrein word 'gespeeld'. Op dat niet afgebakende terrein kan van alles gebeuren: overstekende honden, lekke banden, demonstranten, glas op het pad of wat dan ook. Ook bij valpartijen is het handig dat iemand de 112 van de koers kan bereiken.
En, dan kan je ploegleider nog zo hard in je oren roepen: "gaan, rijden nou, val aan, demarreer, volg die vent", maar je mot het wel kennen! En, 'als je niet ken' dan gaat het echt niet, als je de benen niet hebt, vergeet het maar, dan.
In vroeger tijden werd er ook vaak afwachtend gereden, herinner je de TDF's van Indurain en Armstrong. Dagen dat er niet gekoerst werd.
Dat brengt me dan weer op de dopage. Niet de naam Armstrong zelf, hoor. Wel is het waar dat hij in de shit zit. Er schijnt een heksenjacht naar hem ontstaan te zijn. Zijn nieuwe (oude) sport, de Triatlon mag hij al niet meer uitoefenen, omdat men denkt te geloven te menen dat hij etc.
Maar: de man is nog nooit positief bevonden! Dat de wielersport bol stond (lees de verleden tijd die ik gebruik van het werkwoord staan) van de dopage, dat zal niemand ontkennen. Maar het is ook die wielersport die zich zelf een schop heeft gegeven en steeds kritischer is geworden. Neem de afgelopen TDF. Ene Remy de Grogorio werd opgepakt wegens VERMEENDE dopage connecties en werd Frank Schleck (wat een spelling) opgepakt voor een niet verboden middel.
In de aanloop van de OS zijn er, geloof ik, al de nodige mensen uitgesloten wegens dopage, geen van allen fietsers, overigens!)
Nee, ik keur het gebruik van gevaarlijke middelen niet goed! Maar, ik gebruik zelf ook (mijn) EPO, als ik 's morgens om vijf uur op sta om naar het werk te gaan. Koffie. Caffeine dus. Verboden spul, trouwens. Gianni Bugno werd voor het gebruik van cafeïne geschorst, ooit. Om maar te zeggen...
Dat er duidelijk met twee maten wordt gemeten in de sport, zal ik nu proberen te vertellen.
Ik wil het nog even hebben over de zgn 'whereabouts', die sporters verplicht zijn op te geven om zich zodoende beschikbaar te kunnen houden voor tussentijdse doping controles. Mocht de sporter zo'n controle missen dan wordt dat als een positieve doping controle aangemeld!
Die 'whereabouts' dienen sporters in te vullen om aan te geven waar ze, op welk moment van welde dag, een maand van te voren, ze zich bevinden. Kunnen wij dat? Als morgen m'n Tv in elkaar stort, of de wasmachine het begeeft, ga ik, samen met E. op zoek naar een ander en dat kan ik dus nooit van tevoren zeggen. Ook ziektegevallen in de familie of met huisdieren, je weet toch niet waar het lot je brengt?
De Deen Mikael Ramussen had zijn 'whereabouts' niet goed ingediend, had gemeld in Mexico te zijn, bij zijn echtgenote, maar werd trainend in Italie aangetroffen. (door een ex-collega nota bene, die dat nieuws 'bekend' maakte, zonder overigens iets kwaads te willen, met die melding.)
Netto resultaat: Rasmussen, rijdend in het geel voor de RABO bank ploeg, werd uit de TDF gezwierd!
Een andere wielrenner, ik geloof dat het Kevin van Impe was, werd ook 'positief' bevonden bij een gemiste 'whereabouts' controle. Maar: hij en zijn vrouw hadden net een kindje gekregen dat na twee of drie dagen al overleed. De droevenis van het paar moet je je eens trachten voor te stellen. De fietser had er natuurlijk nooit aan gedacht om een fax op te sturen naar de doping harry's dat 'ie druk bezig was met afscheid nemen van de baby en allerlei andere zaken te moeten doen als begrafenis en noem al die trieste zaken maar op.
De doping harry's stonden op zijn stoep, hij was niet huis en kreeg een positieve uitslag achter zijn naam! In het geval van een tennisend kindsterretje, een Vlaams meisje van veertien met enorme pretenties, kwam het topt drie keer voor dat zij haar 'WA's' niet had ingevuld. Ze kreeg nog niet eens een waarschuwing.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten