In een vorig Blog heb ik wel eens geschreven over de ploeg die de stekker er uit trok bij de renstal van hun bank. (De stekker er uit, dd 201012) Ik was een beetje verbijsterd, maar begreep het ook wel.
Zoals ik als schreef zitten banken momenteel niet te wachten op negatieve publiciteit. Die hebben ze natuurlijk al genoeg gehad en dat helemaal terecht. De banken hebben een schandalige rol gespeeld in de hedendaagse economische malaise. En ook de pensioenfondsen, ook de mijne en die van E., hebben ons behoorlijk gekort de afgelopen periode. Reden dat ik extra uren ben moeten gaan draaien, om dat beetje luxe dat wij hebben, zeker te kunnen stellen. Ja, dat is luxe, dat geef ik toe. Een extra weekje er op uit, een auto kunnen rijden. Luxe, ok. Vergeleken met de honger in de derde wereld is dat allemaal heel egotripperig. Ok, jullie hebben gelijk.
Ik ga nu niet in op de discussie over de 'Baby Boomers' die het zo goed hebben, want dat is gewoon onzin. De meeste mensen van die groep die nu zo verketterd wordt, waren al vanaf hun vijftiende of zestiende aan het werk en dan echt aan het werk. Lange dagen, onregelmatige (vaak gebroken) diensten en een minimale beloning. Maar: wel pensioen sparen en sociale lasten betalen. Studeren? Goed, maar slechts zoveel jaar en geen flexibele regelingen. Nu ja, ik lijk wel eeen ouwe l.., en misschien ben ik dat ook wel een beetje.
Maar goed, de banken dus en met name de Rabo. De stekker eruit voor de wielerploeg, want, blijkt nu, de hele ploeg zou rondgereden hebben op kunstmatig bloed, waarin elke erythrociet tot aan zijn strot gevuld was met EPO, het wondermiddel. En dat klopt natuurlijk wel: Erik Breukink die, en de Tour, en vier keer de Giro won, Michael Boogerd won twee keer de Tour de France, Erik Dekker won, naast twee keer Parijs Roubaix, een keer Vlaanderen en ook nog een vier keer de Amstel Gold, Bram Tankink won de Ronde van Spanje en de Giro en nog wat klassiekers en ook Karsten Kroon haalde alleen maar ereplaatsen. De Rabobank was 'top of the Bill' in het Internationale wielrennen. Tot: de vreselijke positieve dopingcontroles roet in het eten gooide. Alle Raborenners werden allemaal in alle koersen positief bevonden. Op alle middelen, verzin ze maar. EPO, natuurlijk, strychnine, bloeddoping, arsenicum, cafeïne, Pot Belge en weet ik veel wat er nog meer op de markt is en was. De mannen werden tot zware straffen veroordeeld en al hun titels werden hen afgenomen. Hun namen vergleden in de vergetelheid. Ze moesten enorme boetes betalen en leefden sinds die tijd in bittere armoe en zwaar ongelukkig en werden vakkenvullers bij supermarkten.
Ja, triest, van dat vakkenvullen dan. Maar is het zo? Nee, niet dat vakkenvullen, bijgoochem!
Ik schreef al, in dat vorige Blog, dat al die Rabo jongens eigenlijk helemaal niet zoveel wonnen! Oh zeker, ereplaatsen zat, drie of vier keer deed de man met de tanden, Boogie, het heel goed in de Brabantse Pijl, Dekker werd een keer tweede in Vlaanderen, Rasmussen droeg geel, maar werd uit de Tour gelazerd omdat hij ergens ander was dan dat hij zij dat 'ie was.
(Hij had zijn where about verkeerd ingevuld. Dat moest hij aan het begin van het jaar, in januari, doen. Dan moet je, als coureur kunnen vertellen waar je op zeventien juni bent?! Ik weet vandaag dat ik morgenochtend in de super ben, maar voor morgenmiddag? Geen flauw idee. Een Belgisch tannis sterretje deed dat ook fout, haar where abouts, maar kreeg slechts een vaderlijke vermaning van de rechters, dus hoe zo, twee werelden?) Rolf Sorensen droeg het geel, een dag? In elk geval Wauters wel, in Antwerpen haalde hij, voor een dag de gele trui.
Maar dat waren dan ook zo ongeveer alle eretitels van de Rabobank ploeg, mensen. Waarom wonnen ze, als ze zo vol van den dop zaten, dan niet veel meer? En, waarom zijn er nauwelijks Rabomannen positief gevonden? Zelfs Leipheimer, die man doet zijn naam eer aan, trouwens, maakte, ondanks dat hij volgens zeggen helemaal plat gespoten was, totaal geen ene indruk in die korte, en in mijn ogen veel te lange periode, dat 'ie bij de Rabo koerste!
En dan is er ook nog eens een anoniem willen blijvende coureur die gaat lopen schoppen en trappen tegen de Rabo. Hij beweed dat de hele ploeg jaren als apen zo stoned rondreed! Je mag lopen schoppen en trappen, natuurlijk, maar zeg dan wel wie je bent!
Ik geloof het allemaal niet zo en zoals ik al zei in dat vorige Blog: Je komt als bank nu wel heel gemakkelijk van een kostenpost af, toch? Lekker laf, maar ja dat zijn banken nu eenmaal!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten