De Vlaamse taal is zo'n stuk rijker dan de onze, dat vind ik in elk geval! Dat is nogal gek natuurlijk, want het is gewoon Nederlands, net zoals het Limburgs en het Drents dat zijn. Maar, ik vind het (vaak) zo'n duidelijke en ter zake doende taal dat het mij opvalt dat er zoveel fraaie en directe opmerkingen en aanduidingen voor bepaalde situaties zijn, die wij, in ons Nederlands, nauwelijks gebruiken. Ik ben bang dat ons Nederlands een taal voor technocraten is geworden en voor mensen die geen gevoel voor taal en de romantiek van de taal meer hebben. Het feit dan men wil (of misschien al bezig is) om in het Engels college geven aan bepaalde universiteiten, zegt al genoeg voor de teloorgang van onze taal. Ok, ik weet het wel, het Vlaams zit vol met gedwongen en verwrongen Franse vertalingen in het Nederlands en die zijn vaak tandenknarsend en erbarmelijk slecht. 'Mijn botten', schiet me nu even snel te binnen, wat dan in het Frans iets als 'Lik mijn laarzen, 'mes bottines' zal zijn.
Neem nu zo'n opmerking als die, die in de kop van dit artikeltje staat: 'In nauwe schoentjes'.
Begrijp je hem? Vertaal hem maar, voor jezelf. Ik heb vroeger, en soms nu nog, ook wel eens in een schoenenmaat gelopen die net te klein was, en dan voel je je heel ongemakkelijk hoor en je poten doen een partij pijn, dat 'wil je niet weten', zeggen wij dan weer, maar de Vlaming heeft daar weer een veel fraaiere uitdrukking voor natuurlijk! 'Het is niet te doen!', zeggen zij dan weer en dat geeft ook meteen aan wat dat is. Het is ook 'niet te doen', met je maat 44 B in maat 44 S te lopen, zoals dat mij overkwam tijdens een deelname aan de (militaire versie) van een 4-daagse.
Maar goed, ik schijn in mijn laatste Blog toch te hoopvol gestemd geweest te zijn over de onschuld van iemand die ik totaal niet mag of ooit heb gemogen. Hij, Lance Armstrong dus, zit ondertussen, ik was het Blog al een tijd eerder begonnen, voor het onthullende rapport in ieder geval, niet meer in te nauwe schoenen, maar is er volkomen uit gestapt. Alle Tourzeges zijn hem ontnomen en hij is nu de grootste bedrieger in de, overigens van bedrog vol staande, wielerwereld. Mensen die hem jaren en jaren lang bewierookten, alles van hem als zoete koek slikten en aan ieder woord uit zijn mond het 'Evangelie van Lance' ophingen, daar boeken vol over schreven, hebben hem nu verketterd en vernietigd en laten hem als de bekende hete kool uit het vuur vallen. Terecht? Misschien. Ik schreef het al eerder: ik ben nooit, en dat kan ik bewijzen, een liefhebber of voorstander dan wel fan van de man geweest. (Lees mijn boek: 'Over mijn toeren', waarin ik een stukje over de Texaan schrijf.) Maar ik geloof domweg niet dat een man als Armstrong, hoeveel macht, (gut, ik schreef eerst 'power', lekkere taalpurist ben ik dus) hij dan ook had, ik geloof dus niet dat hij zeven jaar lang, en langer natuurlijk, het hele peloton van doping controleurs kon omkopen. Niet alleen tijdens, maar ook 'buiten competitie', tijdens de onaangekondigde controles, die worden uitgevoerd.
(Een schril voorbeeld van die 'buiten competitie' controles geef ik nu: een Belgisch coureur, ik geloof dat het Kevin van Impe was, maar ik hoop het niet voor hem zoals je zult lezen, had net zijn pasgeboren kindje verloren. Omdat de coureur in zijn enorme verdriet aan van alles moest denken behalve dan aan de buiten competitie controles, was hij niet thuis, toen er een club dopingcontroleurs om zijn urinemonster en bloedmonster kwamen vragen. Voorbereidingen voor de begrafenis, het enorme verdriet van hem en zijn vrouw, rouwkaarten, kerkdienst, nu ja, dat soort zaken meer, natuurlijk. De doping autoriteiten waren onverbiddelijk, ondanks zijn trieste verhaal: Niet thuis getroffen is positieve plas, dus: zondaar!)
Als het wel zo is, dat LA de zaak enorm fleste, ik schreef dat in een vorig bericht al, dan zijn al die antidoping instanties en al de hogere instanties die hen dan weer aansturen, natuurlijk net zo verrot al die wielerwereld zelf!
Dus de wielersport is verrot, maar: what's new? Als je zelfs maar een paar boeken over die, nog steeds fantastische (en enige echte) sport hebt gelezen weet je dat de coureurs, vanaf Mathieu Cordang tot en met Alberto Contador, hebben gepakt. (Of willen pakken of zullen pakken!)
Nogmaals, lees mijn Blog over de Rabobank ploeg: de jongens moeten wel! Hun bazen willen hun, niet eens overdreven hoge, salarissen terug verdienen door hun sponsor naam in beeld te laten komen.
Ik herhaal nog even een ding: Lance won (misschien) gedopeerd zijn TDF's. Maar waarom won Boogerd, volgens Leipheimer ook gedopeerd, dan geen enkele TDF? En waarom heeft Indurain er wel vijf gewonnen, zonder ooit in opspraak gekomen te zijn? En waarom won die Leipheimer, gedopeerd door onze Boerenleenbank, dan zo weinig? En Hincapie uit de ploeg van LA? Hij is toch ook geen grootwinnaar? Te weinig geprikt? En Mentsjov is/was gewoon een goed coureur en won natuurlijk maar een GDI en een VDE, de tweede VDE kwam door verkeerde plassen van Heras, geloof ik!
Ik zal de rest van mijn leven de wielersport altijd een heel warm hart toedragen, pakken of niet pakken! (Ik vermoed overigens dat er een complot achterzit van de voetbal organisaties die ondertussen in het gedrang komen doordat het fietsen een veel zwaardere sport is en veel meer kijkplezier geeft dan dat voetbalspelletje, dat: 'tikkie terug, Jaap' is geworden en dat zo vreselijk blase is momenteel, door de enorme belangen, denk aan miljarden euro's en omkopingsschandalen en verkochte wedstrijden, die op het spel staan en die dat nu een beetje gingen verliezen tegen de enorme kijkdichtheid van de fietssport. Ja, ja, weer lekker complotdenken, ik vind het heerlijk.)
Nog even herhalen: het is: de wielersport en hetvoetbalspel/tennispel etc.
In maart begint het spektakel weer! Ik ga kijken, echt!
Ik ga hier niet aan Mart Smeets bashing doen. Da's goedkoop en niet nodig. Smeets heeft zelf zijn boek 'De Lance factor' al uit de competitie voor een of ander boekenprijs gehaald. Dat zegt genoeg.
Maar, wat voor Smeets geldt, geld ook voor vele mensen die zich alleen maar aanschurken tegen 'sterke mannen'. Dat was al zo bij Jezus Christus, bij de Romeinse keizers, Karel de vijfde, bij Napoleon Bonaparte, bij Anton Mussert of A. Hitler en nu ook weer bij een heerser in het peloton.
Is dat erg? Ik weet het niet zo, ik geloofde ooit in God.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten