Ik ga meteen van start en doe geen opwarming of zo. Ik geef het meteen toe. Ik heb nooit van Lance Armstrong gehouden. De man is nooit mijn type coureur geweest. Waarom niet? Ik heb geen idee, maar met sommige mensen heb je wat, met anderen dan weer helemaal niks. Met de Texaan heb ik dus helemaal niks. De manier waarop hij zijn zeven TDF zeges behaalde waren saai en voorspelbaar. Hij richtte zijn hele seizoen alleen maar in op die ene (hele zware) wedstrijd, terwijl de overige coureurs die luxe niet hadden. Die moesten de strontkoersen, de voorjaars klassiekers, de Giro, de najaarsklassiekers etc., rijden, om hun salarissen voor hun sponsoren terug te verdienen en terecht, natuurlijk.
Dat hij tijdens die TDF's af en toe ook nog eens afrekende met zijn minder goede collegae, die een graantje mee wilden pikken door een etappe te winnen, zoals Filippo Simeoni bijvoorbeeld, vind ik laf. Deze Italiaanse coureur zou opmerkingen gemaakt hebben over de betrekkingen tussen Armstrong en de arts Ferrrari, de beruchte doping dokter. Ook de uitspraken van de naam van Claudio Chiapucci deden hilarisch aan, maar kleineerden (de toch al niet grote coureur) meer dan hij verdiende! Als groot coureur doe je dat niet.(Aan de andere kant voelde Pantani zich dan weer in de zeik gezet omdat hij op de Mont Ventoux mocht winnen, maar goed, Pantani was een hele aparte.)
Goed, dit statement gemaakt hebbende geloof ik niet dat er, op Eddy Merckx na dan, een grotere coureur op onze aardkloot heeft rondgereden, dan die man uit Austin. Ik ga natuurlijk het verhaal over die nare ziekte meteen noemen: hij heeft een enorme strijd gestreden, kwam er boven op, gelukkig is niet elk carcinoom geval onbehandelbaar, en richtte een stichting op die het onderzoek naar en het bestrijden van die ziekte centraal stelde. Alleen hiervoor al: zeven maal hulde! Maar ik zie hem ook als jong en onbekend rennertje het WK in Oslo winnen, in 1993. Een hele andere Armstrong natuurlijk, jong nog, stevig, rond en wat 'pafferig', voor een coureur althans. De manier waarop dat jonge ventje de wereldtop de-klasseerde in een wedstrijd waarin meer gevallen dan gereden werd en waarin het weer meer dan afgrijselijk was, deed menige wielerliefhebber watertanden. Een geweldige wedstrijd, een ieder die het gezien heeft zal het nog lang heugen. Dan zijn eerste profseizoen, dan zijn ziekte en zijn 'comeback.' Zeven TDF zeges op rij, my God. Maar: gedopeerd, zeggen mannen met witte jassen en puntige hoofden en baarden. Dus, zeggen ze, nemen we die TDF zeges weg en geven die aan de nummers twee van die Tour's. (Later even meer over die nummers twee)
Maar, zeggen wij, domme wielervolgers en liefhebbers, hebben jullie dan bewijzen? Hebben jullie positieve doping controles gevonden? De man is minstens 500 keer getest, de liters urine die hij aan al die dopingcontroleurs heeft afgestaan kunnen een pierebadje vullen, maar er is nog nooit een spoor van welk middel ook gevonden. Ja, de geruchtenstroom neemt nooit af, maar, er is nog nooit een positieve plas gevonden!
Nee, zeggen de mannen voornoemd, maar we baseren ons op de uitspraken van ex-ploegmaten zoals: Floyd Landis, Tyler Hamilton en nog een paar van die figuren die WEL positief bevonden zijn en, hetzij Tourzege dan wel medailles van Olympische wedrijden moesten inleveren. Tja, leuke getuigenissen. Ook een man als George Hincapie schijnt een belastende verklaring te hebben afgegeven. En nu weet ik al jaren dat de wielersport een 'Feest van List en Bedrog' is (Herman Chevrolet), maar waar blijft nu die loyaliteit van die kerels? Eerst worden ze, dank zij Armstrong, allemaal (bijna of helemaal) miljonair en als ze dan de hand kunnen bijten die hun gevoerd heeft, doen ze dat. Ik geloof dat er zelfs in de wereld van de weekdieren en de reptielachtigen toch een soort liefde voor de eigen soort heerst!
Wat is er gebeurt dat men zo de pleuris in heeft op Armstrong? Wie profiteert van zijn teloorgang? Want, dat is de vraag natuurlijk! Je doet dit soort zaken alleen maar als je er wat bij te winnen hebt. Is Dick Pound, de baas van de USADA, nu er opeens tonnen beter van geworden of heeft hij nu een hogere status, zodat hij baas wordt van de WADA? Ik weet het niet, maar er zit meer achter, believe you me!
Ok, goed, maar nu gaan de TDF zeges naar mannen als Zulle, Ulrich of Basso, renners (ik blijf altijd respect houden voor coureurs, begrijp me goed) die ook niet onbesproken zijn, dan wel geschorst zijn.
Nou, daar schieten we lekker veel mee op!
Wordt het wielrennen ooit schoon of dopingvrij? Nee, natuurlijk niet. Geen enkele sport is zo zwaar en in geen enkele sport wordt van de deelnemers zoveel verwacht als in deze fantastische (en nog enige) volkssport. Ik heb, jullie hebben het gelezen (of kunnen dat alsnog doen in het overzicht van mijn Blogs) zelf heel intensief getraind om die verrekte Franse pukkel, de Alp d' Huez, te kunnen beklimmen. Nee, niet op EPO of zo, maar op koffie (zwart), bananen en Isostar. Geen doping? Voor mij wel, ik voelde me er beter door, maar ik reed maar een berg en geen vracht aan Tours. Tja, dan het feit dat Armstrong zijn strijd opgeeft. Dat markeert hem natuurlijk meteen als schuldig, toch? Nou, in mijn ogen niet, hoor. Ik begrijp dat hij er helemaal klaar mee is. E. en ik hebben jaren in een 'Vogelaarwijk' gewoond, waar overlast en criminaliteit schering en inslag werden, op een gegeven moment. Hoe je daar ook tegen ageerde, en hoe vaak je de politie ook belde, er gebeurde niets. Het einde van ons liedje was dat we uiteindelijk 'gevlucht' zijn uit die wijk naar het prima Amstelveen! Tegen domheid en stompzinnigheid is namelijk geen kruid gewassen. (zie dat rare besluit over de langstudeerboete dan maar.)
Ik ben geen fan van de man, nooit geweest, maar dit verdient niemand!
Het deed me deugd, dat hij vandaag een onofficieel wedstrijdje ree op de mountainbike en tweede werd, na een knul van zestien. Ik wist niet dat ik het ooit zou zeggen, maar: Go Lance, go!
Reageer op me, zeg me wat jij er van vindt of hoe jij er over denkt. Misschien komen we tot een leuke discussie?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten