Wat is een vrije dag hebben toch heerlijk, schop ik nu een enorme open deur nog even snel uit zijn scharnieren. Vandaag was mijn eerste 'vakantie' dag. Ik had, zoals oudergewoonte, de hele vakantieperiode van juni tot eind augustus doorgewerkt. Er zijn veel collegae die in de zomer juist weg willen en het maakt E. en mij niet zoveel uit. We zijn gelukkig niet meer gebonden aan de vakanties van onze kinderen en zijn 'vrij in onze bewegingen' wat dat betreft. Maar m'n vakantie uren stapelden zich ook op, dus wilde ik ze niet laten vervallen, zeg maar. Ik had me voorgenomen om een stuk te gaan fietsen vandaag, zoals ik eerder al schreef en deed dat dus ook. Rond een uur of tien stapte ik op mijn fietsje en reed een pracht stuk, niet al te ver, niet al te lang, niet al te snel, vanaf Amstelveen en via het Gein naar Weesp en zo verder langs de oostoever van de Vecht, die oude rivier die door de Romeinen al werd bevaren. Ik was helemaal in 'sync' zoals dat tegenwoordig heet, met mezelf, met mijn lichaam en met de wereld om me heen. Een heerlijke en ontspannen dag. (En ik heb nog een tiental dagen te gaan.)
Ik reed terug via het fietspad langs de A2. Dat fietspad ligt afgesloten van het enorme drukke verkeer van misschien wel van een van onze belangrijkste hoofdverkeerswegen en is van die snelweg door een metershoog geluidsscherm. Je ziet dus geen moer van het verkeer en je hoort dat ook nauwelijks. Bij het tunneltje van de Baambrugse Zuwe onder de A2 door, haalde ik een man in. Hij was een leeftijdgenoot en had een fraai retro 'Panasonic' shirt aan. (Voor de oudere wielervolger) Ik ging naast hem rijden en keek, zoals je dat doet, naar zijn fiets. Op het, wat ouderwets aandoende, maar nog steeds fraaie en mooi blauwe frame las ik de naam van de maker: Jan Legrand. Dat opende een hele doos met herinneringen! Jan Le Grand of Legrand was een Amsterdamse fietsenbouwer die mecanicien was bij Peter Post (maar ook framebouwer bij die ploeg, voor zover ik me herinner) en zijn TI Raleigh ploeg. Die wielerploeg was voor het wielrennen wat het toenmalige Nederlandse elftal was voor het voetbal. Totaal wielrennen. Het maakte niet uit wie er won van de ploeg maar dat iemand van de ploeg won en dat gebeurde dan ook, jaren lang. Maar goed. De man reed op een le Grand frame, behoorlijk opgepimpt met Shimano schakelsysteem en zo voort. De man, hij noemde zijn naam, maar, helaas, helaas, ben ik die kwijt, vertelde fraaie verhalen en nam bij de afslag naar de camping van Het Fort aan de Winkel afscheid. Al weer zo'n heerlijke ontmoeting op de fiets.
Een andere ontmoeting, niet op de fiets, maar dan virtueel, deed ik gisteravond.Ik las mijn mail en kwam een berichtje tegen van de Fietsersbond. Een hele knappe mevrouw, en dat woord heeft beide betekenissen, had een onderzoek gepubliceerd over 'Fietsen in Nederland'. Het rapport heet "Fietsen in cijfers", en je kunt het vinden op www.fietsersbond.nl. Ik heb het rapport met plezier gelezen en stond niet echt verbaasd, maar kreeg wel een heleboel nieuwe en opzienbarende feiten te lezen.Want: wist je dat er in geen enkel westers land, had de onderzoekster, (kom, ik noem haar naam, ze heet Sophie Westervoort), uitgevogeld, met een 'westerse' economie zo veel gefietst word als in ons land? Er worden 200 miljard reizigerskilometers per jaar afgelegd, waarvan 8%, dus eh, 1% van 2 miljard is, eh, effe kijken ongeveer, een, nou ja, heel veel, op de fiets. Wist je dat vrouwen tussen de, dertien en vijfenzestig de meeste fietsbewegingen maken? Dat de auto het aflegt tegen de fiets in de stad? En dat er per dag 5 miljoen mensen goed zijn voor 14 miljoen ritten op de fiets? En dat er op maandag en donderdag daar een miljoen bij geteld moet worden?
En dat in groot Mokum het fietsgebruik slechts gemiddeld is?
Dat laatste trof me even, want ik ken groot Mokum, ik sta in de ochtend vaak buiten te werken en zie stromen fietsers langs komen. Maar nee, in de stad is het een gemiddeld gebruik. En toen viel het kwartje, natuurlijk.
Sophie zegt ook dat autochtonen de grootse fietsgebruikers zijn, in tegenstelling tot de allochtonen. Nu is de stad natuurlijk heel druk bevolkt door allochtonen dus dat kan het cijfer verklaren. Een andere verklaring is dat heel veel mensen vanuit de 'overloop' gemeentes, tachtiger jaren taal, naar het werk komen met de auto. Almere, Weesp, Purmerend en Lelystad zijn dan die overloopsteden. Een fraai rapport met heldere diagrammen en vragenlijsten. Als je geïnteresseerd bent: zoek die site eens op.
Maar ik ben een iets bovenmatig gebruiker van de fiets, heb ik uit de stukken begrepen. Ik fiets meer dan de gemiddelde Nederlander en vaker en verder. Maar ja, dat wist ik al. Sorry hoor Sophie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten