Dit Blog is net als de TDF zelf, er zijn steeds meer uitvallers (lezers) dan er deelnemers zijn. Niet dat ik daar mee zit, ik vind het veel te leuk om te doen! Voor vandaag viel het aantal uitvallers, in het fietsen dan, nogal mee, nul, tot nu toe, maar het zou zo maar kunnen zijn dat morgen Marcel "Der Blitz" Kittel uit zou kunnen vallen. Hij reed de hele etappe al ziek en zwak achter het peloton aan, behalve dan in het tussensprintje, waar hij zijn naaste belager, Matthews, nipt klopte. Mocht Kittel ziek worden of uitvallen, dan neemt de renner van Sunweb de groene trui over. Dat is voor mij wat dubbel. Kittel is een van mijn favorieten. Ik vind het een keigoede coureur en nog eens een vrolijke en sympathieke man bovendien. Maar ja, Matthews rijst wel voor de, zoals ik al zei, in mijn ogen nog steeds Nederlandse ploeg, Giant Sunweb en ja, dat is ook wel belangrijk. (Zie even mijn vorige Blog, over buitenlanders in vaderlandse sient.)
En over Matthews gaat dit Blog. Die man, een Ozzie van 27 nu, won vandaag in een geweldige sprint de etappe naar Rodez. Matthews, bijgenaamd 'Bling', zit op het vinkentouw. Hij is niet een typische sprinter als Kittel, of Groenewegen of mijn andere favoriet, John 'beton' Degenkolb, maar hij is meer een puncher, een "puncheur" zoals de Fransen dat noemen.
Een coureur die op het laatst van de etappe nog eens een extra klap uit kan delen, nog net even iets over heeft om voor de zege te gaan. Dat is een aparte specialiteit. Je hebt, als renner, dan al de ziel uit je lijf moeten rijden, hoewel? Vaak zit de man verborgen in de buik van het peloton, maar ja, je mot die 200 kilometer wel doen, natuurlijk, in dezelfde hitte en over dezelfde wegen als je kopman.
Er zijn meer van dat soort coureurs. Ik noem even Philippe Gilbert en Greg van Avermaet, beiden Belgische renners. Van Avermaet won in Rodez, een slaperig maar fraai stadje in het midden van "La douce France" de etappe, nu twee jaar geleden.Tot die tijd was hij een 'net-niet' coureur geweest. Oh ja, een geweldig goede renner en een aimabel mens, maar ja, hij werd net altijd tweede, derde of reed top vijf. Na zijn etappe winst in Rodin ging de grote deur voor hem open en begon hij te winnen. Zijn hoogtepunt was de winst in Parijs-Roubaix, van dit jaar.
"Alle ogen zijn gericht op Kwatta", zei onze baksmeester in mijn marine opleiding,altijd als we de wal op gingen en hij ons moest wijzen op ongepoetste schoenen of een niet rein, zindelijk hoofddeksel. Nu, vandaag waren ook alle ogen gericht op Kwatta, en het Kwatta soldaatje van vandaag was natuurlijk Van Avermaet. Wuyts en De Cauwer waren allebei al behoorlijk nerveus naar het einde van de rit toe. Een doorsnee etappe weer, een groep van vijf man, ingehaald op een paar kilometer van het einde.
Toen kwam de finale: een machtige finale. Onder het vod gingen Gilbert en Van Avermaet aan, met in hun wiel Matthews. Die liet zich helemaal niet gek maken en pakte, tien meter van de streep, het wiel van Gilbert en liet de Belgen hulpeloos achter. De tweede etappezege in twee dagen voor de Sunweb ploeg. Ze zijn in een flow, ze zijn in the winning mood.
Mooi dat Matthews ook nog eens punten voor het groen pakte door de overwinning, want Kittel was nergens en, zoals ik al zei, misschien ziek? Veel mogelijkheden heeft de Ozz niet meer hoor, om het groen te belagen. Misschien is er nog een etappe waar hij een sprint kan winnen, maar dat zie ik niet helemaal in.
Nee, nee, nee, ik ben gisteren niet op de "quatorze juillet" ingegaan. Je begrijpt het, een jaar terug werd Frankrijk weer verscheurd door een magoggel met IS achtergrond, die 86 mensen de dood in hielp met een vrachtwagen! Nog steeds walgelijk en nog steeds op mijn netvlies gebrand!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten