Mensen, wat heb ik het druk.
Niet alleen op het werk, maar voornamelijk met het bewerken van mijn, ondertussen alweer derde, boek. Zoals jullie in de Blogs hebben kunnen lezen ben ik met een paar maten de Alpe d'Huez op gefietst. Dat moest natuurlijk voor het nageslacht vastgelegd worden en dus heb ik dat dan maar gedaan. Het is een heus boek geworden en het draagt de titel: 'De Berg'. Toepasselijk, kort en simpel, niet?
Maar goed, de boekenwereld heeft geen tot nauwelijks interesse in het uitgeven van boeken over sport, behalve als je een echt heel goed boek hebt geschreven, zoals Tim Krabbe dat deed met 'De Renner' of als je natuurlijk al een beetje een naam hebt in de literaire wereld, zoals die ene hardloper.
Nu heb ik wel een heel mooi boek geschreven, maar ik heb geen naam in de literaire wereld en ook niet, zoals Krabbe, connecties in de toneel- of film- of BN wereld.
Dus wordt mijn boek uitgegeven door Free Musketeers, een zogenaamd POD uitgeverij. POD staat dan weer voor: printing on demand. Zo, nu ben je meteen weer wat op de hoogte van die kretologie.
Maar goed, zoals gezegd, druk, druk, druk. En, na de dood van Jan en de crematie, was ik natuurlijk ook wel wat uit het lood, of is het 'uit het veld', geslagen. Ik ben dus nu uren lang en dagenlang bezig om elk woord, elke komma, elk aanhalingsteken en alle alinea's en witregels te beoordelen en te bezien of ze goed en toepasselijk worden geplaatst of juist niet.
Vervelend? Nou een beetje, het is werk dat je heel geconcentreerd moet doen. Bij een grote uitgeverij is daar een hele batterij van mensen die dat dan doen, maar dat verhoogt de prijs van het boek natuurlijk ook meteen. En dan, nu kan ik natuurlijk niemand de schuld geven dat het boek er niet uitziet, of dat er fouten instaan etc. Ik ben er nu zo dicht bij betrokken, dat het nu ook echt mijn boek is. Begrijpen jullie?
Maar het is niet alleen het 'bekijken en corrigeren' van het manuscript, het is ook het opstellen van een Email aan vrienden/kennissen/vage bekenden, zodat de uitgeverij Free Musketeers, die mensen een promotiemailing mogen sturen, want dat mag alleen als mensen aangeven dat ze geen bezwaar hebben tegen het krijgen van zo'n 'promomail'.
Dan moet je al die email adressen ook nog eens checken en dubbelchecken en daar weer een lijst van opmaken en dat moet dan, samen met nog wat gegevens en fotos en formulieren, naar de uitgever worden opgestuurd.
Ja, natuurlijk, eigen schuld, dikke bult, dat weet ik ook, en ik doe dus mijn best en wil het allemaal zo goed, maar ook zo snel, mogelijk doen. Maar ja, zoals Jan zou zeggen: 'dat kost kolen.'
En, zoals ik hoorde van E., zegt elke vrouw na een bevalling: 'Nooit meer', en dat heb ik nu ook eeen beetje. Dat had ik al bij de vorige van mijn "bevallingen", maar nu is het echt: 'nooit meer.'
(Denk ik.)
Maar goed, ik houd jullie op de hoogte van het verdere verloop van het boek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten