Parijs is nog (heel) ver, zei il pelle vecchio, het oude vel, de bijnaam van Joop Zoetemelk in Italië, altijd. En ja, da's waar, Parijs is natuurlijk nog heel ver, want de TDF is nog niet eens begonnen. Eerst komt het WK voetbal in Rusland nog. Velen verheugen zich daarop en dat is begrijpelijk. Nu het Oranje elftal niet meedoet, net zoals ze niet meededen aan het EK in '16, is mijn interesse niet gewekt natuurlijk. Mocht ik supporteren, dan zal dat voor de Belgen zijn, buren en ooit Nederlanders, jaren terug, overigens.
Maar goed, op zaterdag 0707 gaat de TDF 2018 weer van start. Het zal een hele aparte ronde worden. Want: we weten niet eens of de grote kanshebbers van die ronde, Froome en Dumoulin, wel meedoen. Zoals je weet heeft de viervoudige winnaar wat problemen met een overdosis van Salbutamol, een puffertje om astma aanvallen tegen te gaan. Dumoulin heeft zich (nog) niet uitgesproken over deelname. Dus ja, om nu een 'Pronostiek', zoals de, door mij zeer gewaardeerde Vlaamse commentatoren, Wuyts en De Cauwer, altijd een prognose noemen, te geven is natuurlijk moeilijk. Maar: stel dat Froome en Tom D. niet meedoen. Wie zie ik dan hoog finishen? Ik schrijf even Nibali, Quintana, Bardet, Yates op. Mijn outsiders voor het geel zijn dan Valverde, Thomas en Jungels. Vooral die laatste heeft me een ploeg om zich heen!
Voor het groen: Gaviria, ik wed daar een beetje op, maar ook Matthews, net als vorig jaar, maar Sagan, zeker en Cavendish.
Voor de bollen: Alaphillipe, Barguil, Bardet. Sterke klimmers, rank en slank.
Een totale verassing kan uit de hoge hoed komen, voor de gele-, de berg- en de witte trui: namelijk Egan Bernal. Een supertalent die voor SKY fietst. Let op hem, een eenentwintigjarige Colombiaan. Als outsider voor het wit noem ik: Kudus, een man uit Eritrea. (Ja, daar fietsen ze ook, schijnt het!)
Het gaat een loodzware TDF worden. Een ploegentijdrit, een rit door "'l Enfer", de drie ritten door de Alpen, met o.a. De Alp erin, en dan ookj nog eens drie ritten door de Pyreneeën.
Daar wacht de coureurs een 'onbekende' klim, bij ons kijkers en niet fanatieke Pyreneeën fietsers dan, namelijk de Col de Portet. Die etappe is slechts 65, ja vijfenzestig, kilometer lang, heeft twee beklimmingen van de eerste categorie en het sluitstuk is een beklimming van de HC. Het aantal klimkilometers is de helft van de afstand.
De grap is, dat de organisatie een soort Formule 1 start heeft geregeld. Dus: de renners starten op een soort grid. De man in het geel start vooraan, nummer twee daar schuin achter en zo voort. En dat al op de eerste beklimming van de dag. Sensatie, denk ik! Dat is op woensdag 2507. Kijkt allen!
Tot zover een eerste indruk van de TDF van dit jaar, later meer!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten