Het laatste weekend van februari is de start van het 'echte' wielerseizoen, namelijk dat van het Vlaamse. Er werd natuurlijk al, vanaf half januari ongeveer, gefietst om den brode in exotische oorden als Langkawi en Oman en Australië en Dubai en zo, maar ja, dat zijn opwarmertjes voor de coureurs. In die koersen kunnen ze trouwens al een aardige cent bij elkaar fietsen hoor. Maar, het echte wielerseizoen begint morgen, zaterdag, de 23ste februari. Het begint met de 'Omloop Het Nieuwsblad', (vroeger omloop 'Het Volk'), Deze koers wordt ook wel de kleine Ronde van Vlaanderen genoemd, omdat ze voor een groot gedeelte over hetzelfde parkoers gaat. Die Omloop is niet langer dan 200, ik zeg tweehonderd, kilometer. Ik schrijf dat met een bedoeling en later lees je die bedoeling. De dag daarop, staat Kuurne-Brussel-Kuurne op het programma. Een ander soort koers, heel anders dan de Omloop, maar minstens zo spannend. En ik ga weer kijken. Nee, niet op de NOS, want die heeft het fietsen om den brode in de ban gedaan. Je begrijpt wel waarom, natuurlijk. Dat fietsen, die coureurs, zijn verderfelijk, die zijn de weg naar de hel opgegaan, want ze gebruiken, volgens de NOS dan, denk ik, allemaal den dop.
Ze zijn allemaal gedrogeerd, die hufters, der rijdt er niet een naturel. Terecht? Ik weet het nu, na al die karren vol fecaliën die over mijn geliefde sport zijn uitgestort, ook niet meer. Maar, wil ik het weten? En wil ik het dan wel niet weten, omdat ik, gepassioneerd (toer) fietser die ik ben, weet hoe zwaar juist die sport is. Ik heb, lees mijn boeken, zoals gezegd heel veel gefietst, hetgeen afgelopen zomer culmineerde in de beklimming van 'De Berg', (zoals ook mijn boek over die ervaring heet) de gevreesde Alp d' Huez. Ja, ik heb toen ook gepakt. Geen EPO of stimulerende middelen of spierversterkers, maar wel cafeïne, ook een verboden middel en ik heb de avond voor de klim C2H5Oh gebruikt, in vloeibare vorm, natuurlijk, want het is niet in vaste vorm te krijgen. Ook polysachariden en monosachariden gebruikte ik die dag.
En zo kwam ik dus boven!
Schande.
Maar, gelieven, C2 etc, is gewoon een biertje, cafeïne is gewoon koffie en al die andere dure woorden zijn gewoon suikers die uit een banaan of uit een Dextro tablet komen.
'Oh, dus je keurt het goed dat mensen doping gebruiken?' Nou ja en nee. Ja, want je hebt als duursporter heel veel slijtage in je lijf te verwerken, die je met een hap bruin brood en een kop soep niet kunt toevoegen en dus heb je 'extra's nodig. Misschien geen chemische troep of zo, nou nee, dat dan ook weer niet, maar misschien wel extra bloedcellen. Want, wie wil nou dat sportspektakel zien dat er een kleine tweehonderd mannen vijf cols opfietsen onder een brandende zon? En niet, zoals ik met mijn gabbers deed, gewoon op, in mijn geval, m'n eigen tempo, nee, die 200 moeten dat zo hard en zo snel mogelijk doen. (Het liefste zonder verzorging of drinken, natuurlijk) En dan vinden we het jammer dat ze in de afzink van de klim, ze rijden dan tegen de tachtig per uur (dat deed ik ook op de weg naar de dalen) niet op hun platte smoel gaan. Voor mij was de Berg de beklimming. En ik ben een week naar de kloten geweest.
Voor die mannen staan er nog eens drie van dat soort etappes gepland in de volgende drie dagen.
Nee, ik keur de doping niet goed, omdat er een hoop troep in je lijf komt, waarvan je niet weet wat het met je doet, later, in ieder geval. In het begin van de jaren negentig werd de wielerwereld opgeschrikt door het plotselinge overlijden van jonge renners en rensters."In hun slaap overleden" heette het. Insiders, of geïnteresseerden, zoals ik, vroegen en dachten na en, toen eenmaal het begrip EPO daar was, wisten 'we' het wel. Dus nee, geen koelerazooi naar binnen proppen.
Aan de andere kant, ik las ooit eens een artikel in een medisch blad, dat er in een portie gebakken aardappelen er 400 chemische verbindingen zitten, waarvan de chemische wereld niet weet wat die met het lichaam kunnen doen!
Maar, in ieder geval, de NOS zend het fietsen niet meer uit. Ja een samenvatting kan nog net. Er was een uitspraak van het hoofd van de club, die zei dat ze de genoemde koersen niet uitzonden omdat het maar 'trainingstochtjes' waren. Mijnheer tennist zelf denk ik. Tennis is namelijk vooral niet bewegen. Mijnheer heeft geen idee wat fietsen is. Tweehonderd kilometer met een gemiddelde van 40 in het uur! Trainen?
Laat me niet huilen. De mijnheer heeft geloof ik eerder de NS gereorganiseerd, zodat die niet meer gaat rijden als er een dreiging van sneeuwval is. NS, NOS, bijna hetzelfde.
-morgen, na de koers, meer-
Geen opmerkingen:
Een reactie posten