Ik val met de bekende deur in huis. Boris Johnson is nu de nieuwe PM van de UK. Klaar. Over en sluiten en ja, dat land gaat, voor zover het nog niet zo is, met harde schreden naar de Ratsmodee. Triest. (Ik hield en houd van dat Engerland.)
Dat land lag natuurlijk al jaren op haar achterste, her "backside", zeg maar maar met die man aan het roer wordt het nog veel erger. De natie is totaal bankroet.
Het UK was na 1919 natuurlijk al totaal berooid, de, zogenaamde, gewonnen oorlog (WO I dan) had zoveel geld, maar vooral heel veel jonge levens gekost. De crisis van de eind jaren twintig kwam ze ook niet helemaal goed door, maar na WOII verloor het, dat ooit, machtige empire ook nog al zijn zogenaamde kolonies, Roosevelt, de USA president, van ooit Nederlands Zeeuwse afkomst, was onverbiddelijk. Geen koloniën meer, verordineerde hij, na de oorlog, WOII, dus. Tja, de grootmachten van koloniale handel, wij en de Britten, moesten wel.
De USA verwierf dus allemaal heel handig heel goede handels contracten met die ex koloniën, veel en vaak met olie landen en zo en ja, zo werd de winnaar van die WO, ook nog eens de baas over de wereld. En zo verloren wij de Oost.
En natuurlijk helemaal terecht. Kolonieen waren niet meer van die jaren.
Ik had een oom (en tante) die ooit planter was geweest in Indië, nu ja, op Sumatra dan. Hij was, ik heb hem slechts twee of drie keer ontmoet, nogal een bitter mens geworden door die 'dekolonisatie' en dat begreep ik toen nog en natuurlijk niet helemaal. Maar, uit de verhalen van die oom en van de tante, hoorde ik dat de inlanders, mag ik dat woord zeggen, als ze op een dag, voor twee dagen salaris verdienden, ze de dag erop niet op kwamen dagen. Toen, het was 1969! vond ik dat nog al racistisch, met mijn 17 jarig onnozel bekkie.
Jaren later kwam ik in aanraking met dat heerlijke land, nu ja, die fantastische landen en ik begreep meteen dat oom en tante het helemaal niet mis hadden, toen!
In de buurt van, wat ooit trots, Batavia werd genoemd, kwam ik in aanraking met een Nederlands gezin, planters zeg maar, die mij en wat vrienden bij hen thuis uitnodigden. We aten daar, keken onze ogen uit p de omgeving en lieten ons verwennen door het, alom aanwezige, personeel. En ja: die mensen waren heel dienstbaar en hielden zich, na het bedienen met ijsthee en ijskoffie, vooral op de achtergrond, maar, in restaurants en eethuizen treed de bediening ook niet op de voorgrond, natuurlijk, zo dachten wij.
Ik geef toe, het was wat raar, maar we aten heerlijk, terwijl het Indonesisch personeel op de achtergrond gehurkt tegen een muur zat. We vroegen er naar, maar de gastheer wimpelde onze vragen af. 'Zo werkt het hier', zie hij wat korzelig.
Na het eten, toen de chauffeur, het was inderdaad een rijk stel Nederlandse, Blanda, mensen, met bedienden en een tuinman en dus ja, ook een chauffeur, ons terug ging brengen naar ons schip, gaven wij, we waren dus met drie man, hen allemaal een fooi van 1000 rupiah, maar de huisbaas floot ons terug!
'Dan komen ze de eerste weken niet meer opdraven, hoor, niet doen, asjeblieft!' was zijn oordeel.
Soit.
Even terug: De jaren zestig bracht overigens totale armoede bij de Britten en heel veel onlusten tussen de oorspronkelijke bewoners en de 'inwijkelingen' zeg maar. (Vooral mensen uit Jamaica en zo.)
"Good old England", met al haar stijl en oude kostscholen, was bijna meteen een derde wereld staat geworden, hoewel ze de "Schone Schijn', nog steeds graag op hielden. (Kijk ook maar eens naar die heerlijke serie: Endeavour Morse, die de jaren zestig in het UK nogal verguld, zeg maar.
Engeland, de UK, brave lezers en lezeressen, is een totaal failliet land, met totaal verkeerde leiders en een totaal verkeerde politieke koers die, al jaren, totaal verkeerd wordt gestuurd. Er heerst een achterlijke klassen strijd, tussen de 'have's and have not's' en ja, dat is nu helemaal hun 'downfall'.
Wat mij betreft, Boris, ga lekker zo door.
Hoewel ik een enorme Anglofiel ben, zie ik zijn achterlijke gespartel ook graag aan. Er komt een dag dat er echt slimme Engelsen opstaan en de juiste regering vormen.
Hoop ik!
Oke, vandaag ging het dus grondig mis voor de sprint van DG. Deze etappe was saai, saai, saai! De gebruikelijke mannen ontsnapten en ja, binnen de drie kilometer voor de meet werden ze ingelopen en ja, de sprint kondigde zich aan. Ik zat, billenknijpend, eerlijk waar, tot anderhalve kilometer van de aankomst te kijken en ik zag dat het niet goed was. Mike T was te vroeg weg, de sprinter werd eventjes, maar wel te lang, ingesloten en ik had het idee dat hij niet in topvorm was. Nee, dat is geen kritiek op de vechter en knokker, de Mokumer en de man uit Abcoude, hoor. Zoals hij zelf al zei: 'Je verliest meer in het fietsen dat dat je wint' en dat is natuurlijk ook zo.
Maar ik had zo gehoopt op een volgende zege van hem, zo dat ik eventjes, heel eventjes, maar, gefrustreerd raakte. Nu ja, dat soort zaken zijn zo voorbij, natuurlijk. Steven K. staat nog steeds fraaie derde in het klassement en ja, met heel veel mazzel, komt hij hoger.
Nee, niet alleen mazzel, natuurlijk niet. Hij is een klasse renner en ja, hij kan de TdF winnen. Geraint Thomas is niet helemaal goed, Bernal is ook niet al te best, tot nu toe, en Thibot Pinot is in de Alpen niet in zijn terrein.
(Jaren her schreef ik al eens, in een veel eerder dan dit Blogje, dat ik hem, die Pinot, de TdF nog wel eens zag winnen. Dat gaat natuurlijk ook gebeuren, hij is in bloedvorm, maar laat het dan dit jaar NIET gebeuren?)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten