Ja, en dat was het wel een beetje, hoor, deze TdF, het afscheid van de vieux, de oudere mannen.
En ja, het is meteen het laatste Blogje natuurlijk, nu ja, over de TdF, dan. Na de rit over de Iseran en de rest van die rit, die terecht, geschrapt werd, was er alleen vandaag, zaterdag, nog over die naar Val Thorens leidde, het hoogste Europese skigebied, liet ik me, door Belgische tv commentatoren vertellen.
De rit van vandaag was enorm ingekort, ook door dat noodweer en ja, ook terecht. Hele delen van de route waren niet berijdbaar, door enorme modderstromen en meer van die narigheid die vaak in die berggebieden voorkomen. Dus werd de route aangepast en het werd een ritje van nauwelijks zestig kilometer, maar wel met een enorme klim op het einde, die naar dat Val Thorens. Drieëndertig kilometer bergop. Weliswaar niet al te steil, maar na drie weken fietsen moet je het toch nog maar even doen. Mijn hart ging natuurlijk uit naar 'Stevie Wonder', die gisteren eigenlijk te kort was gedaan, maar met zijn Brabants/Hollandse bekkie, wel terecht had gezet dat 'ie vijf seconden minder aan de (fraaie) Jumbo koersbroek aangesmeerd kreeg.
Meteen na aanvang van die klim spatte het uiteen! De geel-zwarte mannen van onze grootgrutter uit Brabant (hé, zou Appie niet eens een wielerploeg kunnen sponsoren) namen de kop en trokken door en door. De aanvankelijk ontstane kopgroep, een man of dertig, werden een voor een ingerekend door het super trio, Laurens de Plus, George Bennet en Amund Jansen.
(Ze moeten standbeelden voor die mannen oprichten voor het hoofdkantoor van Jumbo, voor de hele ploeg, natuurlijk.)
Onze wonder boy kwam natuurlijk alleen te zitten, tegen Bernal en Thomas was niet te koersen, maar hij liet aanvankelijk het tempo zo hoog houden, dat Alaphilippe, hoe sympa ik hem ook vindt, wel moest kraken. Dat geschiedde ook. Kruijswijk kwam stevig terecht op de derde plek in het AK. Na de geweldige tweede stek van Dumoulin vorig jaar is het weer een zeker teken dat het vaderlandse wielrennen weer helemaal terug is! Bernal won vandaag de TdF waarvoor congrats en Thomas werd twee, ietwat chagrijnig, begrijpelijk.
Wat voor Tour heb ik nu eigenlijk gezien?
Een heerlijke en open race, met veel kanshebbers, veel aanvallers, geweldige etappe winnaars, die rit van De Gendt was heel fraai, maar vooral een Tour waar in "H.O.L.L.A.N.D, Holland spreekt een woordje mee", weer eens tot haar recht kwam. Het NL fietsen, is, nu ja, ik trap een openstaande deur nog maar weer eens verder open, helemaal terug is en dat ook al helemaal terecht.
Doordat Froome niet mee deed, of is dat een deur te ver, moesten de Ineos renners het allemaal zelf doen. Dat is dan wel gelukt, maar de allesoverheersende en vooral de systematische manier van rijden van de voormalige Sky ploeg, was helemaal weg, dit jaar. Mannen mochten en konden aanvallen en weg rijden, die deden allemaal hun ding en werden bedreigend voor Thomas en Bernal. Heerlijk om te zien hoe "JuJu" dagen in het geel kon blijven rijden, zelfs op de moeilijkste stukken kon hij mee. Kruijswijk en Bennet deden topwerk, helaas viel de kleine George een paar keer te vaak.
Een triest afscheid van Thibaut Pinot, ook natuurlijk, het trieste uitvallen van Terpstra, Sagan weer, met al zijn kunsten, Bardet, die tegenviel, Richie Porte, die nu maar eens moet stoppen, zie later.
Ik ben blij dat de heerschappij van Froome ontbrak, net als ik blij was dat de grootste boef van het fietsen, die Texaan, er mee stopte. Ook van de jaren van Indurain werd je niet echt blij.
Maar goed. Adieu les vieux!
Ik geloof, op grond van dat wat ik gezien heb, dat er een generatie wissel aan de gang is. Zo zag ik de achteruitgang van mannen als:
Kwiatkofski/Nibali/Langeveld/Haig/Martin/Porte/Zakharin/Boasson Hagen/Mollema/Aru/Barguil.
Dit schreef ik gisteravond, eigenlijk al. Tja en net na nu, vanmiddag, wint Nibali die fraaie rit. Een zwanenzang, liet de anderen hem maar gaan? Het lijkt er een beetje op, gezien zijn geweldige staat van dienst en omdat hij geen bedreiging vormde, natuurlijk.)
Ik schreef het al eerder: jongere en nieuwere goden bieden zich aan: natuurlijk, JuJu, die Alaphilippe, die gaat de TdF ooit winnen en dat geldt ook voor Dumoulin, nu niet aanwezig, maar zeker voor Kruijswijk. Maar ik zie ook in de toekomst: Van der Poel (nu niet aanwezig), Wout van Aert, Laurens de Plus, Emanuel Buchman, Enric Mas en Giulio Ciccone in de hoofdrollen gaan figureren.
Misschien geen winnaars van de Tour, maar ze gaan hele goede zaken doen!
Morgen is de laatste rit, een criterium op de Champs d' Elysée. Dat wordt natuurlijk een sprinters festival en hopelijk een zege voor ons bommetje, Dylan Groenewegen. Hij heeft zich dagen lang weg kunnen steken en aast op die overwinning. Kijk ik? Ik vrees het niet. Die etappe begint pas na zessen en eindigt rond half tien. Misschien ziet de lief iets anders p tv, haar gegund, na drie weken kijken naar fietsmannen.
Tja en dan, maandag, dreigt het 'zwarte gat'. Na drie weken intensief de tour te hebben gevolgd is het opeens over. Die maandag knip ik mijn laatste commentaren en overzichten uit in de krant, hopelijk heeft de AKO de 'l Equipe, zodat ik ook de Franse commentaren kan lezen en alle uitslagen bij elkaar heb. Die gaan dan in het Route boek en dat boek gaat dan weer in de doos waar jaren van route boeken met uitslagen in liggen opgeslagen en die ik af en toe nog wel eens bezoek en nalees. De detail kaarten van Michelin gaan terug in de kast, soms nog wat klammig van mijn kippenvel knieën, waarop ik ze bekeek.
Maar goed, vanaf maandag dreigt ook weer al die vrije tijd. Hele middagen om zelf te kunnen gaan fietsen of andere dingen te gaan doen, zonder deadline van tv voor de etappes.
Kortom: het was een heerlijke Tour, ik heb genoten.
Kan ik, mag ik, de VRT commentatoren bedanken voor weer een geweldig goed verslagen Tour? Ja, dat kan en mag, maar het zal hen, helaas, niet bereiken.
Ok, even een ding: Hopelijk wint Groenewegen morgen. Zo niet, dan zoek ik hem op zijn training parkoers op en zal ik hem dan eens leren wat fietsen is!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten