Heel, heel langzaam begint het te komen. De Tourkriebel of Tourkoorts. Dat gaat zo. In maart/april is de echte winter een beetje afgelopen en krijgen wij, fietsvrienden, de heerlijke voorjaarsklassiekers voorgeschoteld. Smullen. De Ronde, L-B-L, Parijs-Roubaix, Amstel Gold, noem maar op. Voor jezelf begint het seizoen ook weer, in die periode. Benen scheren, na een lange winter, de eerste langere ritten, plannen maken voor grotere tochten en, aarzelend, even kijken of de klimbenen het nog doen, en dat dan in de Limburgse heuvels. Dan komt mei, de Giro d' Italia. Genieten van kleuren en bergen en koers, op z'n Italiaans, dat wel. Uitzendingen die het niet helemaal goed doen, storingen, verkeerde tussentijden, nu ja, op z'n Italiaans, maar wel in een heerlijke ambiance.En veel Italiaans vrouwelijk schoon op en rond de podia.
Met dat voorjaar komt ook het 'verse' eten. We zijn nu voorbij de snert en de bonensoepen en de stampotten. Nee, het voorjaar begint met heerlijke verse producten. Asperges om te beginnen. Heerlijk, dat witte goud, een pondje per mondje, met ei en ham en zo en bij voorkeur met van die heerlijke kleine verse nieuwe aardappeltjes. Lekkere jus erbij en een biefstukje. (Vroeger, hoor, nu met de pensioenen zoals ze zijn, is het een varkenslapje) Maar: dit jaar nog geen asperge aangeraakt, althans geproefd. Logisch, met het vreselijke koude voorjaarsweer. De prijzen waren schrikbarend. Drie euro per pond. Da's godorie meer dan zes ouwe guldens, man. Dat betekent dat je, als je een paar mensen te eten hebt, bijna achttien euro alleen voor je groente moet neertellen! Veertig pietermannen, alleen voor je groente. Daar kun je bijna een kilo biefstuk p.p. voor kopen!
Aardbeien en radijs, kersen en zo. Maar, my god, wat een geld! Nou, nu nog even niet.
Dan komt juni. De zomergroente moet nu betaalbaar worden. Maar, nee hoor, bloemkool, 2,99 per stuk, sla en komkommer zijn iets goedkoper maar als je eens en lekkere salade wilt maken kost dat ongeveer hetzelfde als dat je je tank voor de helft vol gooit. En ook de nieuwe haring moet nu komen. Als die er is, dan begint voor mij de zomer. Maar, no way. Geen haring te bekennen en het is nu half juni! Maar haring, asperges en dat soort zaken horen eigenlijk wel bij 'mijn' zomer, zoals de Tour bij mijn zomer hoort.
Nee, ik ga niet zeuren of jeremiëren over doping en zo, ik ben daar klaar mee. De Tour is de Tour. Groots, veel, te veel, te groots en te opgefokt en soms helemaal niet leuk. Maar het is wel de zomer. Ik zou natuurlijk ook naar Wimbledon kunnen kijken. Maar, jullie kennen mijn mening over dat spelletje ondertussen wel.
Die kriebels, of die koorts, begint voor mij niet alleen met voornoemde culinaire verschijnselen. Het begint natuurlijk met het kijken naar de voorbereidingskoersen op Tv. (De Belgische Tv, natuurlijk, maar waarom dat is, weten jullie ook al, door deze Blogs.) Je kijkt naar de uitslagen van de Dauphine, je kijkt naar de Ronde van Zwitserland. (Is het je wel eens opgevallen hoe schoon, in de zin van opgeruimd, dat land is? Geen zwerfafval in de bermen, geen graffiti op de huizen, mooi en schoon wegdek. Let maar eens op. Een maf land van koekoeksklokken en chocolade en geheime banktegoeden, maar wel een 'sauber' land.)
Naast me, in de krantenbank, liggen alvast wat wielerbladen met verhalen over de Ronde. Ook dat heerlijke fietsersblad De Muur heeft een special over de 100ste Tour die verreden gaat worden. Ik lees, kijk, wordt langzaam nerveus. Ik wist, ik had de presentatie van de Tour op Tv en TXT gevolgd, dat de Tour dit jaar, de Col 'd' Ornon aan gaat doen. Die heb ik het vorige jaar bereden, mij eerste Alpenklim, ooit. (Met droog weer naar boven en in stromende regen echt stromend, naar beneden. Aan zeventig per uur op een wegdek vol golven. Speciaal en kicken.)
Maar, spek voor mijn bek, ook de Alp d' Huez wordt twee keer opgereden. En dat wordt dus twee maal een feest van herkenning. Helaas gaan de mannen niet naar de Alp via Oz. Dat is mijn zwarte beest. Ik heb daar uitgebreid over geschreven in De Berg.
Nee, ik ga het nog niet hebben over kanshebbers voor de Tour. Er zijn teveel onzekerheden. Wiggins doet niet mee, vanwege een blessure, Froome gaat aardig, Hesjedal is weer eens uitgestapt met ook een blessure.
Ik noem wel een naam. Een Nederlandse naam. Mollema. Hij gaat goed. Hij won een prachtige etappe in de Ronde van Willem Tell.
=ik ga je later nog meer vervelen=
Geen opmerkingen:
Een reactie posten