Wat ging er mis?

Vandaag was de langverwachte en ook de, een beetje gevreesde etappe naar Neeltje Jans, dat "werkeiland" in de Oosterschelde. Langverwacht, door de liefhebbers dan, ja, want het zou wel eens een "waaieretappe" kunnen worden. Gevreesd, door de coureurs dan, want het zou wel eens een waaieretappe kunnen worden. (En ja, het werd ook een drama voor velen) Een waaieretappe, ja. In het kort: De wind staat schuin voor. De coureurs duiken, half, in elkaars wiel. De voorste rijdt (de wind komt van rechts) zo veel mogelijk aan de rechterkant van de weg, nummer twee rijdt schuin/half achter hem, nummer drie weer schuin/half achter hem en zo verder. Maar, de weg is maar 'twaalf' fietsen breed, ik noem maar wat. Dus nummer dertien zal ook weer helemaal rechts van de weg moeten gaan rijden, nummer veertien weer half/schuin in zijn wiel en zo verder. Dat is dus een waaier. Nu zijn er dan mannen die niet zo snel een nieuwe, mogelijk derde of vierde waaier kunnen vormen en ja, die hangen dan: "op het kantje", zoals men dat noemt. Da's een rotplek, want je hebt misschien iets van het "zog" van de man voor je, maar niet heel veel en de man in zijn wiel al helemaal niet. Op hun beurt "trekken" die dan ook een waaier, die al gauw een stuk achter de eerste twee ligt. Dat heet, heel oneerbiedig: de "mongolenwaaier". En, ook heel oneerbiedig, daar zaten dus de NL kanshebbers in, mannen als Gesink, Kruijswijk, Ten Dam en Mollema. Dat gebeurde al ver voor Rotterdam en al helemaal ver voor de slag die nog zou gaan gebeuren op de dammen en dijken die naar het eindpunt "Neeltje Jans", in het Zeeuwse, voerden. Voor die tijd waren er al heel veel kanshebbers op de eindzege "afgepierd", zeg maar. Ook Nibali en Valverde misten de slag en nog wat Franse kanshebbers, maar vooral de Jumbo ploeg ging de bietenbrug op.
(Die bietenbrug, nu ja, dit is even een anekdote, die bestaat echt, trouwens. Het is een voetgangers- en fietsers brug die in Halfweg, (een dorpje halfweg tussen Mokum en Haarlem ligt), over de ringvaart van de Haarlemmermeerpolder is gelegd en die meteen toegang geeft tot de voormalige "suikerbieten" fabriek die daar staat. Bietenbrug? Suikerbieten? De bietenbrug opgaan? Nou ja, ik vind hem leuk!)
Hoe kan dat? Hoe kunnen ervaren Nederlandse coureurs zo de slag missen? Ik bedoel, wij, Nederlanders, weten als geen ander waar de wind zit, hoe die gaat waaien. De jonge coureurs worden er op getraind in hun jonge jaren! Die mannen doen niets anders dan "waaierkoersen" rijden tijdens hun jonge jaren. Zelfs een "toerist" als ik ben, weet wat een waaier is. Ik kan daar in rijden, het is geen "science", of zo. En nu missen die NL profs de hele koers? Belachelijk en er zal waarschijnlijk heel duidelijk over gesproken worden in de diverse hotels.
Nu ja, Dumoulin, de meest gefrustreerde renner van gisteren, die was er wel bij! Hij had wel opgelet. Hij is een Limburger en heeft natuurlijk meer gekoerst in België of Luxemburg, waar waaiers niet zo vaak voorkomen, maar, hij had zijn ogen open en zijn verstand bij elkaar. Dus had hij de, toch wel aanwezige, frustratie van gisteren, naast zich neergelegd en was gewoon bezig met zijn vak. Dit in tegenstelling tot onder andere Nibali en Valverde en de grote Nederlandse mannen.  Die Valverde laat zich nogal eens meer verrassen, overigens.
Het was, hoe dan ook, een geweldig spannende etappe. Naast de fietsbeelden van de coureurs, zag je het Utrechtse, het Zuid-Hollandse en het Zeeuwse landschap op zijn fraaist. Wat een water, wat een dammen en dijken en wat een fraaie luchten. De Belgische commentatoren hadden niets dan lof over ons land, over onze prima wegen en over onze fietspaden. Na het zien van deze beelden houd ik nog meer van mijn land dan anders, geloof ik.
Er was noodweer, enorme regenbuien en onweer, maar de finale was weer goed. Ik zag Cavendish gelukkig verliezen en ik weet dat Dumoulin de witte trui heeft. Maar, hoe kunnen die kanshebbers nu zo veel tijd verliezen? Morgen koop ik de kranten en laat ik het weten!