Wie (her) kent hem niet, nu ja, de mensen van mijn generatie dan? Hij heerste in het wielrennen van de jaren zestig en zeventig, zoals maar weinig renners dat ooit voor hem, maar zeker niet na hem, deden. Hij won vijf maal de TdF, vijf maal de GdI en een keer de VdE. Drie maal werd hij wereldkampioen, zeven maal won hij Milaan-San Remo en vijf keer Luik-Bastenaken-Luik. Nu ja, de koersen die hij niet won kunnen op de vingers van een hand geteld worden: Parijs-Tours, die won hij nooit, en hij heeft nooit gewonnen, maar ook Bordeaux-Parijs won hij noot. Maar dat laatste kwam omdat hij daar nooit aan deelnam. Merckx won in totaal 525! wedstrijden/etappes. Denk je dat eens in! Hij wilde niet alleen winnen, hij kon ook alleen maar winnen! (Hm, rare zin.) Maar, in ieder geval: hij werd "De Kannibaal" genoemd, door al die zeges die hij bij elkaar haalde. Zijn tegenstanders waren daar niet blij om, natuurlijk, da's begrijpelijk. Maar ook zijn ploegmaten hadden de nodige kritiek op hem. Zo liet hij Martin van de Bossche, een goede knecht, bijvoorbeeld niet de zege in een etappe waarin zij met zijn beiden als nummers een en twee over de meet kwamen, maar Eddy wilde die ook winnen, zonder enig voordeel in klassementen overigens. Van de Bossche zei toen iets als: "een groot coureur kan een groot gebaar maken tegen een kleine renner", zoiets, maar de Kannibaal wilde gewoon zelf winnen!
Maar: het staat wel vast dat Eddy Merckx de meest belangrijke coureur ooit is geweest, zonder twijfel. Hij reed in de jaren dat het "hippe" volkje nog onder invloed was van de "Flower Power", net aan de hash ontdekten en dat in die dagen de eerste maanlanding plaatsvond. Niets kon hem deren. Na de afloop van zijn carrière benoemde de koning van België hem tot Baron Merckx. Terecht!
Heeft de baron een opvolger? Nee! Nu niet en nooit niet. Het zal noot gebeuren. Hij staat eenzaam en alleen op de hoogste plek op het wielerpodium. (Oh ja, hij is een keer "betrapt" op doping, in Italië, maar het verhaal hield geen stand en hij werd, hoewel uit de GdI gezet, verder vrijgesproken. Zou Froome, de man in het geel, ooit een opvolger van hem worden? Nee, nee, nooit. De geboren Keniaan is een man die alles focust op de TdF. Dat deed LA ook, trouwens en daarom komen ze nooit in aanmerking voor de bijnaam: "de grootste".
Froome, ja, daar moet ik het over hebben. Ik mot hem niet. Net "asdat" ik LA niet most! Beide renners zijn/waren te gelikt, te mager, te vlot, hadden een veel te hoog beenritme en zagen nauwelijks af. (Zelfs de baron zag af en moest af en toe aan de zuurstof, de O2, zeg maar.) Deze huidige man in het geel, versnelt waar niemand kan versnellen, rijdt de zaak op een hoop waar niemand dat kan. Hij is van de SKY ploeg, de meest dure ploeg uit het prof peloton. Een ploeg die niet zo veel wint, maar waar men wel heel belangrijke koersen wint. Een ploeg die een beetje in opspraak raakt. Dat kan, dat gebeurt veel. De ploeg is zo rijk dat ze, misschien hé, ik zeg misschien, wel eens voeding supplementen zouden kunne gebruiken die zo duur zijn dat andere ploegen ze niet kunnen veroorloven en ja, ik heb het over de veel besproken "Ketonen". Dat zijn lichaamseigen stoffen. In het kort: ik ben geen chemicus, maar Ketonen komen vrij bij vetverbranding. Ze zijn pas sinds kort op de markt, hoor. 3500 euro per liter, begreep ik. Wat ze doen is dat ze je meer energie leveren dan "glucose", suikers zeg maar, en dat ze helpen bij je eigen vetverbranding en je "laten af vallen." Waar? Niet waar? Ik zie hoe mager die Froome is, hoe hard zijn minder magere ploeggenoten door kunne fietsen en ja, ik ben een fan van complotten en zo. Maar: is het bedriegerij? Ik weet het (nog) niet.
Gesink viel weer eens, "gelukkig op een dikke Spaanse toeschouwer", vertelde hij. Mollema raakte het pad ook wat kwijt, maar ja, ze staan nog "goed" in het klassement. Verder is het sukkelen bij Jumbo/Lotto en mijn favoriet: John 'Beton' Degenkolb. Nu ja, "Parijs is nog ver", denk ik dan maar!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten