Het seizoen is weer begonnen en ik heb op de BRT, de Vlaamse televisie, een mooie koers gezien. Het was stervens koud daar in Vlaanderen, slechts een graadje of nul of zo en er stond een snijdende noord oosten wind, die de gevoelstemperatuur tegen de min tien aan deed zijn.
Maar de coureurs, die vuile en smerige pakhazen en bedriegers, vertrokken toch. Ja, da's logisch, natuurlijk, die zitten zo vol van die troep, die voelen de kou niet!
Zoals altijd word ik wat nerveus in de loop van de dag dat de grote koersen gaan beginnen. Ik was vanmorgen vroeg op. Ik had het nodige te doen. Ik had E. beloofd om te gaan shoppen en om te gaan koken, eigenlijk in het voren voor morgen al. We eten morgen zogenaamde 'kerriekool' met spekjes, uitjes, aardappelen en lekkere hamlappen, met heerlijke en pittige jus. Ik werk graag 'voor', zoals dat heet. Dus had ik de ochtend en de middag strak ingedeeld in allemaal vakjes en delen en tijden en tijdstippen om zo goed mogelijk mijn 'voorwerk' te kunnen doen en om dan, vanaf rond twee uur, op mijn gemak de opening koers te kunnen zien. Ook wilde ik per se mijn (race) fiets, die ik gebruik voor het woon- werk verkeer naar mijn fietsenmaker brengen. Dat is Peter Nieuwkerk, een jonge en super enthousiaste man die een mooi en goed bedrijf runt in Amstelveen.
Al dat werk lukte. Peet, zoals ik hem altijd noem, klakte wat met zijn tong toen hij de staat van ketting en tandwielen zag en ik verontschuldigde me een beetje dat ik, eigenlijk, wel wat te lang had doorgereden met dat materiaal. Peet houdt van zijn werk en van de fietsen die hij verkoopt of verkocht heeft, namelijk. Hij zou me sms'en als de reparatie klaar was. We schudden handen en ik ging de vreselijke kou weer in. Ik wachtte vijf minuten op een sneltram en koelde alleen maar af en vervloekte weer eens die Global Warming.
Terug thuis ging ik alvast voorwerken. Ik sneed en kookte en bakte: kool, spekjes en uien en deed die dingen bij elkaar en proefde en vond het wel gaan en E. proefde en zei dat het gewoon lekker was. Ik deed de pannen op ons balkon, waar het frisser, zeg maar kouder, was dan in de koelkast.
(Ik werkte voor omdat er en vanmiddag en morgenmiddag fietsen is op Tv en ik niets wil missen.)
De Vlaming is een koers adept. Dat merkte ik al tijdens de uitzending van het BRT journaal, waarin en waarvan men zowel direct, als terugkijkend naar de koers, beelden uitzond. Het maakte me blij dat er, zoals te zien in dat journaal, bij de presentatie van de ploegen en, iets later bij de start van de koers, een hele bups publiek was opgekomen, die die bedriegers en oplichters gewoon weer in levenden lijve wilden zien. Zoals in vorige jaren, voor de schandalen, werden de coureurs, voor mij nog steeds helden en echte sportlui, door het publiek om handtekeningen gevraagd, toegejuicht en aangemoedigd. Dit, ondanks de gevoelstemperatuur!
In mijn 'vorige leven', zoals ik dat altijd noem, heb ik ooit geleerd de wind chill factor te berekenen. Het was iets van je lichaamsgewicht, gedeeld door de vorige week maandag of zo en dat maal de leeftijd van je schoonmoeder, maar ik ben het kwijt, ik weet het niet meer, maar, ondanks die factor stond er in ieder geval een hoop volk aan de start en later, langs het parkoers zag ik nog steeds veel volk. Het publiek had zich dus nog steeds niet tegen het fietsen om den brode gekeerd. Maar dat had ik ook helemaal niet gedacht. De wedstrijd op zich was niet al te spannend. Uiteindelijk werden twee wat minder grote coureurs de nummers een en twee, maar ja, da's sport, en da's eigenlijk voornamelijk wielrennen, waar dus niet alleen het grote geld, c.f. voetbal en zo, een spel dat spelers her en der wegkoopt en salarissen van miljoenen biedt en waar dus alleen topclubs overleven, de dienst uit maken. Nee, het fietsen is voor de 'gewone man', de gewone jongen, die kan hopen op die ene grote dag, die zijn hele leven en zijn hele carrière kan en zal veranderen.
Dus keek ik naar de Vlaamse Tv.
Niet naar de NOS. De NOS is onze 'publieke' omroep. Die moet dus, vind ik, publieke dingen uitzenden. Kroningen, staatsbezoeken, journaals, sport, politieke debatten, onderzoekscommissies, cultuur, vaak vage muziek of schilderijen en boeken en zo en dat soort zaken, maar ja, dat is wel voor het wel publiek en dat soort zaken waar dat publiek graag over geïnformeerd wil worden. Dat wil ik dus ook graag, persoonlijk, ik persoonlijk dus, ook over wielrennen. De publieke omroep vindt dus dat zoiets niet mag. In elk geval, ik mag volgens de publieke omroep, die ik meebetaal, NIET geïnformeerd worden over, of kijken naar, een sport, waarvan de publieke omroep, waaraan ik ook meebetaal, en dus ook de salarissen van de mensen die vinden dat het niet goed voor me is, vindt dat die niet goed voor me is, omdat er bedrog zou worden gepleegd.
Ik moest even achter mijn oren krabben. Dat duurde even, want ik heb vrij grote oren, maar toen dacht ik dat het verhaal dat de NOS opdiste nogal betuttelend en 'dominees uit de jaren vijftig-achtig' was. (Of pastoors of Imams die vinden/vonden dat je geen homo of lesbo of niet kerkelijk mag zijn, of zo.) Maar, dit optreden van de omroep, waar ik ook aan meebetaal, ruikt verdacht veel naar censuur. Iets waarvan we dachten dat het na de overheersing van de Nazi's en het terugtreden van al die kardinalen en die vreselijke dominees, en de (terechte) kritiek van een bepaalde politieke partij op de Imams, wel eens afgelopen zou moeten zijn! Maar niets is dus minder waar!
De NOS bepaalt nu dus wat goed voor mij is! Dat deed Adolf Hitler indertijd ook voor zijn volk. En Stalin en Pol Pot en Bin Laden ook. Ergo: we hebben dus een nieuwe Mussert, een nieuwe Goebbels en een nieuwe Mussolini!
Ik ken zijn naam niet, die van de man die het beleid uitmaakt bij de sport sectie van de NOS, nou ja, ik noem hem niet, maar hij is heel hoog in de NOS!
Schande! Een nieuwe wereldorde schijnt geboren te zijn.
Vandaag is het de wielrennerij. Morgen misschien het hockey, omdat de dames in korte rokjes lopen en daarna? Het journaal aanpassen? Alleen maar positief nieuws melden? Of Brandpunt, of DWDD? Geen kritiek meer mogen leveren? Ho, mannen, het is nog steeds een democratisch land. Ik geloof nog steeds in vrijheid van: Tv kijken, nieuwsgaring, meningsuiting en zo. Laten we gewaarschuwd zijn
-morgen, na Kuurne-Brussel-Kuurne, meer. Dan over schijnheiligheid bij verslaggevers, die ik natuurlijk ook niet bij naam mag noemen, maar die al jaren wisten hoe de wereld in elkaar zat--
Geen opmerkingen:
Een reactie posten