Ja, ja, mijn kind is eindelijk geboren en te bestellen! De Berg is uit! Mijn kind is vanaf dertig november te bestellen, bij Free Musketeers. Het is, dat schreef ik al, een prachtig boek geworden, met mooie fotos.
Ok, zeggen jullie, ja, da's allemaal aardig en goed, maar je hebt het bij eeen POD uitgeverij laten uitgeven. De redenen daarvoor gaf ik als even in mijn Blog 'Druk, druk, druk'. Maar na al het werk en al het gedoe, kreeg ik vandaag de promotie mail van de uitgever binnen en man, man, man, wat is het een fraai boek geworden. De omslag, een foto van Paul, doet het uitstekend en de korte biografie op de achterflap is nauwelijks veranderd sinds het eerste boek. Nu kan ik me, eindelijk, concentreren op mijn andere 'schrijfwerk', mijn Blogs en mijn 'boeken' die ik voor en over mijn kleinkinderen schrijf.
Nu ja, rust, zou je denken. Maar niets is minder waar. Ik heb het nog nooit zo druk gehad als dezer dagen. Dat ligt natuurlijk ook aan mijn werk in de supermarkt, waar de echte drukke dagen er nu aan zitten te komen. Sinterklaas is altijd meegenomen voor de middenstand, wat een fraai woord overigens. Het doet me een beetje denken aan: burgers, boeren en buitenlui. Middenstand, hmm, aardig woord, eens over filosovicer, eh, over nadenken.
Nou ja, het boek is uit, in zoverre, het is te bestellen, maar dat kan ik, behoudens de exemplaren die ik zelf wil ontvangen, niet allemaal doen. Daar moeten jullie, lezers van het Blog, bij in actie schieten. Bestellen dus. Ja, het zijn moeilijke tijden op economisch vlak, I understand, maar pas als ik vijftien boeken verkocht heb, schiet de uitgever in actie.
Ja, zeggen jullie, maar dan moet je het maar aanbieden bij een grote uitgeverij. Ik geloof dat ik dat al eens verteld heb, maar ik zal het nog even gauw herhalen: dat is heel moeilijk, ook juist vanwege die economisch moeilijke tijden. Grote uitgevers, nu ja, elke middenstander, grappig genoeg duikt dat woord weer op, wil natuurlijk zoveel mogelijk geld genereren. Lullig voor mij, maar terecht voor hen. Wij werken toch ook niet voor Piet-met-de-korte en zo, toch?
Ik geef eerlijk toe, er kleven heel veel bezwaren aan het uitgeven bij zo'n POD uitgeverij. (Klik je dit Blog voor het eerst aan, geef ik je nog even een korte uitleg: een Printing On Demand uitgeverij is een firma die jouw boek wil uitgeven. Maar jij moet al het werk daar zelf voor doen, behalve het printen zelf. Je moet dus verwachtbare kopers ronselen en door middel van email op de hoogte stellen van je boek en vragen of ze het willen aanschaffen, je moet zelf foto's uitzoeken of aanschaffen, zoals voor mijn tweede boek: Ter land ter zee en op de fiets, maar, zoals ik al schreef, daar leer je veel van en het geeft je een aardig inzicht in de wereld van het boekenvak en je houdt alles lekker in eigen hand.
Maar, ik stop er nu mee. Nee, niet met schrijven, (helaas, hoor ik jullie kreunen) nee, ik stop met de POD. Het kost me, zoals Jan, je weet nog wel, zou zeggen, 'te veel kolen'. Ik had de ervaringen van die drie boeken niet willen missen, hoor, maar ik heb het nu wel een beetje gehad. De stress, want die heb ik nu wel echt, dat er minstens vijftien boeken worden verkocht en het feit dat ik daar elke dag mee inzit, vind ik nu wel genoeg. Ik ga nu wel heel veel blijven schrijven, hoor. Het is, net als mijn gezin en het fietsen een passie. Maar of ik nu nog POD boeken ga schrijven? Ik weet het niet.
Ik heb een inzending gedaan voor een zogenaamde schrijfwedstrijd die De Volkskrant heeft uitgeschreven, maar ik geloof er niet in.
Hoewel? In dat verhaal komt er wel seks en zo in voor, wat tegenwoordig een voorwaarde is om uit gegeven te worden, volgens mij.
Ik houd jullie op de hoogte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten