Twee voor de prijs van een!

Man, man, man, wat was het allemaal weer spannend zondag en daar bedoel ik de twee wegwedstrijden om de nationale kampioenschappen bij ons en bij de hullie, bij de Belgen mee. Ongewoon fraai en mooi was het NL kampioenschap dat in de schitterende omgeving van Zeddam, het Montferland, werd verreden. Voor de goede orde: Montferland is een landstreek in de Achterhoek, gesitueerd aan de Duitse grens, tegen Emmerik aan, ongeveer. De naam komt van motte. Dat betekent een versterkte heuveltop, in Montferland kun je natuurlijk ook het woord Mont (berg een beetje herkennen. In het Montferland liggen fraaie buurtschappen als 'Friesland', 'Azewijn' of 'Vethuizen'.

Ook ligt er het plaatsje 's Heerenberg in deze hele fraaie regio. Jongeren van mijn leeftijd krijgen natuurlijk nu meteen een "brainfart". Oh ja, natuurlijk: dat stadje ken ik van het fantastische boek" "Pim Pandoer en de heks van 's Heerenberg." Toch?
Nu ja,korte uitleg dan maar. Pim Pandoer was het alter ego van ene Fer Donkers, een Joodse jongen wiens familie is weggevoerd in de oorlog. Hij, Fer, heeft twee kanten, de ene is Fer, de andere is ene Pim Pandoer die allerlei vrij ongeloofwaardige, maar voor tienjarigen, heel spannende avonturen beleeft en zo. Carl Beke heeft de (18) boeken geschreven die, toen, haast net zo populair waren als de Arendsoog boeken en Bob Evers serie. Goed, weer een stukje jeugd cultuur en nostalgie.
Dat Montferland was nu het decor van het Nationale kampioenschap wielrennen op de weg. Eerder waren de tijdrijders er al gestart en ook bij de dames hadden we een fraaie wedstrijd gezien.
Ik heb niet alles kunnen kijken, de TT in Assen, ook een hele belangrijke sport afspraak begrijp ik, werd ook deze zondag gehouden. Maar, wat ik zag, niet van die TT, ik haat motoren, was fietsen van top klasse. Aanvallen en afvallen, doorgaan en demarrages, kanshebbers en kanslozen, krassers en kopmannen, pannenkoeken en profs! Wat een strijd met uiteindelijk een hele fraaie winnaar. Ramon Sinkeldam, een geboren Zaankanter die voor Sunweb/Giant fietst. (Zodoende liet hij het Lotto Jumbo team, de grootste en duurste ploeg van ons land, met lege handen achter, toch ook knap.)
Ik noem Sunweb/Giant nog steeds een Nederlandse ploeg, maar ja, buiten de Nederlandse inbreng van heel veel coureurs, Tom Dumoulin onder andere en heel veel staf, heeft de ploeg een Duitse licentie. De ploeg is een heel indirecte opvolger eigenlijk van "Skill/Shimano", waar "de Kneet", kennen jullie hem nog, ooit de Amstel Gold voor won en huilend als een kind door Mart Smeets werd geïnterviewd. Alweer: nostalgie.
Sinkeldam is al helemaal geen veel winnaar, ik geloof dat dit zijn eerste prof koers is die hij won. Hij is nu een dertiger en is al tien jaar professioneel hardfietser. Dit jaar rijdt hij, met zijn NL kampioenen trui, de TDF, in dienst van Kelderman. Mooi!

Omdat ik alles wat met motoren te maken heeft haat, (Korte uitleg: wel eens op een zondag op een polderdijkje gefietst met fraai weer? Ben je toen niet gek geworden van het geknetter van de mislukte Rossi's en zo? en de stank van die k.. machines?) keek ik dus gedurende die macho uitzending op de Belse tv naar hun kampioenschap dat, heel raar, in de stad Antwerpen gehouden werd. Een saaie wedstrijd overigens, waarin je al meteen zag dat het in een 'grote groep-' of 'peloton sprint' zou aflopen. Toch? En de mannen van Quick-step of Lotto-Soudal, de twee grootste Belgische clubs, zouden natuurlijk koersen voor de overwinning. Ronden lang ging het, vrij saai nogmaals, door de stad, een kopgroep bleef over en nee, niet de verwachtte hegemonie van de grootse Belgische ploegen overheerste, maar een enkele coureur, een 'coming man' in het Belse fietsen, een coureur van AG2R La Mondiale, een Franse ploeg, ene Oliver Naesen kreeg de bloemen en de kussen van de ronde miss.
Hij versloeg zo de grote kanshebbers, Gilbert en Van Avermaet. En ja, natuurlijk: hij zette de twee grootste Belgische ploegen meteen te ka....! Het was fraai om te zien, hoe druistig Naesen in de sprint tegen Sep van Marcke, die ook nog eens voor een Italiaanse, dus niet Belgische ploeg, rijdt, zijn voorwiel gewoon van het dek trok, gewoon los van de grond!

Tja, de gevestigde ploegen deden niet meer mee in de kampioenschappen. Gelukkig zien we wel de Nederlandse en de Belgische kampioen volgende week terug in de TDF! Het gaat een fraaie Tour en zware Tour worden. Ik ben inderdaad, vriend en meelezer B. (tevens held van de bestorming van de treinkaping, dit even terzijde, moet worden vermeld) een peu nerveu!