Nu ja, wint een Duitser (4) vier, had er moeten staan want Kittel heeft zijn vierde zege binnen tien dagen gewonnen en op een fraaie en gewoon faire manier! Een rechtdoor sprint, met John Beton als tweede en: groot compliment, Groenewegen als derde! Je moet het maar doen, in je eerste TDF al vier keer binnen de eerste tien te eindigen! Dat wordt nog wat met die Mokumer, let op mijn woorden. Hij is de beoogde aflosser van Kittel, binnen drie jaar! Ik neem mijn fietshelm diep voor hem af. Nu ben ik, ik schreef het al eerder, geen fan van sprinters. Zeker niet voor die mannen als Cavendish en Sagan, maar Kittel en Degenkolb hebben bij mij wel een streepje voor. Ze wonnen al heel vaak voor de Giant trein, toen nog een Nederlandse club, op fietsen di ik ook berijdt en die liefde is nooit over gegaan.
En ja, het was vandaag weer een bekende en dus saaie etappe. Geen kraak of smaak aan. Twee dappere dodo's reden dik 180 kilometer in een ontsnapping en het wachten was op de aangekondigde eindsprint.
Wat het kijk-leed verzachtte waren de schitterende beelden van een Frankrijk dat zich weer presenteerde als een aanbeden filmster of een fantastische pin up foto. Man, wat heb ik een heerlijke beelden gezien. Veel kastelen, ja, het kopje had ook: "Kastelen kijken en wachten", kunnen heetten, maar ik genoot er echt van. De lief en ik, wij allen, kijkers, misschien, hebben minstens dertig kastelen en buitens en ruïnes gezien vandaag. De namen werden allemaal keurig doorgegeven door Wuyts en waren ook nog eens in beeld. Man, wat fraai.
Die kastelen zijn natuurlijk, indirect, de oorzaak dat Macron nu de president van La Douce France is. Ja, dit is een moeilijke gedachtesprong, misschien.
Laat ik het uitleggen: eeuwen her werd het Franse volk uitgebuit. Door Hertogen, Graven, Markiezen of Baronnen. Nee, niet door Jonkheren. Die titel ontstond pas echt nadat de Nederlandse burgers heulden met de Franse bezetters (Napoleon weet je wel) en daarvoor in ruil de titel 'Jonkheer' ontvingen. (Dat leek heel adellijk, maar was een farce, natuurlijk.) Ze, die burgers, waren rijk genoeg om een bende struikrovers in dienst te kunnen nemen en daar dan een zogenaamd huzaren regiment van te vormen, nu ja, zoiets dan! (Tongue in cheek, de goede lezer begrijpt me.)
Maar goed, de uitbuiting van de Franse adel was dermate groot dat het volk ging morren. Nu, na al die kastelen gezien hebbende, begrijp ik ook wel dat de arme boeren en middenstanders helemaal moesten worden uitgeperst. Van een gewoon salarisje kun je dit soort woningen niet onderhouden lijkt me. Dus kwam het volk in 1789, maar ja, daarvoor natuurlijk ook al, echt in opstand, ze bestormden op La quatorze Juillet, de Bastille, gehaat symbool van de onderdrukking en vermoorden veel edelen,geestelijken en hun koning en zijn gade, ook nog maar eens.
Sinds die tijd is Frankrijk een republiek en ons land is niet veel later een koninkrijk geworden, nadat ze eeuwen lang ook een republiek was. Tja, de geschiedenis heeft vele rare wegen.
Morgen gaat de karavaan naar Pau, een stad aan de voet van de Pyreneeën en al heel vaak aankomst of vetrek plaats van een Etappe geweest. Hoe vaak heb ik niet kunnen terug vinden, maar gewoon vaak. (Ik moet zo klaarzitten om de Avondetappe te volgen, dus zeg ik maar souvent.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten