(Dit wordt een lang verhaal in heel veel delen, blijf me volgen, of juist niet, even goede vrienden, natuurlijk, ik neem je niets kwalijk.)
Dit is um dus, het plaatje hierboven, de nieuwe fiets. Een Bianchi Via Nerone. Dat zegt de meesten van jullie, niet fietsliefhebbers, helegaar naks en niemendal, maar het is mijn nieuwe tuigje om de wereld mee te bestormen, segt maar dramatisch.
Tsja, een apart verhaal. Ik ben natuurlijk al dik veertig jaar een heel verwoed fietser. Mijn eerste 'echte' race fiets was een Rally, niet te verwarren met een Raleigh. Nee, deze fiets kwam niet van een gerenommeerde fietsenmaker, hoor, nee, maar uit de Wastora winkel.
Wie kent die winkel nog? Wastora was een witgoed zaak, door twee Zaanse broers opgericht, met het oog op het 'kleinere' publiek, de niet zo veel verdienende mens, dus. Wastora was een afkorting van WAsmachines, STOfzuigers, RAdio's) en was, zoals ik al schreef, een Nederlands, nu ja goed een Zaans, bedrijf en werd in 1953 opgericht door de broers Cees en Klaas Molenaar. Dat was heel goed getroffen in Zaandam, later Zaanstad, want dat was in die jaren een stad waar weinig inkomen gegenereerd werd. Zaanstad/Zaandam werd arm, de zoveelste industriële revolutie was bezig, Zaandam had zich daar niet op gericht, ere geen rekening mee gehouden, de oude industrie, vooral molens, zouden wel blijven werken en zo, Duyvis/Verkade, het ging gewoon door, toch? Maar de streek werd overspoeld door Turken die voor lage lonen in de Zaanse industrie gingen werken en in die stad gingen wonen en ik maakte deel uit van die merkwaardige teloorgang van het ooit oudste industriële gebied van Europa, misschien wel het oudste industrie gebied ooit van de wereld. Ik werd dus ook deel van die teloorgang van Zaandam. (Triest dietepunt van Zaandam/Zaanstad is het optreden van ene Vlogger, ik weet zijn naam niet eens meer, maar hij heeft een vet contract bij een of andere commercieel zender, triest en schandalig) Ik woonde daar, in die wijk tussen 1973 en zeg maar 1984. Tpen was die wijk nog acceptabel, hoor.
Ik heb ook nog meegemaakt dat AZ (67), zoals de club toen nog heette, kampioen werd, met onder andere Hugo Hovenkamp. Sterker nog, ik ben in het, toenmalige AZ stadion geweest, heb daar een wedstrijd bijgewoond, maar wist niet hoe snel ik weer naar buiten moest komen! Voetjebal is gewoon mijn ding niet, wat een saai gedoe!
Maar bien, ik kocht die fiets, reed door de polders, voelde me happy en zo, maar toen moest ik weer gaan varen, de KM dus. Ik gaf de fiets aan een Engelse jongetje dat bij ons op de galerij woonde en die was daar dolgelukkig mee. Zijn naam was Chris Froome. Jaren later won hij de TDF en de GDI en de VDE.
Natuurlijk niet, nee, gewoon om jullie, luie lezertjes even wakker te schudden!
Na die zogenaamde 'west term' kocht ik mijn eerste echte racefiets, een Batavus Course. Ik heb der jaren op gereden en ben op die fiets een echte fietser geworden. Samen met mijn toenmalige maatje Frits, die al wat jaren ouder en ook een betere fietser was, reed ik onder andere in Limburg en de Ardennen. En nee, klimmen was/is mijn ding niet. Nooit geweest, zal het ook nooit worden. Ondanks dat heb ik wel in Frankrijk gereden en ja, de Alpe d' ook beklommen, maar dat was weer op een andere fiets.
De Batavus Course ging weg, ik kreeg een ongeluk en het frame werd opgereden door een dikke dame op een fiets die een verkeerde bocht nam.
(Er kwamen meerdere frames voorbij, vaak 'gesponsord' door een toenmalig maatje die fietsenmaker was en waar ik in de weekends werkte, maar die de strijd tegen de verslaving aan de coke niet aan kon. Dus reed ik op wat onbekende en nauwelijks betrouwbare fietsen, maar ja, ik fietste! En daar ging het me om.)
Later kocht ik een heuse racer bij Jan de Haan, een goede fietsenmaker, zijn broer is de meer bekende broer Gerrit de Haan uit Ouderkerk a/d Amstel. Die fiets die ik toen kocht was een Concorde Treviso. Concorde was een Nederlands fietsmerk dat het toen heel goed deed, voornamelijk door dat de PDM ploeg, die overigens erg onder vuur lag, door allerlei omstandigheden, ze werd ook wel: "prestatie door manipulatie" ploeg genoemd en meer van dat fraais. Op die fiets, de Concorde Treviso, heb ik meer dan twee maal de wereld rond gereden, qua kilometers dan. Ze, fietsen zijn vrouwelijk, staat nog steeds in mijn 'schuurtje'. Gedemonteerd, dat wel, alleen het frame is er nog, de rest was op en versleten, mag het na meer dan 150.00 kilometer?
=tsja, nu nog verder over de 'nieuwe' fiets, dus.=
Geen opmerkingen:
Een reactie posten