Ja, ja, als je, door de resterende splinters van die enorme open deur die ik net ingetrapt heb heen bent en je jezelf niet al te veel beschadigd hebt, dan zal ik het nut van het fietsen nog eens uitleggen. Niet dat je nog veel uitleg nodig hebt, natuurlijk, als lezer van dit Blog, of van voorgaande Blogs. Ik ga er namelijk (vrij) klakkeloos van uit dat je zelf dus ook fietst want anders zou je dit Blog niet lezen maar andere interesses hebben. (kijken naar Geer en Goor, of Kafka lezen of naar Bach luisteren of gewoon, met een
biertje/sherry/witte -/rode - of rosé wijn op de bank zitten bij te komen van alweer een dag.)
Ik heb het al meerdere malen geschreven, geloof ik. Er komen steeds meer onderzoeken van geleerden en onderzoeksinstituten en steeds meer rapportages over het nut van het fietsen en de gunstige resultaten daarvan op de mens. Ok, ik weet dat er heel veel duistere praktijken gebeuren bij heel veel onderzoeken. Ik ken de namen niet allemaal meer hoor, van frauderende artsen, psychiaters, psychologen en dat soort mensen meer, die het nodig vonden om hun onderzoeksresultaten aan te passen aan hun bevindingen. Nu ja, ik geloof dat het eerder net omgekeerd was, maar je begrijpt me. Ik herinner me een voorbeeld. Daar werden vleeseters al geweldige agressieve mensen en vreselijk kloothannesen neergezet die zo agressief en zo hufterig werden door het eten van (rood) vlees. Achteraf scheen de onderzoeker van dienst dat allemaal bij elkaar gefantaseerd te hebben in zijn zucht naar publicaties. Ik begrijp dat wel. Nee, nee, niet van het vervalsen van onderzoeksresultaten, maar dat je, als geleerde zijnde, je naam op of boven een rapport wilt hebben. "IJdelheid Uw naam is vrouw", zei men vroeger, maar da's gelul natuurlijk. Zo'n onderzoeker is ook ijdel en dan niet op uiterlijk of kleding, maar gewoon ijdel om z'n naam te lezen. Ja, en niet alleen op een rapport van zevenhonderd pagina's waar geen hond naar kijkt, maar wel op het feit dat 'ie op HET NET is. Zoals ik als schreef, ik herken dat. Mijn eerste boek "Over mijn toeren" was nog maar net uit. Ik googelde wat over mijn naam en 'WTF!' ik kwam wel negen keer voor op dat NET. Ik kan me nu, met mijn Blogs en mijn drie boeken, tot pagina 18 terug tracen, als ik mijn naam intik. Maar, dat hebben jullie zelf ook allemaal.
'Man. I am famous', denk je even en heel even, ik ben ook maar een gewoon mens, voel je je ook beroemd, maar dat is allemaal gel.. en Bullsh..!
Ik denk nu even aan een mooi stuk cabaret van Wim Kan. Hij beschrijft het leven in Artis, van rond 1900. Daar is de directeur bezig met een proefschrift over beren. De bewaker van de beren, Flipse, komt rapporteren en zegt, hij moet toch wat rapporteren, dat hij twee beren 'broodjes zag smeren'. Vandaar het jeugdliedje.
"Ja, eikel je bent weer in Zeeland zeker met je Luctor et Abortus?" Ok, ik drijf weer af. Maar goed, het ging dus om die onderzoekers en hun onderzoeken. De publicaties op mijn bureau, een echt bureau, geen blad op mijn scherm, qua bureau, begrijp je, geven dingen aan die onderzoekers hebben onderzocht en die onderzoeken zeggen allemaal, eensluidend: 'Van fietsen wordt je gezonder en je wordt minder gauw en minder vaak ziek en het is goed voor je donder.'
Joh!
Nee, ik ga hier niet mijn dossier ziektegevallen opnoemen. Maar, (hij gaat het wel doen, hij gaat het wel doen!) nee, ik ga het niet doen, maar ik ben de afgelopen tien jaar wel twee maal bij de huisarts geweest. De ene keer omdat mijn oren uitgespoten moesten worden en de laatste maal omdat ik een kleine check up wou voordat ik 'De Berg' zou gaan beklimmen.
(Lezers van mijn werk hoor ik nu kraaien: hij liegt, hij liegt, lees dat maar eens in 'Over mijn toeren', en nee, die hebben ongelijk, dat was in 2002, lekker puh)
'Ga je nu nog eens eindelijk aan je verhaal beginnen, saaie lange l..', hoor ik mijn critici H,B en W nu blèren. Nee, zo zeggen ze het niet, want het zijn allemaal ex militairen en hun taal is natuurlijk veel meer gekuist. 'Jo, Lucas, vergeet even die omstandige randverhalen en verhaal nu dat wat je te verhalen hebt', zo gaat ongeveer hun commentaar. Het zijn wel opgevoede mannen en een vrouw, immers.
--Nee, doe ik niet. We hebben vandaag opgepast op de kleinkinderen en doen dat morgen weer, we zijn nu moe, allebei en gaan zo naar bed om eens lekker te gaan pitten, 'denken' we--
Geen opmerkingen:
Een reactie posten