zaterdag 30 maart 2013

Vlamingen en Walen vereend. (1)

Het is zaterdag de dertigste maart 2013. Een gewone zaterdag in ons land. Nu ja, gewoon? Het is een graad of zeven kouder dan de normale temperaturen zouden moeten zijn. Het is net boven nul. Er zou een enkel sneeuwbuitje vallen in het noorden en oosten van het land, zei men. Nee, warm zou het niet worden, maar: 'what's new?' de afgelopen maanden?  (De mensen van het donker- en somberdenken hadden overigens in de Volkskrant hun woordje weer paraat toen het ging over de aanblijvend houdende koude wind uit de poolstreken. De ijskap van de Noordpool slinkt en smelt in record tempo en dus komt de koude wind van die smeltende Noordpool en die zou ons toefluisteren: 'De aarde sterft, in record tempo.')
Ons land bukt onder de economische recessie en dus gaan E.en ik het heel zuinig aan doen, hebben we besloten. Want, we moeten de mensjes helpen in al die zuidelijke landen die al jaren lang elke middag vanaf twaalf uur lekker in de zon liggen, verder niet al te veel werken, vroeg met pensioen gaan en hoge rentes van hun minieme spaartegoeden trekken en dan boos zijn dat ze failliet gaan.
Goed, dat is wat ik een beetje heb meegekregen, de afgelopen week. Verder weet ik het niet helemaal zo, wat er gebeurt in de wereld. Ik ben te druk bezig met mijn eigen werk en heb een aantal drukke weken in verband met een renovatie achter de rug en, samen met E., een druk leven met onze kleindochter die (gelukkig maar even) in het ziekenhuis lag, voor een infectie. Ze is weer helemaal beter gelukkig. Dat in tegen stelling tot de man van een vriendin van me die heel binnenkort gaat sterven, nu ja, hij neemt waardig afscheid en dan zou ik bij al dat emotionele gedoe ook nog eens moeten begrijpen dat een minister het woord 'Template' gebruikte en waar dat wel of niet hoort en waarvan hij zelf wel/niet besefte wat het betekende, dat woord?
Nee, ik ben niet erg 'gefocust', momenteel, nu ja, op mijn eigen dingen dan. Mijn boek is 'bijna' af en ik ben druk met de finale, die toch wel spetterend moet worden.
Ik doe verder mijn ding, buiten dat waar ik echt mee bezig ben, allemaal een beetje op de autopilot. Ik ben fysiek ook helemaal naar de kl....! Ik ga je opbiechten dat ik vanmiddag een slaapje deed op de bank. (Wie doet dat niet?) In mijn gedachte was ik een minuut of vijf vertrokken. Dat was rond drie uur. Ik werd, met een schok en een droge mond, rond zessen wakker! E., lief van haar en moordwijf die ze is, had me 'laten liggen', want ze wist dat ik moe was. (Die renovatie heeft er heel erg in gehakt, begrijp ik nu!) Goed, dat was Somberman weer even.
Ik had dus wel even willen fietsen deze morgen. Ik was al gekleed in tenue en zette de helm op, maar E. riep me. 'Joh, het sneeuwt nu echt stevig!' En dat was zo. Een aardige witte bui legde strepen over de paden die ik wilde berijden. Dan morgen dus maar. Nu heb ik een probleem, want: morgen is de Ronde. De dag dat België, althans het Belgische volk, beseft dat ze een (1) volk zijn. Dat ze wel Oost- of West Vlamingen zijn, of Antwerpenaars, of uit Brabant komen of uit Henegouwen of Luxemburg, maar dat ze beseffen dat het vandaag de dag is dat het koninkrijk deze ene dag van het jaar, een natie is. Verdwenen lijken opeens alle tegenstellingen tussen Nederlands- en Franstaligen. Verdwenen lijken alle economische en sociale tegenstellingen, verdwenen lijken opeens de oude wrokken die al vanaf de Gulden Sporen slag, in de veertiende eeuw, zijn opgestegen en dat volk hebben vergiftigd en verdeeld.
Nee, morgen is België weer eens een (1) natie. Morgen staat het Belgische volk als een volk langs het parkoers. Langs al die 'weggeltjes' en die 'kasseien' en die 'bergskes' (ik citeer, vrij, Karel van Wijnendaele, de 'oprichter van de Ronde, hier) die zijn coureurs: 'als tjoolders langs de wegen wilde zien schavielen'. Of zoiets.
Al dagen is men in Vlaanderen bezig met de Ronde. Fout, het is De Ronde. Zoals wij altijd bezig zijn met De Elfsteden tocht. Veel vooruitblikken op Tv en en in sportprogramma's, er wordt gesproken met de kanshebbers, er zijn heel veel veel commentaren over het weer en de route en grote, echt hele grote pagina's en bijlages in de kranten. Maar, er is natuurlijk wel een verschil, dat begrijp je. Waar wij moeten wachten op ijs en vorst en kou om onze mannen en vrouwen, het woord helden/heldinnen is heel besmet trouwens, las in de Volkskrant, hebben de 'Zuiderburen', ja, het klinkt oubollig, maar goed, zij hebben elk jaar dat Volksfeest. Elke eerste zondag van april, hoewel dat nu toevallig op de laatste dag van maart valt, is het hun hoogtijdag.
Ik lees al dagen de TXT pagina's op de Belgische Tv, heb de afgelopen voorbereidingswedstrijden zoveel als mogelijk is, ik werk ook nog, gezien en heb de 'koorts' nu ook te pakken. Dat is iets, dat je alleen kunt voelen als je een liefhebber van dat grootse evenement bent. Het is zoiets als de klassiekers in het voetbal. Zoon S., abso 020 fan en vriend en ex collega F. S., abso 010 fan, weten wat ik bedoel. Maar: hun spanningsboog is maar twee maal drie kwartier. Mijn spannings-boog begint al weken van te voren. Kijken hoe Boonen is, hoe Cancellara fietst, is Terpstra in orde? Kijk uit voor Chavanel en Roelandts. Lieuwe Westra? Niemand noemt hem, maar die kan dit toch ook? Sebastiaan Langeveld, verrek, die rijdt ook sterk. Die gekke Fransoos, kom, hoe heet 'ie nog maar weer? Oh ja, Voeckler, dat maffe mannetje. En, vergeet die leuke Greg van Avermaet en die nare Cavendish niet!
Als ik dan de E3 prijs heb gekeken, me heb vergaapt aan de Drie  daagse van Panne-Koksijde , genoten heb van Gent-Wevelgem, en alles op een rijtje heb gezet, nou dan weet ik het allemaal nog steeds niet.
Ik denk, dat Sagan de Ronde wint. Ik wil dat Boonen de Ronde wint, voor de vierde keer en recordhouder, ik hoop dat Langeveld wint, weer eens een Nederlander op het eerste plan, maar ik ben bang dat er een Italiaan wint, die we niet zo mogen.
Morgenochtend. 0915. De start. Michiel Wuyts en Jose de Cauwer, top verslaggevers, gaan de ronde verslaan. De Ronde gaat van start. Ik ga het zien. Ik ga genieten. En, als het misschien eens niet sneeuwt, kan ik zelf nog een uurtje of wat fietsen? Zelfs de Belg stopt af en toe een uurtje met uitzenden!




Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Het nieuwe verraad

 In 1938 vloog Neville Chamberlain naar München, de hoofdstad van Beieren, in Zuid Duitsland, om onderhandelingen te voeren met de (tot nu t...