Ik heb de show van Oprah nog niet gezien. De show waarin Lance A. al zijn ontboezemingen gaat doen. Da's pas op de zeventiende van deze maand. Ik weet dus nu, al op voorhand, dat ik verslagen ben in mijn ongeloof dan wel mijn geloof. Ik ben dus nu ook bedrogen door de man. In eerder Blogs en in een van mijn boeken, zeg ik al, dat Armstrong nooit mijn man is geweest. Het was eeen groot coureur, dat zeg ik toch nog maar ff, maar het was een kleine man. De manier waarop hij achter die Italiaanse coureur aanreed, Simeoni of Philipino, ik weet het niet meer zo, was klein en niet waardig.
Goed. Hij heeft (krijg ik de indruk) de zaak dus al die jaren lopen te besodemieteren. Hij is (krijg ik nu de indruk) dus jaren lang als eeen opgepompte EPO zombie door het leven gegaan. Hij heeft dus (krijg ik echt nu helemaal de indruk) zo al zijn Tourzeges behaald, althans, dat is wat ik vrees dat hij gaat melden. Vrees? Ja, dat doe ik. Want, iedereen die wel eens naar de koers kijkt of luistert, weet, dat na elke Tour etappe, (ik ga nu alleen ff van de Tour uit, ik ga niet de andere koersen of rondes waar hij aan deelnam noemen en ook de 'buiten tijdse' controles laat ik even buiten het verhaal) de man in het geel en de man die de etappe gewonnen heeft aangeduid worden om een plas te plegen, in ieder geval voor een doping controle te verschijnen. Het feit dat L. Armstrong, (let op de finesse van mijn woorden, eerst was het nog Lance, nu ben ik al afstand aan het nemen door hem met zijn achternaam te noemen, ja, ik ben ook maar een mens, natuurlijk), door al die doping controles is heen geschoven en NOOIT positief is verklaard, dus nooit de Tour of zo is uitgesodemieterd, geeft toch ernstig te denken.
In de toko waar ik werk hebben we ook controles. Nee, hoor ik hoef geen plas te doen ten overstaan van mijn FM, maar ik word wel geacht, elke keer dat ik het pand verlaat, om in een soort Lingo ballenbak een bal te pakken, die hetzij rood of groen is. Bij een rode bal zal een van mijn chefs/collegae/bewaak harries, mijn tas en jas controleren op zeg maar, contrabande. Bij groen loop ik de winkel uit natuurlijk, zonder controle.
Maar, ik jat niet en ik heb, ondanks al mijn rode ballen, ('aaaachh, een rode bal, wat jammer nu', zou de spelleidster van Lingo nu uitroepen) nog nooit positief gereageerd. Niet alleen omdat ik dus niet jat, maar juist omdat ik betrapt zou kunnen gaan worden. Het afschrikkingsbeleid, begrijp je? (NEE IK JAT NIET, NOOIT GEDAAN EN IK HEB OOK DIE NEIGING NIET, TER VERDUIDELIJKING, HOOR) Maar, het zou dus kunnen, theoretisch, dat ik wel gejat zou hebben en dus gepakt zou zijn. Dus, ergo, conclusie: dat A. nooit positief is bevonden, ondanks al zijn plasjes en zijn (nog steeds vermeend) gebruik van allerlei troep, betekent dus dat hij: of nooit gepakt heeft, of dat de controleurs, mannen/vrouwen in witte jassen met een medische professie, al die (eventueel) positieve plassen of bloedstalen hebben afgedaan als zijnde negatief.
We maken allemaal fouten. Allemaal. Zo houd ik van mijn schoonmoeder om maar eens wat te noemen. Maar om een goede driehonderd urine- en bloedmonsters fout te beoordelen, dat geloof ik allemaal niet zo. Jullie?
Want A. heeft minimaal driehonderd maal in zijn leven die monsters afgeleverd, onder het controlerende oog van eeen van die witgejaste beambten van allerlei doping controle instituten. Dus hij heeft al die driehonderd controles afgekocht? Alle driehonderd maal op zijn minst drie controleurs betaald om hem negatief te beoordelen? Hoeveel en hoe? Gesloten enveloppes, een Porsche op de oprijlaan, een jonge gewillige dame (of heer) in het bed? Ga nou weg. Ik houd van complottheorieën, echt waar. Ik heb een heel lijstje over de overeenkomsten tussen de moorden op Kennedy en Lincoln.
Gekregen van mijn jongste dochter die er ook helemaal van kan smullen en er ook geen ene flik... van geloofd. Ja, Lincoln en K. dat waren Amerikaanse presidenten, goed opgemerkt) maar dat je een goede 900 doping controleurs al die jaren kunt omkopen zonder dat er een bij is die dat soort zaken aan de grote klok gaat hangen? Het gaat er bij mij niet echt in, moet ik eerlijk zeggen. Tenzij de antidoping wereld zelf zo corrupt als de neten is? Hetgeen dan dus mijn conclusie is.
Ik zal het programma van Oprah niet gaan zien. Ik vind het een vreselijk programma, vol met typische en hysterische Amerikanen die alleeen maar onder hun stoel zitten te kijken wat voor soort cadeaus er nu weer liggen. Dat Armstrong in dat programma gaat optreden heeft waarschijnlijk alles te maken met een charme offensief, want, wees eerlijk, Oprah is alles, behalve kritisch. Bovendien kan ze waarschijnlijk nog geen fiets van een locomotief onderscheiden. Niet haar fout, hoor, maar Yanks weten nu bijna helemaal nix van fietsen.
Ik zal het verdict wel horen. Illusie armer, weer. Het schone fietsen heeft weer een klap gehad.
Oh ja, ik ben nu 10.000 woorden ver in mijn 'thriller' die speelt in de jaren dertig en eindelijk komt het verhaal nu echt lekker op gang en gaat het zich zelf schrijven, maf, natuurlijk. Ik houd je op de hoogte!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten