Het is nu alweer een flinke tijd terug dat ik me er toe zette om een specifiek wielerbericht neer te zetten. Niet dat er veel te zien was, overigens. De wielerwereld gaat, net als de natuur, momenteel in de ruststand. Ok, de 'Franco Belge', zoals ze vroeger werd genoemd, is nog verreden net als de 'Frank Vandenbroucke' memorial, dat 'tribute' aan dat wonderkind, dat nooit een wonderman werd. Pink Floyd heeft een mooi nummer geschreven: 'Shine on you, crazy diamond', en dat is helemaal van toepassing op die kampioen die geen echte kampioen was en een triest leven en een nog triestere dood kende.
Maar goed. Aanstaande zondag kunnen we nog kijken naar Parijs-Tours. Deze mooie en pittige klassieker is in 2004 gewonnen door Erik Dekker. Wie die beelden ooit heeft gezien, een jagend peloton dat maar dichter en dichter op een ontketende Dekker neer leek te strijken en het commentaar van M. Smeets: "Hij perst het uit het laatste kootje van zijn laatste kleine teen", zal die koers nooit meer vergeten. Hij staat bij mij op het netvlies gebrand, in ieder geval. Wielersport zoals ze hoort te zijn, op het scherp van de snede, man tegen peloton in dit geval en een geweldige winnaar.
Maar, afgelopen weekend werd 'De ronde van de vallende bladeren' zoals de Ronde van Lombardije liefkozend wordt genoemd, verreden. (Ik houd van de bijnamen van de klassiekers: 'La Doyenne', voor L-B-L, 'Vlaanderens mooiste', de 'Koers naar de zon', hoewel dat natuurlijk geen 'klassieker' is, in de zin van het woord.)
En wat een koers was dat, daar in Lombardije, zeg. En wat een parkoers was het, ook. Een kopgroep, een op hol geslagen peloton en dan die weersomstandigheden! Het leek wel een Nederlandse zomer. Ik werd aangenaam verrast door de Muro de Sormano, hoewel die verassing voor de coureurs wat minder lag, volgens mij. Wat een steil en gemeen kreng is dat zeg! Maar, de besten waren de besten.
Opvallend was het goede rijden van Mollema en Ten Dam. Over die laatste geen kwaad woord, hoor. Hij heeft een jaar lang 'zijn nikkel afgedraaid' voor zijn kopmannen die het in de TDF weer helemaal lieten liggen. Hij presteerde wel boven mate goed in zowel de TDF en de VDE. Ook het Wk verdiende geen (oranje) schoonheidprijs. De bondscoach (Leo van Vliet) uitte, in mijn ogen, terechte kritiek op het presteren van de NL ploeg en noemde met name Mollema en Gesink. (Karsten Kroon beaamde die kritiek overigens, nuchtere Drent die hij is.) Beide heren schoten enorm in hun wiek. (Dat op zich is al een teken dat de kritiek redelijk terecht was, natuurlijk. Als je jezelf niets te verwijten hebt, kun je jezelf met argumenten verdedigen en hoef je niet zo vreselijk op je wipper te staan.) Dat die kritiek heel erg hard was aangekomen, bewees onze Groninger met de oren dan ook afgelopen weekend, door een hele sterke koers te rijden en uiteindelijk zevende te worden. (Wat ook weer een teken van schuld is, denk ik.) Ook Ten Dam reed sterk, overigens.
Maar de held van de dag was natuurlijk Rodrigues, die in een waarlijk spook weer de koers won. In een kletterende regen- en onweersbui soleerde hij naar de streep. (Die gekke Zaugg, de volkomen onbekende winnaar van een jaartje terug, kwam als achtste binnen, raar, je ziet de man het hele jaar verder niet!)
De echte grote verliezer van de dag was natuurlijk de kraakverse (maar terechte) wereldkampioen, Gilbert, die wel heel ongelukkig ten val kwam. De Italiaanse cameramotor zoemde, in een bochtje, rechts inhalend, je moet het maar durven, in op het gezicht van de duidelijk ontgoochelde Waal.
Hij had echt zijn zinnen gezet op deze koers, maar dan zo lullig uitvallen!
De wedstrijd leek overigens meer op de 'Koers van de vallende coureurs' dan die van de 'vallende bladeren', zoveel mannen kwakten tegen het dek. Gezien de weersomstandigheden vielen de erge ongelukken overigens nog wel mee. Maar, het was weer kicken, toch?
Ok, het dossier Armstrong is nog steeds niet af behandeld, blijkt. De UCI heeft het rapport nog steeds niet ontvangen, naar het schijnt. Wat maf, eigenlijk. Je hebt als USA antidopinginstituut (USADA heet die vereniging, naar mijn weten) de man wel al veroordeeld, al zijn TDF zeges meteen afgenomen, maar je hebt ondertussen zijn dossier nog niet af? Dat stinkt, hoor, dat stinkt huizenhoog!
Mijn eigen fietsavonturen staan momenteel even op een laag pitje. Het is er het weer is niet meer voor en ik ben na zo'n intensief jaar op de fiets, lichtelijk verzadigd geraakt. Oh, ik rijd nog wel mijn rondjes, hoor, maar de lange tochten boven de 100 of 150 kilometer zitten er niet meer zo in.
Wel ga ik zo vaak mogelijk op de fiets naar het werk.
In wintertenue, het is fris 's morgens om zes uur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten