En ja, hoe fraai kan het zijn voor een team om in acht dagen tijds, vier etappes in de Tour te winnen? Man, man, man, wat een sensatie. Weer won Jumbo Vismar een etappe.
En ja, hoor ik jullie brullen: maar het was toch een Belg, die vandaag won? Ja, het was Wout van Aert die vandaag won, een Belg inderdaad. Maar: hij rijdt voor het NL "Team Jumbo Vismar", vanaf nu echt helemaal TJV. Goed, het ware ons, Nederlanders, liever geweest dat DG had gewonnen, maar dat was nu eenmaal niet zo.
Maar: als nu ene Boureima Hassana, ene Mateo Cassiera of Hakim Ziyech de winnende goal voor, in dit geval AFC Ajax, scoort (ik heb geen idee welke namen bij ander topclubs bestaan) heeft dan Ajax gewonnen, of heeft dan een van die landen van de voornoemde en, in mijn ogen, aan de namen te zien, geen geboortige Nederlanders gewonnen?
Nou dan!
Maar goed, het was een splijtende finale, die vanaf ongeveer kilometer veertig voor de meet begon. Er werden nogal wat renners met naam en faam verrast en die kwamen op fikse achterstand aan. Zo ook George Bennet en tot vandaag nummer vijf of zo, in het klassement, ook van TJV. Hij verloor meer dan vier minuten. Was dat, als klassement renner, zijn eigen schuld of de schuld van zijn ploegleiding? Feit is dat hij zich, een goede dertig kilometer voor de meet, als klassementsrenner, naar de auto liet afzakken om maar liefst helemaal beladen met misschien wel acht bidons, weer naar voren te willen rijden.
Da's natuurlijk niet handig. Ik zag dat in de snelligheid, zeg maar, dat hij toch weer naar de meute wilde gaan rijden. Maar nee, hoor, hij kwam dus, beladen als hij was, in een tweede "waaier", geen echte en terechte benoemde waaier, maar toch zoiets dan, terecht en verloor hopen tijd en hopen bidons, die hij de een na de ander dan maar weg lazerde.
Dommigheid of slimmigheid? Eerder slimmigheid, hoop ik. Doordat Bennet zo veel tijd verloor vandaag zou hij wel eens mee kunnen sluipen in een etappe in de Pyreneeën/Alpen en daar voor de ritwinst kunnen gaan, omdat hij nu momenteel geen bedreiging meer is voor het klassement.
Zuks. De wielersport is nu eenmaal gewrocht in allerlei leugens en bedrieg dan,
Hoe het echt allemaal in elkaar zit is weer een van die hele fraaie verhalen die, ooit misschien, wel eens opgehelderd zullen worden in de geschiedenis boeken over de TdF.
Wat wel ooit is opgehelderd in die fraaie geschiedenis van de Tour is het heerlijke verhaal over "den Fiel", Theofiel Middelkamp. (geboren 1914) Zijn ouders kwamen ergens uit het Groningse en streken, rond de eerste wereldoorlog, neer als vis verkopers, in het Zeeuws Vlaanderens gebied. Theo wilde graag voetballer worden, maar had daar, naar eigen zeggen, geen of weinig aanleg voor. Hij werd coureur op de baan, maar reed ook goede 'kermiskoersen'.
In 1936 werd onze, Nederlandse, wielerbond door de hoogste bazen van de Tour uitgenodigd om ook eens een selectie wielrenners naar Frankrijk uit te zenden. Joris van den Bergh, ik had het al eens over de man, zocht en bezocht mogelijke Tour kandidaten en kwam onder andere bij Middelkamp uit.
Die zag er helemaal geen heil in, aan een TdF deelname. 'Man', zei hij tegen Van den Berg, 'ik heb nog nooi nie ene gene berg hezien, wa mot ikke daar doen?'
Maar goed, de TdF ging van start en ook de 'Fiel' deed mee en wel ja: op de 14e juli, de quatorze juillet 1936, won hij zowaar een bergetappe en ook nog eens een hele zware.
De rit ging van Aix-les-Bains naar Grenoble over onder andere de Col du Galibier. (Geloof me: dat is, weet ik uit ervaring, een vreselijke klim.)
Hij reed in 1937 ook in de Tour, maar brak een vinger bij een valpartij. Het jaar daarop, in 1938, won hij weer een etappe, (Bayonne-Pau) maar, omdat hij in een tour minder verdiende dan in diverse kermiskoersen in Vlaanderen, besloot hij maar te stoppen met de grote rondes. "Van eer en roem kan ik niet de bakker betalen", werd een van zijn uitspraken.
(In de tweede wereld oorlog verdiende hij veel geld als smokkelaar, maar werd aangehouden en ging een half jaar de lik in.)
In 1947 werd hij ook nog een wereld kampioen op de weg in Reims, de eerste NL wereldkampioen ooit. Het was gewoon een grote coureur.
Na zijn tijd kocht hij een café in Kieldrecht, op de grens met Zeeuws Vlaanderen en Vlaanderen. Omdat hij zijn halve, of meer, leven in België had gesleten, kreeg hij aanvankelijk geen AOW. De Nederlandse staat zag hem als een Belg. Van de Belgisch staat kreeg hij ook geen cent/frank, want die beschouwden hem weer als een Nederlander.
Hij had weinig geluk in zijn privé leven, overigens.
Hij overleed in 2005.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten