Ja man, het is weer eens zover. Een maandje al hoor. De Volkskrant, een krant die ik, eerder gezegd/geschreven, een beetje bemin en een beetje haat, slaat weer toe, sinds een maand dan, met een nieuwe serie boeken, die je voor een spotprijs, zes euro en 95 centen per deel, aan kunt schaffen. Er zijn nu echte topwerken bij. Tot nu toe is er een boek van Kafka verschenen, maar ook Nabokov's Lolita heb ik aaan kunnen schaffen en, afgelopen zaterdag, Schuld en boete van Dostojevski. Ook staan de Duivelsverzen van Rushdie nog op de lijst van te verschijnen boeken, net als de Klokkenluider van de Notre Dame, van Victor Hugo. Er zijn weer eens twintig delen gepland! Dat wordt dus weer smullen! Niet dat die debuutromans, waar ik het in een vorig Blog al eens over had, zo echt om te smullen waren, maar dat was mijn eerste boek natuurlijk ook niet.
Even terug en een zijstapje in de tijd, naar de schrijver Salman Rushdie. Ik heb zijn boek toen, in de jaren tachtig, niet gelezen. Expres niet. Ik was toen nog 'angehaucht' met wat linkse principes als daar zijn: iedereen is gelijk, de wereld ligt voor iedereen open, minderheden worden gediscrimineerd, niet autochtone Nederlanders (Medelanders) moeten hun cultuur behouden en al dat soort linksig gelul meer. (Na onze 'gedwongen' vlucht uit onze toenmalige niet meer leefbare wijk was ik het geloof in die Medelanders helemaal kwijt, overigens.)
Er kwam, na het verschijnen van Rushdie's boek een enorme wrevel tegen het werk, ik zeg het nu voorzichtig, in de Moslimlanden, en zodoende bij mij ook een kentering in die, laten we zeggen, acceptatie van de Medelanders. De tegenstanders van het werk verbrandden het boek en spogen op fotos van Rushdie en tegelijk dan maar ook op de "Stars en Stripes", dat doen ze in dat soort landen toch altijd, en nu ook meteen maar op de "Union Jack", de Engelse.. ja, ja, oké, jullie zijn niet achterlijk.
(Voor hen die nu verwachten dat ik een enorme scheldpartij ga schrijven op alles wat niet Nederlands is: sorry, dat gaat niet gebeuren. Op hen die nu verwachten dat ik nu een enorm pro Medelanders standpunt ga bevechten: sorry, dat gaat ook niet gebeuren.)
Kort en simpel. Ik ben marineman geweest, tweeëndertig jaar lang en dat met hart en ziel. In welk land ik dan ook kwam, moest ik me aan de heersende zeden en gewoontes en ook aan de taal van dat land aanpassen. Ik ben onder andere in Saudie Arabie geweest, in Indonesie, in Egypte, Tunesie, Marokko, Algerije.
"Ho, je noemt nu alleen landen met een Moslim cultuur!", hoor ik Andre van Esch, je weet wel, die oude kabouter die tegen de Zwarte Piet is, al blazen. (Nee mevrouw Van Esch, India heeft geen moslim cultuur. Er wonen sinds een week een viertal Indische mijnheren in de woning naast de onze, keurige mijnheren, die mijn gereedschapskist hebben mogen lenen. Dat wil wat zeggen hoor, als een man zijn gereedschapskist uitleent.)
Ik, mijn Marine maten met mij, respecteerden al dat soort zaken. Het is jouw land, het zijn jouw zeden en gewoonten en ik pas me dus aan, als ik bij jou kom. Da's logisch, toch?
Maar, wat ik toen, rond het verschijnen van het boek van Rushdie, tegen kwam, dat een schrijver die zijn geloof, waar 'ie al heel lang niks meer aan deed trouwens, zullen we maar even zeggen, en dat geloof eens een keer kritisch op de hak en onder de loep nam, daardoor een prijs op zijn hoofd kreeg, nee, dat had ik, en met mij, veel Nederlanders nog niet meegemaakt. (Ik geloof dat het Fatwah heet, zo'n oproep tot moord.)
Ja, Reve, die was bedreigd na dat boek van hem over de ezel en God. Niet dat ik het ooit gelezen heb, hoor, want daar had ik totaal geen zin in. Reve was een pruts schrijver van het zuiverste water, maar toch! Schrijven en kunst, schilderijen en dat zuks, moet(en) vrij zijn en niet verboden worden, dat deed het derde Rijk met Goebbels al veel te veel.
Maar het is momenteel zo, dat veel 'ingestroomde', niet Nederlanders, qua geboorte of qua afstamming, vinden dat de wetten en regels van hun oorspronkelijke land, hier wel horen te heersen. De Sharia wetgeving bijvoorbeeld, waar, Godbetert, een politicus, wie was dat nog maar weer, (Hirsch Balin?) helemaal warm voor liep, kan natuurlijk helemaal niet. Nee, nee, nee. Wij, originele Nederlanders, waarop zoveel kritiek is, we zijn zuinig, (slechts een koekje bij de thee, zei onze toekomstige (niet Nederlands geboortige) koningin, we zijn slecht opgevoed en we hebben geen culinaire achtergrond, zeggen alle Michelin gidsen en alle Franse toeristen, en we zijn racistisch aangelegd, zegt Andre van Esch, maar: we hebben wel de vrijheid van geloof en van meningsuiting altijd hoog in ons vaandel gehouden en nog. Ook de storm rond de Sharia hebben we, alweer polderend, overleefd.
Maar nu, nu is er door een zootje ongeregeld uit Amsterdam west, uit Sloten, Amsterdam west, dus, zoals ik herhaal, een grensrechter doodgeschopt. De man die op een zaterdag-, of was het zondagmiddag, een voetbalpartijtje van zijn zoon wilde vlaggen. Hij had iets fout gedaan in de ogen van de daders. Ze schopten hem toen voor het gemak maar dood. De daders zijn vijftien- en zestienjarigen. Ik las het bericht op TXT. Ik was er kapot van. Ik las, op TXT zoals ik als schreef, dat de daders uit Amsterdam west kwamen en ik wist, ik wist echt helemaal zeker, dat het daders waren wiens ouders voor de invoering van de Sharia met al zijn vormen van straffen, zoals steniging, zouden zijn en dat die ouders elke dag trouw ter moskee zouden reizen. Ouders, vooral vaders, die vertellen dat homo's niet deugen, maar die wel elke vrijdag in jurken gehuld naar die enorme gebedplaatsen van hen gaan, waar dan weer verteld wordt dat homo's, of mannen die jurken dragen, etc.
De Telegraaf, een krant die ik niet bemin en nooit lees, wist te vertellen, ik hoorde dat dus van E. die die krant wel leest, dat de daders inderdaad Medelanders waren. (Ok, er was ook een Antilliaanse jongen bij betrokken).
Ik weet zeker dat de daders er afkomen met een hele lichte straf, misschien wel geen enkele straf, zie Andre van Esch en alles waar deze linkse dame voor staat, en de linkse instelling van onze rechterlijke macht en ik wordt kots en kots misselijk. De voetbalclub, waar de criminelen bij horen, wordt waarschijnlijk door enorme subsidies van ons, ja, ik ga die woorden gewoon zeggen hoor, de 'hard werkende en de heel veel belasting en sociale premies betalende geboren Nederlanders', in stand gehouden. Dat die jeugdleiders dus ontzettend naast de pot hebben geurineerd, doordat ze het agressieve gedrag van hun 'pupillen' niet hebben in kunnen tomen, toont dus aan dat deze mensen, waarschijnlijk met een linkse signatuur, hun werk niet aan kunnen, niet capabel zijn, dus. (Waarschijnlijk zijn deze mensen ook uit de door mij tegenwoordig zo verfoeide hoek van Van Esch afkomstig, bedenk ik nu.)
Nee, ik haat de Medelanders niet. Zij die me kennen weten dat. Ik heb massa's prachtige, niet Nederlandse collega op het werk, die zich ook helemaal niet bezig houden met al dat gedoe. Ik heb Mo, een vriend, we kennen elkaar al jaren, zijn maten, we hebben over en weer goede gesprekken, over het wel en wee thuis, ik heb hem geholpen toen zijn echtgenote op haar werk in de problemen dreigde te raken. Ik heb Appie. Die heet natuurlijk Abdullah, maar Ap is korter en hij vind dat leuk en kan er mee lachen. Ik heb Mel, een meisje dat graag naar haar geboorteland, Marokko gaat, maar die een apothekers studie gedaan heeft en die beter en 'vloeibaarder' Nederlands spreekt dat ik. Ik heb Yassin, een keihardwerkende collega, waar ik vaak even een stiekem sigaretje op de parkeerplaats mee rook en die helemaal gek is van de schaats (spel) sport.
Nee, lul niet, ik ben geen anti Medelander. Maar waar is waar. Er moet wat gebeuren nu. Er moet wat gebeuren tegen het zich zo licht en meegaand opstellen van wat er uit bepaalde hoeken van onze maatschappij tegenover alles wat uit de pas loopt aan de hand is en waarop het: 'Het is een Medelander' woord maar weer eens wordt uitgesproken. Wij willen geen Medelanders. Wij willen Nederlanders!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten